Ο Ολάντ, το Grexit και ο Μεγάλος Αδελφός

^«Ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ ενέκρινε την πραγματοποίηση μυστικών συσκέψεων στο Παρίσι με αντικείμενο την κρίση της ευρωζώνης και ειδικά τις συνέπειες μιας εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Στις 18 Μαΐου ο Ολάντ ζήτησε από τον πρωθυπουργό Ζαν Μαρκ Ερό να διοργανώσει σύσκεψη στο γραφείο του προέδρου για την ερχόμενη εβδομάδα. Θα συμμετείχαν ο Ολάντ, ο Ερό και οι “αρμόδιοι υπουργοί”, ενώ το βάρος θα δινόταν στις επιπτώσεις στη γαλλική οικονομία γενικά και στις γαλλικές τράπεζες ειδικότερα».

Το απόσπασμα περιέχεται σε έγγραφο που έχει συνταχθεί στις 22 Μαΐου 2012 από την αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας. Από το περιεχόμενο δεν αποκαλύπτονται μόνο οι γαλλικές ανησυχίες για το ενδεχόμενο ενός Grexit. Αποκαλύπτεται και το γεγονός ότι ο γάλλος πρόεδρος είχε πέσει θύμα των παρακολουθήσεων της αμερικανικής υπηρεσίας. Δεν ήταν ο μόνος. Σύμφωνα με το Wikileaks που έδωσε στη δημοσιότητα άκρως απόρρητα έγγραφα της NSA, η αμερικανική υπηρεσία παρακολουθούσε ακόμη δύο προέδρους, τον Νικολά Σαρκοζί και τον Ζακ Σιράκ.

Οπως προκύπτει από το έγγραφο, η γαλλική ανησυχία είχε κορυφωθεί μετά τις βουλευτικές εκλογές που είχαν διεξαχθεί στην Ελλάδα τον Μάιο του 2012 και ενώ η χώρα όδευε προς μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση με αβέβαιο αποτέλεσμα. Ο ίδιος ο Ολάντ μετρούσε εκείνη την περίοδο μόλις μερικές ημέρες στον προεδρικό θώκο. Οι αμερικανικοί κοριοί ανακάλυψαν επίσης ότι συσκέψεις θα πραγματοποιούνταν στο Παρίσι ανάμεσα σε γάλλους αξιωματούχους και σε στελέχη του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Ο Ολάντ μάλιστα είχε διαβεβαιώσει τον πρωθυπουργό του ότι η πραγματοποίηση μιας τέτοιας σύσκεψης ήταν εφικτή, καθώς ο Ερό είχε συμβουλεύσει τον πρόεδρο να κρατηθούν μυστικές αυτές οι συσκέψεις προκειμένου να αποφευχθεί μια διπλωματική κρίση.

Χωρίς τη Μέρκελ. Ο αμερικανός συντάκτης του εγγράφου εξηγεί ότι ως «διπλωματική κρίση» νοείται η πιθανή αντίδραση της Ανγκελα Μέρκελ σε περίπτωση που η γερμανίδα καγκελάριος ανακάλυπτε ότι είχαν γίνει εν αγνοία της συναντήσεις με τη γερμανική αντιπολίτευση. «Ο Ολάντ διαμαρτυρήθηκε ότι η συνάντηση που είχε την περασμένη εβδομάδα με τη Μέρκελ δεν είχε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα και ότι όλα έγιναν για το θεαθήναι. Ο Ολάντ βρήκε την καγκελάριο αδιάλλακτη στο θέμα του Δημοσιονομικού Συμφώνου και ασφαλώς της Ελλάδας, για το οποίο διαβεβαίωσε ότι δεν δέχεται κανένα συμβιβασμό. Ο Ολάντ ανησυχεί κατά συνέπεια για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, ο οποίος θα μπορούσε να αντιδράσει ψηφίζοντας για κάποιο ακραίο κόμμα. Μετά τη συνάντησή του με τη Μέρκελ, ο γάλλος πρόεδρος ήρθε σε επαφή με τον πρόεδρο του SPD Ζίγκμαρ Γκάμπριελ τον οποίο και προσκάλεσε στο Παρίσι για να συζητήσει μαζί του» αναφέρεται ακόμη στο επίμαχο έγγραφο.

