Θέλει να γίνει το Check Point Charly του Βερολίνου

Ποιος είναι καλύτερος, ο Πελέ ή ο Μέσι; αναρωτήθηκε στο τελευταίο του τεύχος το έγκυρο γαλλικό περιοδικό «France Football».

Η προσπέραση του Ντιέγκο Μαραντόνα στο συγκριτικό τεστ υπογραμμίζει την άποψη που έχει σχηματίσει ο ποδοσφαιρικός κόσμος ότι ο Μέσι είναι μια διάνοια που πολιορκεί τον μύθο του Πελέ, ο οποίος κρύβεται πίσω από τα τείχη των γλαφυρών κειμένων και της φαντασίας που υποκαθιστούσαν την έλλειψη του πιο αδυσώπητου κριτή, της εικόνας.  Το Βερολίνο αποτελεί για τον Μέσι ένα χρέος που δημιούργησε όταν αστόχησε από πλεονεκτική θέση στον τελευταίο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Η κατάκτηση του Κυπέλλου με τα μεγάλα αφτιά από μόνη της δεν λέει πολλά πράγματα στην ποδοσφαιρική διάνοια της εποχής μας. Ο Αργεντινός θέλει να υπογράψει αυτόν τον τελικό, να γίνει, ας πούμε, κάτι σαν το περίφημο Check Point Charly του Βερολίνου, ένα σύμβολο εποχής για το οποίο θα μιλούν οι επόμενες γενιές. Εχουν γραφεί πολλά για τη φετινή αγωνιστική μεταμόρφωση του Μέσι. Ως επί το πλείστον την αποδίδουν στην αλλαγή της διατροφής που του επέβαλε ο ιταλός διατροφολόγος Τζουλιάνο Πόζερ. Μια απλοϊκή προσέγγιση που όμως έχει βάση, γιατί υπογραμμίζει τη θέληση του Μέσι να επανέλθει στην κορυφή. Αν και πολύ θα το ήθελε ο ίδιος να μετατρέψει τον τελικό σε one man show σημειώνοντας σκανδαλώδους ομορφιάς (δήλωση Τσάβι) γκολ για το Μουσείο Πικάσο (ισπανικός Τύπος), ένας Ιταλός θα διατρανώσει την αντίθεσή του σε αυτή την πρόθεση.

Ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν, ο ζωντανός μύθος των τερματοφυλάκων, γέμισε με παράσημα το στήθος του γιατί αντιμετωπίζει ως πρόκληση την κάθε δυσκολία. Οταν χαρακτήριζε «εξωγήινο» τον Μέσι ταυτόχρονα σκεφτόταν τα γαλόνια που θα προσθέσει αν καταφέρει να τον εξουδετερώσει. Η αγωνία της πρώτης φοράς που θα αντιμετωπίσει στην καριέρα του τον Αργεντινό τον διατηρεί σε εγρήγορση.

Το Ολύμπιασταντιον δεν είναι άγνωστο στον Μπουφόν, ούτε στον συμπαίκτη του Αντρέα Πίρλο. Το 2006, μεταξύ των γραφείων των εισαγγελέων που ερευνούσαν το σκάνδαλο Καλτσιόπολι και των γερμανικών γηπέδων όπου διεξαγόταν το Παγκόσμιο Κύπελλο, η Σκουάντρα Ατζούρα κατάφερε να στεφθεί πρωταθλήτρια κόσμου στη γερμανική πρωτεύουσα πηγαίνοντας κόντρα σε όλα τα προγνωστικά.

Ο «ΣΟΦΟΣ» ΠΙΡΛΟ. Για τους γιουβεντίνους ο Πίρλο είναι ό,τι ο Τσάβι για τους Μπλαουγκράνα. Ενα κίνητρο. Στα 36 του, ο σημαντικότερος ιταλός μέσος της γενιάς του θέλει να κλείσει την καριέρα του στα γήπεδα της χώρας του με την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ. Το είπε αλλά δεν το διατράνωσε, πιθανόν για να μην αγχώσει τους συμπαίκτες του. Ο Πίρλο γνωρίζει τη γεύση του νέκταρ, αφού ως παίκτης της Μίλαν έχει κατακτήσει το τρόπαιο δύο φορές. Την πρώτη, το 2003, είχε αντίπαλο τη Γιουβέντους του Μπουφόν. Τη δεύτερη, το 2007 στην Αθήνα, τη Λίβερπουλ, την ομάδα που του προκάλεσε τους μεγαλύτερους εφιάλτες και τον έβαλε σε σκέψεις να εγκαταλείψει ακόμη και το ποδόσφαιρο, όταν οι Κόκκινοι με εκείνο το εντυπωσιακό ριφιφί στην Κωνσταντινούπολη το 2005 έκλεψαν το τρόπαιο από τους Ροσονέρι, που είχαν προηγηθεί με 3-0.