[Μικροοικονομικός] Πάγωσαν οι τραπεζίτες

Για ένα μόνο πράγμα μπορούσαν να δεσμευτούν οι τραπεζίτες το προηγούμενο διήμερο:  ότι το Σαββατοκύριακό δεν επρόκειτο να επιβληθούν περιορισμοί (capital controls) για τις αναλήψεις χρημάτων από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Μετά όλα είναι πιθανά έλεγαν καλά ενημερωμένοι τραπεζικοί παράγοντες, που συνέδεαν τις όποιες εξελίξεις από την έκβαση της έκτακτης Συνόδου Κορυφής τη Δευτέρα για το ελληνικό ζήτημα. Αν υπάρξει συμφωνία, όλα καλά σημείωναν με νόημα. Αν όχι, όλα είναι ανοικτά, εκτιμούσαν  δεδομένου ότι οι καταθέσεις θα εξακολουθήσουν να φυλλορροούν από τις ελληνικές τράπεζες και αργά ή γρήγορα η ΕΚΤ θα πιεσθεί να βάλει περιορισμούς στη ρευστότητα που χορηγεί μέσω ELA. Προς στιγμήν τα πρόσωπα πάγωσαν, αργά το βράδυ της Πέμπτης, από το ρεπορτάζ του Reuters που έφερνε ακόμη πιο κοντά (την προσεχή Δευτέρα) σενάρια τρόμου με κλειστές τις ελληνικές τράπεζες. Η άμεση διάψευση από την ΕΚΤ χαλάρωσε τα πνεύματα. Για πόσο όμως αν δεν υπάρξει συμφωνία τη Δευτέρα;

Μυστική σύσκεψη ενόψει Πούτιν

Ευρεία σύσκεψη που κρατήθηκε μυστική έγινε την Πέμπτη το βράδυ υπό τον Πρωθυπουργό με τη συμμετοχή Λαφαζάνη και τις διοικήσεις των ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΕΛΠΕ, προκειμένου να προετοιμασθεί κατά το καλύτερο δυνατόν η ελληνική αντιπροσωπεία για το ταξίδι στην Αγία Πετρούπολη. Πρωτοφανές στα χρονικά να συμμετέχει σε μια τέτοια αποστολή το σύνολο της κρατικής ενεργειακής μηχανής. Ακουσα μάλιστα ότι το ταξίδι,  που είχε οργανωθεί εδώ και καιρό, αναβαθμίστηκε την τελευταία στιγμή, με την προσθήκη των επικεφαλής όλων των κρατικών ενεργειακών μαγαζιών. Αν αυτό δεν είναι δείγμα του πόσο υψηλά έχει βάλει ο Τσίπρας τον πήχη ως προς τις συνεργασίες με τη Ρωσία και τις χώρες των BRICS, τότε τι είναι; Γιατί το πρόγραμμα στην Αγία Πετρούπολη προβλέπει για τις ελληνικές εταιρείες συναντήσεις τόσο με τις αντίστοιχες ρωσικές όσο και με βραζιλιάνικες, κινεζικές, ινδικές κλπ. Τώρα τι «ψάρια» θα πιάσουν οι έλληνες επικεφαλής θα σας γελάσω.

Come va Panagiotis?

Amici per sempre. Φίλοι για πάντα, δηλαδή. Ισχύει στην περίπτωση Ρώμης – Μόσχας. Τους τα χάλασε το Ουκρανικό, αλλά τα κοινά συμφέροντα, οικονομικά και πολιτικά, είναι πολύ μεγάλα, χώρια που η Ιταλία εξαρτάται κατά 30% και πλέον από το ρωσικό αέριο. Πέρυσι με βαριά καρδιά η Ρώμη, προκειμένου να ισορροπήσει μεταξύ της στενής της συνεργασίας με την Gazprom και των υποχρεώσεών της ως χώρας-μέλους της ΕΕ στο θέμα των κυρώσεων, αναγκάστηκε να βάλει και αυτή το χεράκι της στην ταφή του South Stream που τόσο ήθελε. Τώρα, φλερτάρει ξανά με τον Βλαδίμηρο. Απόδειξη ότι ο Λαφαζάνης πήγε στη Μόσχα με έναν σύμμαχο, την ιταλική Edison, που από κοινού με την Ελλάδα βλέπει την προοπτική μιας «δυτικής όδευσης» του ρωσικού αγωγού προς την Ιταλία. Του το ανακοίνωσαν πρόσφατα και σας μιλώ ειλικρινά δεν είχα ξαναδεί τόσο χαρούμενο τον Λαφαζάνη.

