Σφραγίδα Κατελάν στο Μπενάκη
Το Family Business ξεκινά με ένα αφιέρωμα στο κράμα αγάπης, μίσους, ψύχωσης των οικογενειακών δεσμών, με την έκθεση ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών Dirty Linen. Το έργο του Λιβανέζου Ραΐντ Γιασίν «With Imad Hamdi and his twin Brother» είναι σύνθεση με μεταξωτή κλωστή σε κεντητό ύφασμα
Εμμονή στα αντιθετικά δίπολα και στον λαβύρινθο μιας ξεχωριστής εμπειρίας. Είναι η κεντρική ιδέα που χαρακτηρίζει τρεις εκθέσεις σύγχρονης τέχνης οι οποίες ανοίγουν στο Μουσείο Μπενάκη, σε συνεργασία με το Ιδρυμα ΔΕΣΤΕ, με σκοπό να αναδείξουν πρωτότυπες συνυπάρξεις αρχαίων και σύγχρονων έργων, νέων και καταξιωμένων δημιουργών, Ελλήνων και διεθνών.
Στην είσοδο του πωλητηρίου του Μουσείου Μπενάκη της Πειραιώς μία ξύλινη κατασκευή που μοιάζει με αυθαίρετο σπίτι αθηναϊκής γειτονιάς, γεμάτο σύγχρονα έργα ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, είναι ο χώρος του Family Business.
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα ανάδειξης νέων καλλιτεχνών που εμπνεύσθηκαν ο διάσημος Μαουρίτσιο Κατελάν και ο επιμελητής Μασιμιλιάνο Τζιόνι. Μετά τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι εγκαθίσταται στην Αθήνα παρουσιάζοντας ως πρόγευση των δράσεών του την έκθεση Dirty Linen, σε επιμέλεια της Μύριαμ Μπεν Σαλά. Το Family Business στην Αθήνα παρουσίασε ο πρόεδρος του ΔΕΣΤΕ Δάκης Ιωάννου εξηγώντας τη λειτουργία του ως πειραματικής πλατφόρμας «διαθέσιμης σε όλους όσοι έχουν κάτι ενδιαφέρον να προτείνουν».
ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ. Στην αίθουσα του ισογείου, η πόρτα του Μπενάκη βγάζει σε έναν παράξενο λαβύρινθο από γκρίζα ξύλινα κουτιά μέσα στα οποία έχουν τοποθετηθεί έργα από όλες τις συλλογές του μουσείου, συνθέτοντας την ameτρια. «Είναι μία έκθεση μελέτης και συνεργασίας μεταξύ του ιταλού καλλιτέχνη Ρομπέρτο Κουόγκι και 15 επιμελητών των συλλογών του Μπενάκη, αρχαιολόγων, αρχιτεκτόνων και καλλιτεχνών. Εστιάζει όχι στο άγχος του εντυπωσιασμού – όπως συμβαίνει στη σύγχρονη πρακτική της επιμέλειας των εκθέσεων τέχνης -, αλλά στη διαδικασία της έρευνας που θα προκαλέσει διαφορετικά συναισθήματα σε κάθε επισκέπτη» τονίζει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΕΣΤΕ και συνεπιμελητής της έκθεσης Γιώργος Τζιρτζιλάκης.
Ο ημιφωτισμένος χώρος δημιουργεί επιβλητική ατμόσφαιρα και τα πρώτα βήματα ανάμεσα στους στενούς διαδρόμους προκαλούν απορίες για τη θέση έργων από το 2000 π.Χ. έως το 2015, που έχουν τοποθετηθεί εσκεμμένα χωρίς επεξηγηματικές πινακίδες.
ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΑΜΕΤΡΙΑ. Γιατί η βυζαντινή εικόνα «Υμνος στην Παρθένο» του Θεόδωρου Πουλάκη (17ος αιώνας) τοποθετείται με χαρακτικό του Νίκου – Γαβριήλ Πεντζίκη του 1968 και με σχέδιο του Γουές Λανγκ του 2005; Τι σημαίνει ο διάλογος των ζωγραφικών έργων «Αγνός Ερωτας» και «Παράνοια» (2004) του Φρίντριχ Κιούνα ανάμεσα σε δύο μεταβυζαντινά μεταλλικά αναθήματα σε σχήμα λαιμαριάς με αλυσίδα που παραπέμπουν σε διαταραχές του νου; «Είναι η σχέση της αμετρίας με την έννοια του μέτρου την οποία έθεσε ως ζήτημα ο Ρομπέρτο Κουόγκι έχοντας την πρόθεση να δημιουργήσει μια έκθεση – έργο, η οποία προάγει τη μέθοδο των ελεύθερων συνειρμών, την ανάμειξη των ειδών και την πολυχρονικότητα» εξήγησε η εκ των πέντε επιμελητριών της έκθεσης Πολίνα Κοσμαδάκη.