«Το τραγούδι πρέπει να παρηγορεί»

Είναι τουλάχιστον σουρεαλιστικό να συζητάς με τη λαϊκή τραγουδίστρια Φωτεινή Βελεσιώτου στο Da Capo του Κολωνακίου για την κρίση και την τέχνη και αίφνης να σου αποκαλύπτει πως εκτός από χρόνια δασκάλα σε σχολεία της Θεσσαλονίκης υπήρξε και μπασκετμπολίστρια στον Μελιτέα, στην Αρμενική και στον Μακεδονικό Νεάπολης. Σαν αλεξιπτωτίστρια έπεσε το 2008 με τις «Μέλισσες» στο ρευστό και έρημο μουσικό τοπίο η ναΐφ φωνή της, καλύπτοντας το κενό μεταξύ του πολυσυζητημένου εντέχνου και του σε εξαφάνιση λαϊκού τραγουδιού. Σήμερα η Φωτεινή Βελεσιώτου δεν είναι απλώς η ερμηνεύτρια του υπέροχου προαναφερθέντος χιτ των Καζαντζή και Ελένης Φωτάκη και των «Διοδίων» με τον Σιόλα (airplay και σουξέ και τα δύο), αλλά μια τραγουδίστρια που με σταθερά βήματα κάνει τη δισκογραφία της, πυκνώνει τις συνεργασίες της και ετοιμάζει την επόμενη πίστα της.

Ο νέος της δίσκος ονομάζεται «Είδα του τρελού τα κλάματα», ένας κύκλος τραγουδιών σε μουσική Μίνωα Μάτσα και στίχους της Ελένης Φωτάκη (Minos EMI – Universal). Αποτέλεσμα παρέας; Εν μέρει, αφού η στιχουργός Ελένη Φωτάκη είναι φίλη της. «Είχα ακούσει δουλειές του Μίνωα, ήξερα τι σημαίνει» μου λέει και αυτό έχει την αξία του αφού η Φωτεινή λέει συχνά «όχι» σε συνεργασίες της. «Δεν κάνω πράγματα που δεν μου αρέσουν. Αμα δεν μου αρέσει κάτι, δεν κάνω ούτε “ααααααα”» μου λέει και ξεκινάει να ξετυλίγει τον μίτο της ανορθόδοξης πορείας της. «Τραγούδαγα πάντα στα βιολογικά παιδιά μου, στα παιδιά του σχολείου όπου ήμουν δασκάλα και από το 1983 σε μικρούς χώρους της Θεσσαλονίκης πάντα χωρίς μικρόφωνο: Χνάρια, Ανατολή, Πριγκιπέσα» λέει η ίδια που έζησε από μέσα το κλίμα μιας μουσικής Θεσσαλονίκης των 80s, όπως το περιγράφει ο Θωμάς Κοροβίνης στο βιβλίο του «Ομορφη νύχτα».

Το 2004 βγήκε ο πρώτος προσωπικός της δίσκος με τίτλο «Γυναίκες». «Η στιχουργός Μάγδα Παπαδάκη ήταν φίλη με τον ιδιοκτήτη της Ανατολής, όπου τραγουδούσα τότε. Με άκουσαν ο Μιχάλης Νικολούδης και ο Αλκης Βαφειάς και έγινε ο δίσκος στην εταιρεία Libra που μετά έκλεισε». Και έπειτα από τέσσερα χρόνια η Βελεσιώτου κάνει το μπαμ. «Εκεί με άκουσε και ο Καζαντζής, μου άφησε την κάρτα του και με κάλεσε στην Αθήνα για ένα τραγούδι που μου είπε πως ήταν για μένα. Δοκίμαζαν διάφορους, δεν τους καθόταν καμία φωνή. Οπως είναι στον δίσκο είναι: όπως το είπα με τη μία τότε» θυμάται. Γιατί όμως έμεινε; «Εχει καλό στίχο, εξαιρετική μουσική (σ.σ.: διεμβόλισε όλα τα στρώματα, θα προσέθετα). Είναι δύσκολο βέβαια και δεν χορεύεται – αν και πρόσφατα έχουν κάνει χορογραφία, τα ‘χω δει όλα. Διαφορετικό από τα “Διόδια”, που κι αυτό έχει απήχηση αλλά είναι ένα αισιόδοξο κομμάτι. Το τραγούδι πρέπει να παρηγορεί τους ανθρώπους σε αυτήν τη δύσκολη στιγμή» λέει και προσθέτει μια εικόνα της συγκυρίας: «Ηλθε κάποιος στο μαγαζί όπου τραγουδούσα. Μου λέει “έκοψα το τσιγάρο όχι γιατί μου το ‘πε ο γιατρός, αλλά για να έχω τα λεφτά να έρχομαι να σας ακούω”».

