«Διατηρώ την ίδια αγωνία με τους Ελληνες της Διασποράς»
«Καριέρα είναι τα παιδικά σου όνειρα που πραγματοποιούνται σε μεγαλύτερη ηλικία» λέει ο Ανταμ Κοέν με αφορμή τη συναυλία του στο Ηρώδειο
Την επόμενη Δευτέρα θα ανεβεί στη σκηνή του Ηρωδείου με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων για να παρουσιάσει κομμάτια από την προσωπική του τραγουδοποιία και φυσικά τον τελευταίο του δίσκο «We Go Home». Σε αυτόν ο Ανταμ Κοέν έκλεισε μικρές ιστορίες που αφηγούνται πολύτιμες στιγμές της ζωής του με ηχηρές εικόνες από το σπίτι του στην Υδρα και αυτό στον Καναδά. Μια τρυφερή σύνθεση αναμνήσεων κυρίως από την εσωτερική του πατρίδα, τη μνήμη: μυρωδιές των χρόνων της αθωότητας στο νησί, από τη θάλασσα, τα παιχνίδια, τα πρώτα φλερτ, το πρώτο φιλί, το πρώτο τσιγάρο, τη γεύση του καρπουζιού με τη φέτα, τους ήχους από τα τριζόνια και όσα έχουν εντυπωθεί στο μυαλό και στην καρδιά του 42χρονου τραγουδοποιού, γιου του θρύλου Λέοναρντ Κοέν.
Πρόκειται για το πέμπτο άλμπουμ με «σπιτικά» υλικά αφού – εκτός από το Μόντρεαλ του Καναδά όπου διαμένει – ένα μεγάλο μέρος του το ηχογράφησε στο σπίτι του στην Υδρα, στο μικρό αυτοσχέδιο στούντιο. Και όλα δείχνουν ότι είναι η συνέχεια του προηγούμενου επιτυχημένου του άλμπουμ «Like a Man» που έτυχε – εκτός των διθυραμβικών κριτικών και των υψηλών πωλήσεων – και της αποδοχής του πατέρα του, ο οποίος σχολίασε ότι πρόκειται για έναν δίσκο με ερωτικά τραγούδια παγκόσμιας κλάσης. Δικαίως μπορεί να σκεφθεί κάποιος ότι ήταν η επικύρωση της προσπάθειας που του δίνει τα φτερά για να δραπετεύσει από τη σκιά του πατέρα του.
Δεν είναι λίγες οι φορές άλλωστε που σε συνεντεύξεις του ο Ανταμ Κοέν έχει διαμαρτυρηθεί για την εμμονή των δημοσιογράφων να συνδέουν τις περισσότερες ερωτήσεις που του απευθύνουν με τον Λέοναρντ Κοέν. Πώς όμως μπορεί κανείς να σεβαστεί την επιθυμία του αυτή όταν ο τελευταίος του δίσκος «We Go Home» είναι γεμάτος με αναφορές σε εκείνον; Ο Ανταμ Κοέν εξηγεί το κίνητρο που τον έκανε να τον «εντάξει» μέσα στα τραγούδια του: «Για πάρα πολύ καιρό ένιωθα ότι η δουλειά μου ήταν πολύ φτωχή για να συνδιαλεχθεί με το έργο του πατέρα μου, το οποίο αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού και λατρείας. Οταν τελικά αισθάνθηκα ότι πατάω πιο καλά στα πόδια μου, ότι “αναβαθμίστηκα”, ένιωσα ότι ήμουν υποχρεωμένος να μπω σε αυτόν τον διάλογο. Αισθάνομαι τυχερός που ανήκω σε αυτή την παράδοση και παίρνω όλα τα πολύτιμα εφόδια που μπορεί να δώσει σε κάποιον μια τέτοια κληρονομιά».
Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ. Ποιες είναι οι κριτικές που δέχεται από τον πατέρα του για τη δουλειά του; Είναι ένας δίκαιος κριτής που στέκεται με ευθύτητα και ειλικρίνεια απέναντι στο έργο του παιδιού του; Τον έχει κάνει άραγε με τα σχόλιά του να νιώσει άβολα; Ερωτήσεις που μοιραία φέρνουν και πάλι στο κέντρο της συζήτησης τον ξεχωριστό τραγουδοποιό. «Λυπάμαι αλλά δεν υπάρχουν σκάνδαλα εδώ» λέει χαριτολογώντας. Και συνεχίζει: «Δεν υπάρχουν ιστορίες κακοποίησης και σκληρής παιδικής ηλικίας. Χωρίς αμφιβολία ήταν και εξακολουθεί να είναι δίκαιος και γενναιόδωρος απέναντί μου. Είμαι απίστευτα τυχερός που είχα την υποστήριξη και την ενθάρρυνσή του. Ολη η έμπνευσή μου πηγάζει από το πρόσωπο του πατέρα μου και βέβαια από το έργο του».
Αισθάνεται ενθουσιασμένος που θα παίξει στον χώρο του Ηρωδείου και ανακαλεί μια αγαπημένη του ρήση για να το δικαιολογήσει: «Καριέρα είναι τα παιδικά σου όνειρα που πραγματοποιούνται σε μεγαλύτερη ηλικία». Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα έπαιζα σε έναν τέτοιο χώρο και μάλιστα με ορχήστρα. Είχα πριν από λίγο καιρό την ευκαιρία να παίξω στο Μόντρεαλ με τη συμφωνική ορχήστρα της πόλης. Με είχε συνεπάρει, μου έδωσε φτερά και θέλω να το κάνω ξανά και ξανά».
Η σχέση του με την Ελλάδα δεν σταματά όταν επιστρέφει στο Μόντρεαλ: «Ανησυχώ για την Ελλάδα, αλλά την ίδια στιγμή είμαι αισιόδοξος. Παρακολουθώ από πολύ κοντά τις οικονομικές εξελίξεις και ό,τι αφορά την κρίση. Ενημερώνομαι από τις ειδήσεις αλλά και από φίλους καθημερινά. Αλλά έρχομαι επίσης τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο οπότε έχω την ευκαιρία να ζω τα πράγματα από μέσα. Διατηρώ την ίδια αγωνία με τους Ελληνες της Διασποράς. Στέλνω την αγάπη μου στους Ελληνες για τον αγώνα που δίνουν. Οι σκέψεις μου είναι πάντα κοντά στην Ελλάδα».
Από ποια ανάγκη πηγάζει η επιθυμία του να περνά τόσο χρόνο στην Υδρα και ποιες αναμνήσεις έχει από αυτό το νησί; «Η αγάπη και οι προσωπικές αναμνήσεις με κάνουν να επιστρέφω τόσο συχνά σε αυτόν τον τόπο. Νιώθω μια ισχυρή, φυσική, μαγνητική έλξη προς την Ελλάδα, κάθε χρόνο. Ονειρεύομαι τα παιδικά μου χρόνια που είναι συνδεδεμένα με αυτή. Αυτό φυσικά ισχύει για όλη την οικογένεια, όχι μόνο για μένα».
Η ιστορία επαναλαμβάνεται: και ο δικός του γιος, ο πεντάχρονος Κάσιους, φτιάχνει το παζλ των παιδικών του χρόνων στην Υδρα και φανερώνει τα πρώτα σημάδια της κλίσης του. «Τραγουδάει και φαίνεται ότι δεν θα γλιτώσει από τη μουσική. Το εύχομαι!». Συνεχίζει με τα όνειρα που θα ήθελε να μπορούσε να είχε ζήσει στη σκηνή. Κλείνει τα μάτια και ονειρεύεται ότι τραγουδάει με τον Μπομπ Μάρλεϊ και την Μπίλι Χόλιντεϊ. Ισως παίζοντας από την αρχή το πιο αγαπημένο άλμπουμ του πατέρα του, το «New skin for the old ceremony» – «αυτό θα ήθελα να έχω μαζί μου σε ένα έρημο νησί» λέει.
INFO
O Ανταμ Κοέν στο Ηρώδειο, 29 Ιουνίου, στις 21.00. Συμπράττει η Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων. Εισιτήρια: 35, 28 ευρώ (VIP), 30, 24 (Ζώνη Α), 25, 10 (Ζώνη Β), 15, 12 (Ζώνη Γ και 10 ευρώ το φοιτητικό), 10, 8 ευρώ (Ανω Διάζωμα και 5 ευρώ για φοιτητές, ανέργους, ΑμεΑ).