Το αντίο της Σιλβί Γκιλέμ

Το 1989 τα πρωτοσέλιδα των γαλλικών εφημερίδων είχε μονοπωλήσει η είδηση για τη νεαρή και πολλά υποσχόμενη μπαλαρίνα η οποία εγκατέλειπε την Οπερα του Παρισιού. Η Ιστορία δικαίωσε τελικά την ανησυχία των Γάλλων ότι χάνουν μια μεγάλη σταρ, καθώς η συμπατριώτισσά τους χτύπησε την πόρτα της Βασιλικής Οπερας του Λονδίνου, άνοιξε τα φτερά της και έχτισε το δικό της χορευτικό σύμπαν, που ξεπερνάει τα σύνορα των κρατών. Πολλοί πάντως από τους γάλλους τεχνοκριτικούς δεν συγχώρησαν εκείνη την κίνηση προδοσίας, ειδικά επειδή η αποχώρησή της συνέπεσε χρονικά με την ανάληψη της διεύθυνσης της παρισινής Οπερας από τον Ρούντολφ Νουρέγεφ (ο οποίος την είχε συστήσει έναν χρόνο πριν στο αγγλικό κοινό ως παρτενέρ του στη «Ζιζέλ»!). Η γαλλική κοινωνία ταράχθηκε από την έξοδό της, η οποία μάλιστα εξελίχθηκε σε εθνικό ζήτημα – ο τότε υπουργός Πολιτισμού Ζακ Λανγκ αναγκάστηκε να απαντήσει σε σχετική ερώτηση στη Βουλή.

Αυτή είναι μία μόνο από τις πολλές ιστορίες που έχουν συμβάλει στον μύθο της Σιλβί Γκιλέμ (όπως η ίδια ζήτησε να προφέρεται το επίθετό της), η οποία, 50 ετών σήμερα, αποχαιρετά το κοινό της ύστερα από 35 χρόνια εντυπωσιακής διαδρομής. Στην τελική περιοδεία της με τίτλο «Life in progress» η σκηνή του Ηρωδείου γίνεται η πρώτη στάση της, ενώ σειρά έχουν η Γένοβα, η Λυών, το Πεκίνο, το Παρίσι, η Νέα Υόρκη και το Τόκιο ανάμεσα σε άλλες πόλεις. Απόψε και αύριο, λοιπόν, μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες της εποχής μας ξεδιπλώνει την ερμηνευτική της ιδιοφυΐα μέσα από χορογραφίες των Ράσελ Μάλιφαντ («Here & After»), Ματς Εκ («Bye»), Ακραμ Καν (ελληνική πρεμιέρα του «Techne») και Γουίλιαμ Φορσάιθ (πρεμιέρα του «Duo»).

«Δούλεψα με τη Σιλβί για πρώτη φορά το 1984, όταν ήταν ακόμη έφηβη. Δεν βάζει τίποτα μπροστά στην περιέργειά της. Πιστεύει ότι η σκληρή δουλειά είναι η λύση. Είναι η ιδανική συνεργάτιδα γιατί αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη για όλα» δήλωσε πρόσφατα στους «Sunday Times» ο Γ. Φορσάιθ, με αφορμή την περιοδεία της. «Η Σιλβί κι εγώ είμαστε δύο διαφορετικοί κόσμοι. Είναι η ωραία και είμαι το τέρας. Μπορεί να αγγίξει τον ουρανό, είμαι το έδαφος. Είμαστε δύο διαφορετικές και παράλληλες διαδρομές: από τον κλασικό στον σύγχρονο χορό, χωρίς να εγκαταλείπουμε τον κλασικό. Εχει κάτι μαγικό που δεν μπορεί να εξηγηθεί. Αυτό είναι το πραγματικά μαγικό!» σιγοντάρισε ο Ακραμ Καν στο ίδιο αφιέρωμα.

Βοήθεια σε Ασία και Αφρική
Το τελευταίο αντίο της Γκιλέμ στους λάτρεις του χορού θα είναι σινιάλο ελπίδας για κάποιους άλλους. Η αειθαλής μπαλαρίνα, που δημοσιοποίησε πέρυσι ότι αποχωρεί από τη χορογραφική δράση, θέλει να αποδείξει έμπρακτα τη στήριξή της στους σύγχρονους αναξιοπαθούντες. Γι’ αυτό και στο εγγύς μέλλον θα σταθεί δίπλα σε κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά στις χώρες της Αφρικής και της Ασίας.

INFO
Στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, απόψε και αύριο στις 21.00. Τηλ. 210-3241.807. Εισιτήρια: 5 (για ανέργους) έως 50 ευρώ