Στρίντμπεργκ στην Αφρική

Μπότες. Πολλά ζευγάρια μπότες επί σκηνής περιμένουν να γυαλιστούν, δίπλα σε μια παλιά ηλεκτρική κουζίνα και κάτω από έναν ανεμιστήρα που πασχίζει αδιάκοπα, αλλά και μάταια, να ξορκίσει τη ζέστη, την έξαψη, την ένταση και τελικά το κακό που θα ξεσπάσει. Διότι η Δεσποινίς Τζούλια που έφερε στην Αθήνα η Γιαέλ Φάρμπερ από τη Νότια Αφρική στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών δεν είναι καθαρόαιμος Στρίντμπεργκ, αλλά μπολιασμένος από τις κοινωνικές ανισότητες που άφησε πίσω του το Απαρτχάιντ, την καταπίεση και το μίσος.

Αλλωστε το πνεύμα της παράστασης το χωρά σε μια φράση ο Τζον – ο Μπονγκίλε Μαντσάι που κέρδισε τα βλέμματα όχι μόνο με το υποκριτικό του ταλέντο, αλλά και την εντυπωσιακή εμφάνισή του: «Τα όνειρα κάνουν φτερά στη Νότια Αφρική πριν γεννηθούν». Τι κι αν το φόντο για το ερωτικό παιχνίδι ανάμεσα στη λευκή Δεσποινίδα Τζούλια (Χίλντα Κρόνχε) και στον πρώην σκλάβο και νυν υπηρέτη είναι το βράδυ που γιορτάζονται 21 χρόνια από την απελευθέρωση των σκλάβων; Εκείνος την αντιμετωπίζει ως το παιδικό του απωθημένο και ως την κυρά του κι εκείνη ως το παιχνίδι – σκλάβο της που έχει ερωτευθεί.

Περισσότερο πονεμένη παρά κακομαθημένη, η Τζούλια θα παραδοθεί στον Τζον, τον οποίο βεβαίως θα έχει προκαλέσει, την ώρα που η χαρακτηριστική μαύρη ευτραφής μητέρα του καταδιώκεται από το φάντασμα της προγιαγιάς της, η οποία παίζει μουσική καθισμένη στις ρίζες του δέντρου κάτω από το οποίο είναι θαμμένη.

Απελπισία και εξομολογήσεις – η μητέρα του Τζον δεν μπόρεσε να ψηφίσει διότι από τις δουλειές έχουν σβηστεί τα δακτυλικά της αποτυπώματα -, αγανάκτηση και άρνηση για λύτρωση στο καταφύγιο της εκκλησίας – «μας πήραν τη γη μας και μας έδωσαν τη Βίβλο» -, σεξ επί σκηνής και όνειρα απραγματοποίητα οδηγούν την Τζούλια να αυτοκτονήσει με ένα δρεπάνι – το εργαλείο με το οποίο οι μαύροι θερίζουν τη γη που διεκδικούν από τους λευκούς -, τον Τζον να καθρεφτίζεται στο αίμα της, τη μητέρα του ατάραχη να καθαρίζει το πάτωμα και την προγιαγιά να επιστρέφει ζητώντας λύτρωση. Και όλα αυτά στον χώρο Η της Πειραιώς 260, όπου δεν έπεφτε καρφίτσα, στη δεύτερη από τις τρεις παραστάσεις, το βράδυ της Παρασκευής.