To σύμφωνο συμβίωσης, η γιόγκα και το ψηφιδωτό της Εκκλησίας

^«Το Ευαγγέλιο δεν κάνει εκπτώσεις. Λέει ο άλλος, “εμείς συζούμε”. Είναι ελεύθερος. Δεν μπορώ εγώ να κανονίσω τη ζωή του. Αλλά αν μου πει “μπορώ να είμαι έτσι ελεύθερος να έχω συμβίωση και να έχω το Ευαγγέλιο που θα με καθοδηγεί;”. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Αυτός θα επιλέξει υπεύθυνα. Αλλά από τη στιγμή που θα ζητήσει να έρθει κοντά μου, δεν θα του πω επειδή συμβίωνες ή συμβιώνεις είμαστε απέναντι. Σέβομαι την ελευθερία του καθενός, αλλά δεν μπορώ να του πω ότι καλά κάνει».

Με αυτά τα λόγια είχε τοποθετηθεί για το σύμφωνο συμβίωσης ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σε συνέντευξη που είχε δώσει στα «ΝΕΑ» τον Μάρτιο του 2010.

Πέντε χρόνια μετά, η άποψή του για το σύμφωνο συμβίωσης αλλά και ο τρόπος που την διατυπώνει – όπως φάνηκε τόσο στην επιστολή του προς τον υπουργό Δικαιοσύνης όσο και στην προσωπική δήλωσή του – δεν έχει αλλάξει. Ο Αρχιεπίσκοπος επισημαίνει και πάλι – τεκμηριωμένα αλλά προσεκτικά και όχι χρησιμοποιώντας ακραίες εκφράσεις, όπως άλλοι ιεράρχες – ότι οποιαδήποτε άλλη μορφή συμβίωσης εκτός χριστιανικού γάμου απορρίπτεται από την Εκκλησία και την Ιερά Σύνοδο. Χθες είχε συγκαλέσει έκτακτη συνεδρίαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (ΔΙΣ) με θέμα συζήτησης το σύμφωνο συμβίωσης.

Τα παραπάνω είναι ακόμη μία απόδειξη ότι ο Αρχιεπίσκοπος παραμένει πιστός στην ψύχραιμη στάση που τηρεί από την αρχή της θητείας του. Προσπαθεί δηλαδή από τη μία να εκφράζει την επίσημη θέση της Εκκλησίας και από την άλλη να κρατάει τις ισορροπίες μέσα στην Ιερά Σύνοδο. Κι αυτό διότι γνωρίζει καλά πως τόσο μέσα στο 12μελές σώμα της ΔΙΣ όσο και στο διευρυμένο σώμα της Ιεραρχίας υπάρχουν σκληροπυρηνικοί ιεράρχες που εκφράζουν πολλές φορές ακραίες θέσεις.

Εκκλησιαστικές πηγές, ερμηνεύοντας τις κινήσεις Ιερώνυμου των τελευταίων ημερών, όπως την επιστολή που έστειλε την περασμένη Παρασκευή στον υπουργό Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλο με αφορμή την προτεινόμενη επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, εκτιμούν πως με αυτόν τον τρόπο «ο Αρχιεπίσκοπος παίρνει θέση για το θέμα. Το παράξενο θα ήταν να μην έπαιρνε θέση. Είναι ο Αρχιεπίσκοπος και εκφράζει την επίσημη εκκλησιολογική άποψη. Αλλά βέβαια το κάνει χωρίς αφορισμούς και απειλές». Οσοι γνωρίζουν καλά τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο λένε πως δεν θέλει να εμφανίζεται σε καμία περίπτωση υποχωρητικός σε θέματα σημαντικά για την Εκκλησία αλλά ούτε και υπερσυντηρητικός.

Ταυτόχρονα, όμως, τονίζουν οι ίδιες πηγές, ο κ. Ιερώνυμος συγκαλώντας εκτάκτως τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο θέλει να δείξει ότι μοιράζεται την ευθύνη αλλά και να δώσει βήμα έκφρασης σε όλους. Δεν αποκλείεται δε μητροπολίτες να του ζήτησαν τη σύγκληση της Συνόδου. «Θέλει εκεί να ακουστούν όλες οι απόψεις. Να τοποθετηθούν όλοι για το θέμα».

Η συνοδικότητα, όπως ονομάζεται στην εκκλησιαστική ορολογία η έκφραση της προσωπικής άποψης του κάθε μητροπολίτη, η εκδήλωση της δημοκρατικότητας μέσα στη Σύνοδο αποτελούν βασικό μέλημα του κ. Ιερώνυμου. Σεβόμενος αυτό το πνεύμα επιλέγει να ακούει όλες τις απόψεις και παράλληλα προσπαθεί μετά το πέρας της Συνόδου τα ανακοινωθέντα που εκδίδονται να είναι προσεκτικά διατυπωμένα και τεκμηριωμένα. Αλλωστε, συχνά η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έχει στη σύνθεσή της μεγάλη ποικιλία χαρακτήρων και απόψεων. Μέλη της αυτή την περίοδο είναι ιεράρχες που συνήθως εκφράζουν πιο συντηρητικές απόψεις όπως ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος ή ο Δρυϊνουπόλεως Ανδρέας, αλλά και χαμηλών τόνων μητροπολίτες όπως ο Τρίκκης και Σταγών Αλέξιος ή ο Διδυμοτείχου Δαμασκηνός.