Ντελίριο και υπόσχεση επιστροφής

Από όσα συνήθως κάνει ένας περφόρμερ για να διασκεδάσει το κοινό του δεν πρέπει να άφησε και πολλά εκτός: και το επαίνεσε, και απολογήθηκε για τον καθυστερημένο ερχομό του, και επιδόθηκε σε γηπεδικές ερωταπαντήσεις μαζί του, και τη γλώσσα του πετάρισε στην κάμερα και είπε κάνα δυο βρωμόλογα. Μέχρι και τον Πιτ Γουίλιαμς, τον πατέρα του, ανέβασε για να τραγουδήσουν παρέα το «Better man» ή τη Μαριλέτα, μια φαινομενικά τυχαία επιλογή από τις πρώτες σειρές, με την οποία, ξαπλωμένος σε ένα οιονεί κρεβάτι, ερμήνευσε το «Candy».

Και όσο πέρναγε από τη μια επιτυχία στην άλλη τόσο πάλλονταν απέναντί του χιλιάδες φωτεινά βραχιολάκια με το χρώμα του χορηγού. Οσο διασκεύαζε γνωστά σουξέ τόσο οι οθόνες των smartphones απλώνονταν σαν ψηφιακή πεδιάδα κατάφυτη με selfie sticks. Οχι ότι το Σάββατο στο Terra Vibe της Μαλακάσας, στην πρώτη του συναυλία στην Ελλάδα, ο Ρόμπι Γουίλιαμς ήταν αναπάντεχα εντυπωσιακός, χαβαλές, κατά τόπους επιθεωρησιακός ή και απρόσμενα αυθάδης. Το είχε δηλώσει από την αρχή: «για τις επόμενες δύο ώρες, οι κώλοι σας μου ανήκουν».

Αντίθετα από μια πιθανή ερμηνεία της, η υπόσχεση δεν ακολουθήθηκε από ψηλομύτικη συμπεριφορά. Λίγοι σταρ με τίτλους όπως του πιο επιτυχημένου σόλο καλλιτέχνη όλων των εποχών στη Μεγάλη Βρετανία αποφασίζουν λίγα λεπτά πριν την έναρξη να εντάξουν στο πρόγραμμα τραγούδι που παραλείπεται από άλλες στάσεις της περιοδείας «Let me entertain you» και που εδώ συνιστά απρόσμενη επιτυχία: το «Me and my monkey» είναι τω όντι αγαπητό στην Ελλάδα και το κοινό ως τέτοιο και ως κάτι παραπάνω το υποδέχθηκε. Τα εισαγωγικά «Let me entertain you» και «Rock DJ» είχαν φυσικά φροντίσει να το προθερμάνουν όχι μόνο για εκπλήξεις αλλά και για το προσεκτικά σχεδιασμένο πάρτι που θα ακολουθούσε, λίγοι επομένως δυσκολεύτηκαν να κάνουν κέφι με χιλιοακουσμένες έστω διασκευές στα «We will rock you», «I love rock’n’roll» και «Minnie the moocher» ή με μεγάλα χιτ του ανδρός όπως «No regrets», «Come undone» ή «Feel». Αν σημαίνει κάτι, ο μέσος όρος ηλικίας των περίπου τριάντα χιλιάδων δεν ήταν υψηλός: κάπου μεταξύ των χρόνων που η διασκέδαση είναι καθημερινότητα και εκείνων που δίνει τη θέση της σε υποχρεώσεις κυμαινόταν. Τέτοιος ήταν ο γενικός και ακάματος ενθουσιασμός που ακόμα και όταν ο Γουίλιαμς ομολογούσε επίμονα τις παλιές αμαρτίες του, ακόμα και όταν δήλωνε υπεύθυνα ότι παρ’ όλη την ενέργειά του, δεν κάνει πλέον χρήση ναρκωτικών, από κάτω κραυγές χαράς ακούγονταν παρά χειροκροτήματα επιδοκιμασίας. Τόσο αγαπητός αποδεικνυόταν που σε έναν κατοπινό απολογισμό της βραδιάς δεν ήταν να απορεί κανείς για τη σχεδόν χλιαρή υποδοχή στο έτσι κι αλλιώς διστακτικό support της ολλανδής Kovacs ή στους πιο θαρραλέους ντόπιους Ex Girlfriend’s perfume και Inconsistencies.

Το συνολικής και χορταστικής διάρκειας δύο ωρών πρόγραμμα του Γουίλιαμς θα αποζημίωνε οποιονδήποτε αρέσκεται σε καλοδουλεμένα θεάματα με κολοσσιαίες οθόνες, εκθαμβωτικό φωτισμό, μυριάδες κονφετί και ειλικρινείς καθώς φάνηκε βιντεοσκοπημένες ευχές για κάποιο αγαπητό πρόσωπο – ακόμα και πριν ολοκληρωθεί με το δύσκολο «Bohemian Rhapsody» των Queen ή το λαοπλάνο «Angels» και δώσει τη θέση του στη γνωστή ταλαιπωρία της αναχώρησης από τη Μαλακάσα: παρά πάντως τις υποσχέσεις του Γουίλιαμς για επιστροφή σε ενάμιση χρόνο και τις δηλώσεις τύπου «Ελλάδα, είμαι μαζί σου», τα 90 λεπτά της δικής της διάρκειας δεν πρέπει να έγιναν πολύ πιο υποφερτά.