Οι μνηστήρες των ΕΛΠΕ

Πολλά έχουν γραφτεί στο παρελθόν σχετικά με την πρόθεση του Λάτση να πουλήσει το 42% που κατέχει στα ΕΛΠΕ, για συζητήσεις με Ρώσους, με Ιρανούς, για αμερικανικό ενδιαφέρον κ.λπ. Ρώτησα λοιπόν, με αφορμή την αλλαγή της διοίκησης στα ΕΛΠΕ και επειδή άκουσα πως η Paneuropean δεν πουλάει αλλά θα περιμένει ένα – δύο χρόνια ακόμη. Τα πράγματα είναι απλά, μου λέει ο συνομιλητής μου. Εχεις μια εταιρεία με 2,2 δισ. ευρώ δανειακές υποχρεώσεις, που δεν έχει κάνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ώστε να χρηματοδοτήσει νέες επενδύσεις και με τη μετοχή να σέρνεται κάτω από τα 4 ευρώ.

Τι πιο έξυπνο από έναν μέτοχο να περιμένει αφού, με βάση όλες τις αναλύσεις, σε δύο – τρία χρόνια τα ΕΛΠΕ θα έχουν πάρει τα πάνω τους; Λογικό ακούγεται. Εμαθα πάντως ότι μνηστήρες υπάρχουν, αλλά προσφέρουν τόσο λίγα ώστε η πλευρά του Λάτση τούς απορρίπτει χωρίς συζήτηση.

Πρόσφατα, για παράδειγμα, άκουσα ότι εμφανίσθηκε κάποιος που πρότεινε στα ΕΛΠΕ να τους δώσει 600 εκατ. ευρώ, να τους αγοράσει το χρέος τους (2,2 δισ. ευρώ) και να τους προμηθεύει για τέσσερα χρόνια με αργό πετρέλαιο ζητώντας σε αντάλλαγμα να του δίνουν έτοιμα προϊόντα. Τα έβαλαν κάτω οι των ΕΛΠΕ και διαπίστωσαν ότι μόνο το περιθώριο κέρδους που θα έχουν από την παραγωγή έτοιμων προϊόντων στην τετραετία είναι 2 δισ. ευρώ. Εδινε δηλαδή στο χέρι 600 εκατ. ευρώ, αλλά ζητούσε 2 δισ. ευρώ.

Το φάντασμα ξαναχτυπά

Δεν ξέρω ποιος υπέβαλε το αίτημα. Ξέρω όμως ότι ήταν κυβερνητικό στέλεχος και επίσης ότι με το που το άκουσαν στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων κάποιοι θέλησαν να πηδήξουν από τον όγδοο.

Το αίτημα έμοιαζε απλό. Να βγει μια εγκύκλιος από τη ΓΓΔΕ με την οποία να δίνεται η δυνατότητα στους φορολογουμένους να μη δηλώνουν στοιχεία τα οποία θεωρούν ότι αποτελούν προσωπικά τους δεδομένα στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος.

Για να το κάνουμε λιανά: Εγώ θεωρώ ότι ο ΑΜΚΑ μου είναι ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και δεν θέλω να το γράψω στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος. Ελα όμως που η εφαρμογή στο Taxis το ζητάει προκαταβολικά για να σου ανοίξει τις πύλες και να προχωρήσεις στην υποβολή της δήλωσης.

«Δεν μπορείτε να το κόψετε αυτό;» είπε το κυβερνητικό στέλεχος. Σταυροκοπιόντουσαν στη ΓΓΔΕ. Ουαί και αλίμονο αν αρχίσουν να δίνουν τη δυνατότητα στους φορολογουμένους να δηλώνουν τα στοιχεία τους κατά το δοκούν, έλεγαν στη συνέχεια λογιστές των οποίων ζητήσαμε την άποψη. Σε λίγες ημέρες θα το ξήλωναν όλο το πουλόβερ της φορολογικής δήλωσης.