Δεν αποφεύγω την ερώτηση: γράφεται σήμερα λαϊκό; «Γράφεται, αλλά έχει αλλάξει ο τρόπος. Ο Κορακάκης, η νέα τραγουδοποιός Σοφία Νάτσιου γράφουν. Οχι με τον παλιό τρόπο. Αν γραφόταν έτσι, δεν θα προχωρούσε, γι’ αυτό καμαρώνουμε για την Ελλάδα που έχει τέτοιο μουσικό βιότοπο. Εγώ λέω λαϊκά ή πιο νέα που έχουν λαϊκή φτιαξιά, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Σωκράτης Μάλαμας είναι λαϊκοί σήμερα. Είναι η καλή εξέλιξη του λαϊκού σε καινούργιο στίχο». Η κουβέντα πάει και στο πολιτικό τραγούδι που χωρίζεται στο κραυγαλέο και στο υπόγειο. «Μα λέω πολιτικά τραγούδια όπως τα “Γιουσουρούμ”, “Σαν τον μετανάστη”, “Πλατεία Βάθης”, “Θα με δικάσει”. Προτιμώ το υπόγειο κοινωνικό».

Η Φωτεινή Βελεσιώτου, τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, κάνει συναυλίες με τη Λιζέτα Καλημέρη. Βγήκε από γεμάτο χειμώνα με εμφανίσεις στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο με τον Μητσιά, τον Στόκα, την Παυλίνα Βουλγαράκη και στην ταβέρνα Κληματαριά στην Πλατεία Θεάτρου. «Και τα δύο μου άρεσαν πολύ, πιο οικεία η Κληματαριά, αλλά αποκόμισα μεγάλες εμπειρίες με Μητσιά και Στόκα, πρώτη φορά σε τέτοιο χώρο. Σχολείο ήταν» σημειώνει η ερμηνεύτρια, την οποία κάπως σχηματικά και άστοχα τη συγκρίνουν με την Μπέλλου. «Τραγουδάω στον ίδιο τόνο – κοντράλτο και οι δύο -, αλλά το ηχόχρωμά μου είναι διαφορετικό, δεν έχουμε καμία σχέση. Τα τραγούδια στον δίσκο μου είναι όλα εσωτερικά – η Σωτηρία ήταν τζόρας, “βαρούσε” στην ερμηνεία».

INFO
Ο νέος δίσκος της ονομάζεται «Είδα του τρελού τα κλάματα». Η επόμενη μεγάλη συναυλία της είναι «Τα διαλεγμένα» στις 2 Σεπτεμβρίου, στην Τεχνόπολη. Mαζί της οι Παντελής Θαλασσινός, Λιζέτα Καλημέρη, Μίνως Μάτσας, Μανώλης Μητσιάς, Γιώτα Νέγκα, Μίλτος Πασχαλίδης. Πρόκειται για τραγούδια που άκουγε από μικρή και δοκίμαζε αργότερα στους μικρούς χώρους, αλλά και τραγούδια που ερμήνευσε στις δισκογραφικές της δουλειές.