Ο Ρινόκερος του Κεσσανλή στο Μπάγκειον του Τσίλερ

Μοιάζει με μια αρχόντισσα που έχει ξεπέσει. Στους τοίχους μπορείς να διακρίνεις ό,τι έχει ξεμείνει από τις τοιχογραφίες που κάποτε τη στόλιζαν. Στα σκαλιά οι σοβάδες από το ταβάνι σε κάνουν να προσέχεις κάθε σου βήμα. Οι πόρτες μισάνοιχτες, χάσκουν, αφήνοντάς μας να κρυφοκοιτάξουμε τα ξύλινα πατώματα και τους τοίχους που ποιος ξέρει πόσα είδαν. Και κάπου εκεί, κάτω από το πρόσφατα ανακατασκευασμένο γυάλινο αίθριο, όπου κάποτε τα ζευγάρια στροβιλίζονταν στους ρυθμούς της μουσικής καθώς ήταν η σάλα χορού, εμφανίζεται ένας ρινόκερος. Μαύρος, έτοιμος να ξεφύγει από τις δύο διαστάσεις που τον απεικόνισε ο Αλμπρεχτ Ντίρερ στο διάσημο χαρακτικό του. Ετσι όπως τον φαντάστηκε ο πρωτοπόρος Νίκος Κεσσανλής.

Αυτός ο Ρινόκερος είναι ο οικοδεσπότης του κτιρίου-φάντασμα που τον φιλοξενεί: του ξενοδοχείου Μπάγκειον, έργο του Τσίλερ, στη γωνία της οδού Αθηνάς με την Πλατεία Ομονοίας, που ανοίγει ξανά ύστερα από δεκαετίες για να προαναγγείλει, μαζί με μια εικαστική παρέμβαση της ομάδας Under Construction στο μπαλκόνι, ακόμη ένα σημαντικό εικαστικό γεγονός: την 5η Μπιενάλε της Αθήνας.

Και το όνομα αυτής: Ομόνοια. Και αφού το όνομά της παραπέμπει στην πολύπαθη πλατεία – όπως τη χαρακτήρισε και ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης -, η Μπιενάλε που από φέτος συνδιοργανώνεται με τον Δήμο Αθηναίων (ανακοίνωση που έγινε παρουσία της προέδρου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Ιδρύματος, πριγκίπισσας της Ολλανδίας Λορεντιέν, το οποίο βράβευσε την αθηναϊκή μπιενάλε) δεν θα μπορούσε να μην κάνει εκεί το πρώτο της βήμα.

Τι κι αν επισήμως ξεκινά στις 23 Οκτωβρίου; Η σχέση της με τον χρόνο θα είναι ιδιαίτερη καθώς δεν θα διαρκέσει τρεις ή έξι μήνες, ως είθισται σε τέτοιες διοργανώσεις, αλλά δύο ολόκληρα χρόνια. Ώς το 2017, δηλαδή, για να προλάβει να συμπέσει με το μεγάλο εικαστικό γεγονός που θα υποδεχθεί η Αθήνα την άνοιξη εκείνης της χρονιάς, την Documenta, ενώ ακόμη δεν έχει αποσαφηνιστεί τί θα δούμε στην Μπιενάλε.