Σχέδια, προσχέδια και κινήσεις τακτικής

Κείμενο συμφωνίας με τους δανειστές ετοιμάζει το Μέγαρο Μαξίμου αφήνοντας τις εξελίξεις να απαντήσουν στο ερώτημα «για ποιον χτυπά η καμπάνα» που έθεσε εμμέσως ο Αλέξης Τσίπρας στους Ευρωπαίους, με άρθρο του στην παρισινή «Μοντ».

Η κυβέρνηση αισθάνεται ασφυκτική την πίεση του χρόνου, συγχρόνως όμως διαπιστώνει ότι όσο παραμένει ανοιχτή η διαπραγμάτευση τόσο μεγαλώνει ο λογαριασμός αφού σε καθημερινή βάση οι πιστωτές εγείρουν νέα ζητήματα που καθυστερούν την επίτευξη συμφωνίας.

Από τις αξιώσεις των θεσμών να αποσυρθούν οι επαναπροσλήψεις στο Δημόσιο και να μην προχωρήσει ο νόμος Μπαλτά για την Παιδεία, στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης έχουν προσγειωθεί και τα ενεργειακά, με τους δανειστές να διαμηνύουν ότι η συμφωνία δεν θα κλείσει εφόσον δεν υπάρξει ρύθμιση για το θέμα της μικρής ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ, θέματα που αποτέλεσαν «ιερές αγελάδες» για τον προεκλογικό ΣΥΡΙΖΑ. Το Μαξίμου επιμένει ότι η συμφωνία είναι θέμα ημερών, ωστόσο όλα δείχνουν ότι εντός της εβδομάδας δύσκολα θα υπάρξουν καθοριστικές εξελίξεις. Πιθανολογείται ότι από το Σαββατοκύριακο και έπειτα τα πράγματα θα μπουν σε μια σειρά ούτως ώστε το κείμενο που ετοιμάζει η ελληνική πλευρά και το κείμενο-προσχέδιο των τριών θεσμών να συγχωνευθούν σε ένα που θα αποτελεί τομή των κοινών τους στοιχείων.

Η κυβέρνηση αρνείται ότι έχει στα χέρια της κείμενο συμφωνίας των δανειστών παρά το γεγονός πως πληροφορίες από ευρωπαϊκές πηγές επαναλαμβάνουν ότι ο Πρωθυπουργός έχει ενημερωθεί για την τελική πρόταση των δανειστών προκειμένου να απαντήσει διανθίζοντας με τη δική του προσέγγιση στο προσχέδιο.

Εφόσον υπάρξει ένα ενιαίο κείμενο – κάτι που βεβαίως θα σήμαινε ότι θα σημειωθεί περαιτέρω σύγκλιση στη διαπραγμάτευση των τεχνικών κλιμακίων – τότε θα προκληθεί και η πολιτική επικάλυψη της συμφωνίας. Κυβερνητικός παράγων που έχει γνώση της πορείας της διαπραγμάτευσης σχολιάζει ότι «οι πιστωτές θα πιέζουν ώς το τέλος για νέες υποχωρήσεις» και μόνο όταν εξαντληθούν όλα τα περιθώρια θα έρθει το πολιτικό καπάκι να σκεπάσει το προϊόν της συμφωνίας.

ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗ. Στη δεύτερη μέσα σε τρεις ημέρες τηλεδιάσκεψη που είχε ο Αλέξης Τσίπρας με την Ανγκελα Μέρκελ και τον Φρανσουά Ολάντ επιβεβαιώθηκε ακόμη μία φορά ότι όλες οι πλευρές επιθυμούν μια συμφωνία το συντομότερο δυνατόν. Ομως αυτό συνέβη και στην προηγούμενη τηλεδιάσκεψη και στην τριμερή της Ρίγας στην οποία, σύμφωνα πάντα με κυβερνητικές πηγές, οι δύο ηγέτες διαβεβαίωσαν τον έλληνα Πρωθυπουργό ότι «θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για την εξεύρεση λύσης».

Στην τελευταία επικοινωνία των τριών εκτιμήθηκε ότι δεν υπήρχε λόγος ο Αλέξης Τσίπρας να μεταβεί στο Βερολίνο εφόσον δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό. Κάτι που ωστόσο δεν αποκλείει μια ξαφνική επίσκεψη του Πρωθυπουργού στη γερμανική πρωτεύουσα όταν όμως οι τεχνοκράτες κατεβάσουν τα μολύβια. Βεβαίως, αρμόδια πηγή αρκετά συγκρατημένα επισημαίνει ότι «είναι άλλο να σου χτυπούν την πλάτη κι άλλο να υπάρχουν έμπρακτες αποδείξεις βοήθειας».

Είναι γεγονός ότι το Μαξίμου επενδύει στη διαφαινόμενη απόσταση ανάμεσα στη γερμανίδα καγκελάριο και στον υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, πληροφορία που μετέδωσε και η Ντόιτσε Βέλε συγχρόνως με πολιτικούς παράγοντες της Γερμανίας που διαπιστώνουν διαφορετικές ταχύτητες στις κινήσεις των δύο πολιτικών. Της προσοχής της κυβέρνησης δεν διέλαθε και το γεγονός πως ο βαυαρός χριστιανοδημοκράτης, πρόεδρος του ΕΛΚ Μάνφρεντ Βέμπερ στην τελευταία συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου δεν συμπεριέλαβε καμία αναφορά στην Ελλάδα, μολονότι είναι σχεδόν πάντα το προσφιλές του θέμα, στη γραμμή Σόιμπλε. Πάντως τα μηνύματα που έστειλε ο Αλέξης Τσίπρας με το άρθρο του στη «Μοντ» αναφέρονται σε αυτό ακριβώς, στις δύο διαφορετικές αντιλήψεις που κυριαρχούν σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και φωτογραφίζεται ο γερμανός υπουργός Οικονομικών κυρίως με την αναφορά Τσίπρα στην «επιμονή σε μονότονες δηλώσεις θεσμικών αξιωματούχων ότι η Ελλάδα δεν καταθέτει προτάσεις». Οπως επίσης και στο σημείο εκείνο που κάνει λόγο στην «επιμονή θεσμικών παραγόντων να δείχνουν παντελή αδιαφορία τόσο στην πρόσφατη δημοκρατική επιλογή του ελληνικού λαού όσο και στη δημόσια παραδοχή και των τριών θεσμών ότι θα υπάρξει η αναγκαία ευελιξία, ώστε να γίνει σεβαστή η λαϊκή ετυμηγορία».

Ο Πρωθυπουργός διατυπώνει δε την άποψη μέσω του άρθρου πως στόχος είναι η δημιουργία μιας ευρωζώνης δύο ταχυτήτων, όπου ο σκληρός πυρήνας θα θέτει σκληρούς κανόνες λιτότητας και προσαρμογής και θα διορίζει έναν υπερυπουργό Οικονομικών με απεριόριστη εξουσία.

Στο Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν ότι όσο ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε βάζει εμπόδια στον δρόμο τής συμφωνίας τόσο αναγκαία είναι ως αντίβαρο η συνέχιση της παρουσίας του Γιάνη Βαρουφάκη στο κάδρο της διαπραγμάτευσης. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν θέλει, έως ότου μπουν υπογραφές σ’ ένα κείμενο συμφωνίας, να κάνει καμία αλλαγή στο οικονομικό επιτελείο που θα προκαλέσει αναταράξεις στο κυβερνητικό μέτωπο. Εξ αυτού του λόγου και το non paper του Μαξίμου που «αθωώνει» τον Βαρουφάκη από την επιλογή Παναρίτη για το ΔΝΤ.