Η πολιτική βούληση δεν φθάνει, χρειάζεται τεχνική συμφωνία

Η Μέρκελ θέλει την Ελλάδα στο ευρώ. Και πιστεύει πως «όταν υπάρχει η βούληση βρίσκεται και ο δρόμος». Τον αναζήτησε στη συνάντηση με Τσίπρα – Ολάντ στις Βρυξέλλες. Αλλά ο δρόμος έχει ακόμη εμπόδια. Και επειδή «κάθε μέρα μετράει», είναι αναμενόμενο να προετοιμάζεται για όλα τα ενδεχόμενα. Ακόμη και το Grexit. Ο εκπρόσωπός της διέψευσε χθες δημοσίευμα της «Μπιλντ» ότι στελέχη της κυβέρνησης είναι σε στενή επαφή με την ΕΚΤ για την αντιμετώπιση ενός πιστωτικού γεγονότος. Σταθεροποίηση της Ελλάδας εντός του ευρώ θέλει και η πανίσχυρη Μπούντεσμπανκ, θα μπορούσε να αποδεχθεί νέα επιμήκυνση για το ελληνικό χρέος, όπως είναι σε θέση να γνωρίζουν «ΤΑ ΝΕΑ».

Η ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Παίρνουν όμως και τα μέτρα τους. Σύμφωνα με πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», ομάδα κορυφαίων βουλευτών της Χριστιανικής Ενωσης CDU-CSU μετέβη στις αρχές του μήνα στις Βρυξέλλες και ενημερώθηκε από τη γερμανική αντιπροσωπεία εκτενώς για τους μηχανισμούς και τα προβλεπόμενα κοινοτικά κονδύλια για να μετριασθεί η ανθρωπιστική κρίση σε περίπτωση Grexit.

Η Μέρκελ (όπως και ο Σόιμπλε) δεν διανοείται λύση χωρίς το ΔΝΤ. Καταρχήν για λόγους αρχής. Η Μέρκελ έφερε το ΔΝΤ στην ευρωζώνη. Δική της επιλογή ήταν να εμπλακεί το ΔΝΤ στο ελληνικό και μετά στα υπόλοιπα προγράμματα διάσωσης, κόντρα στον Σόιμπλε που τον Φεβρουάριο του 2010 ήθελε «ευρωπαϊκή λύση». Η Μέρκελ θεωρεί και σήμερα ορθή την απόφασή της. Τώρα δεν μπορεί να παραιτηθεί από το ΔΝΤ. Οι βουλευτές του κόμματός της θεωρούν το ΔΝΤ εγγύηση για να δώσουν και αυτοί την ψήφο τους στη γερμανική Βουλή.

Ο Τσίπρας επιδίωξε την «πολιτική» διαπραγμάτευση όταν κάηκε το χαρτί Βαρουφάκη. Η Μέρκελ ανταποκρίθηκε, ένας Πρωθυπουργός δεν μπορεί να συνομιλεί με τον υπουργό της επί των Οικονομικών. Αλλά το πράγμα χώλαινε από την αρχή. Ο Τσίπρας θέλει «πολιτική λύση» βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τα νούμερα. Ακριβώς αντίθετη είναι η θεώρηση της Μέρκελ που δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει «πολιτική λύση» χωρίς συμφωνία στα νούμερα. Οταν μιλάς για προϋπολογισμό ή μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού δεν μπορείς να συζητάς χωρίς αριθμούς, είναι το επιχείρημά της καγκελαρίου. Γι’ αυτό και δεν γίνεται τίποτα χωρίς το πρώτο βήμα: την τεχνική συμφωνία (Staff – Level Agreement) με τους θεσμούς.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΛΑΝΤ. Η Μέρκελ χρειάζεται την τεχνική συμφωνία και για έναν πολιτικό λόγο: στη διαπραγμάτευση με τον Τσίπρα έχει μαζί της τον Ολάντ. Για την καγκελάριο είναι καθοριστικό να λειτουργεί ο γαλλογερμανικός άξονας. Αλλά δεν θέλει να περάσει η εντύπωση ότι διαπραγματεύεται ερήμην των υπολοίπων 16 χωρών-μελών της ευρωζώνης.

Αν τις Κάννες και τον Παπανδρέου τον χρεώθηκε ο υπερκινητικός Σαρκοζί, τον Τσίπρα θα τον χρεωθεί η Μέρκελ. Οι άλλες πρωτεύουσες κυρίως μικρότερων χωρών δυσφορούν και παρακολουθούν την εξέλιξη με «σφιγμένα δόντια», διαπίστωνε χθες η «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ» για το νέο τρίο Μέρκελ – Ολάντ – Τσίπρα που καλείται να λύσει την ελληνική κρίση.