Οι πληροφορίες αυτές έχουν έρθει σε γνώση της NSA χάρις στην καταγραφή τηλεφωνικών συνδιαλέξεων που είχε ο γάλλος πρόεδρος με τον πρωθυπουργό του. Και επιβεβαιώνονται από τα γεγονότα: ο Ολάντ δέχθηκε πράγματι στις 13 Ιουνίου, δηλαδή τέσσερις ημέρες πριν από τις επαναληπτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στην Ελλάδα, τρία εξέχοντα μέλη της τότε γερμανικής αντιπολίτευσης: τον Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, τον Πέερ Στάινμπρουκ και τον Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ. Η συνάντηση πάντως δεν ήταν μυστική. Ετυχε ευρείας κάλυψης από τα μέσα ενημέρωσης και των δύο χωρών, ενώ δεν άρεσε καθόλου στη γερμανίδα καγκελάριο – είναι χαρακτηριστικό ότι ο φιλοκυβερνητικός Τύπος της Γερμανίας έκανε λόγο για «κόκκινη συμμαχία». Ο γαλλικός Τύπος, πάλι, αναφέρει σήμερα ότι μετά την εκλογή του στο Μέγαρο των Ηλυσίων ο Φρανσουά Ολάντ εξακολούθησε να χρησιμοποιεί το προσωπικό του κινητό τηλέφωνο για να επικοινωνεί ακόμη και με τους υπουργούς του ή με τους στενούς συνεργάτες του. Για πιο ευαίσθητα θέματα, ωστόσο, χρησιμοποιούσε ένα ειδικό τηλέφωνο που υποτίθεται ότι εξασφάλιζε σε μέγιστο βαθμό το απόρρητο των κλήσεων. Την ίδια συσκευή χρησιμοποιεί και στις επαφές του με ξένους ηγέτες.

Οπως φαίνεται, όμως, τα γαλλικά μέτρα ασφαλείας δεν στάθηκαν εμπόδιο για τους αμερικανικούς κοριούς – όπως δεν έχουν σταθεί, εξάλλου, τα γερμανικά μέτρα ασφαλείας για την τηλεφωνική συσκευή της Ανγκελα Μέρκελ που επίσης παρακολουθούσε η αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας. Η είδηση ωστόσο δεν πρέπει να έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στο Παρίσι. Το 2010 η «Λιμπερασιόν» είχε δημοσιεύσει έγγραφο με τους τηλεφωνικούς αριθμούς που ενδιέφεραν την NSA. Ανάμεσά τους ήταν ο αριθμός του τότε προέδρου Νικολά Σαρκοζί, αλλά και οι αριθμοί στενών συνεργατών του όπως ο διπλωματικός σύμβουλός του και ο γενικός γραμματέας του Μεγάρου των Ηλυσίων.

Ακουγαν και τον Σιράκ. Θύμα των αμερικανικών παρακολουθήσεων είχε πέσει και ο Ζακ Σιράκ προς το τέλος της θητείας του. Από τα έγγραφα που δημοσιοποίησε το Wikileaks, προκύπτει ότι οι κοριοί στα γαλλικά προεδρικά τηλέφωνα είχαν τοποθετηθεί τουλάχιστον από το 2006 έως το 2012, ενώ τίποτε δεν αποκλείει το διάστημα να ήταν ακόμη μεγαλύτερο.

Μεταξύ φίλων
Στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ που είχε πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2013, ο Φρανσουά Ολάντ είχε ερωτηθεί εάν ήταν ο ίδιος προσωπικά στόχος παρακολουθήσεων. «Δεν έχω τέτοια πληροφορία» είχε απαντήσει ενώ ενόψει της επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον το 2014 οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες είχαν λάβει τη διαβεβαίωση από τις αμερικανικές ότι οι γάλλοι ηγέτες δεν είναι στόχος παρακολουθήσεων. Ο αμερικανικός Τύπος, πάντως, δεν εντυπωσιάστηκε από τις αποκαλύψεις σημειώνοντας ότι «οι φίλοι κατασκοπεύουν ο ένας τον άλλον εδώ και χιλιάδες χρόνια».