Η μεγάλη ημέρα του (μικρού;) ΠΑΣΟΚ

Μπαρουτοκαπνισμένος πολιτικός σχολίαζε προ ημερών ότι για πρώτη φορά από τη Μεταπολίτευση κοινοβουλευτικό κόμμα οδηγείται σε Συνέδριο για να αποφασίσει τη μετεξέλιξή του. Και όταν αυτό το κόμμα είναι το ΠΑΣΟΚ – όσο μικρό κι αν είναι ή αν φαίνεται πλέον – τότε τα πράγματα αποκτούν μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Την ερχόμενη Παρασκευή στο κλειστό γήπεδο του Πανελληνίου ξεκινούν οι εργασίες του Συνεδρίου, με τον Βαγγέλη Βενιζέλο να προετοιμάζει την τελευταία κομματική ομιλία του με την ιδιότητα του προέδρου και τους τέσσερις υποψήφιους διαδόχους του να επισημοποιούν τη διεκδίκηση της ηγεσίας υπό την προϋπόθεση της συλλογής τουλάχιστον 200 υπογραφών έκαστος.

Ο αποχωρών πρόεδρος τηρεί στάση ουδετερότητας. Δεν στηρίζει ανοιχτά κανένα πρόσωπο και εσχάτως έχει δηλώσει ότι εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι να μείνει στη Βουλή γιατί εκεί η παρουσία του θα είναι χρήσιμη για λόγους που υπερβαίνουν τα κομματικά όρια του ΠΑΣΟΚ.

Το Συνέδριο θα γίνει με ένα ΠΑΣΟΚ που δεν έχει αποφασίσει ακόμη για την ατζέντα του. Η Φώφη Γεννηματά εκτιμά ότι ελέγχει μεγάλο μέρος από τους 2.000 σύνεδρους που εξελέγησαν με εσωκομματικές διαδικασίες την προηγούμενη Κυριακή, στέλνοντας 35.000 μέλη του ΠΑΣΟΚ στις κάλπες, και αισιοδοξεί ότι κατά τη διαδικασία ανάδειξης προέδρου από τη βάση θα κόψει πρώτη το νήμα, ακόμη και από τον πρώτο γύρο. Από την άλλη όμως η κρυφή ατζέντα του Συνεδρίου δεν την αφήνει να ησυχάσει. Ούτε εκείνην ούτε τους Ανδρέα Λοβέρδο και Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο. Ο μεν πρώτος κάνει ανοιχτά λόγο για τη δημιουργία ενός κόμματος που θα είναι το ΠΑΣΟΚ – Δημοκρατική Παράταξη, ο δε αρκάς πολιτικός μιλάει για τον μετασχηματισμό του ΠΑΣΟΚ σ’ ένα νέο κόμμα. Ο τέταρτος εκ των υποψηφίων Θανάσης Χειμωνάς προς το παρόν δεν έχει εκθέσει δημοσίως τις σκέψεις του για το αύριο του ΠΑΣΟΚ.

ΟΙ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ. Ωστόσο, οι υποψήφιοι πρόεδροι θεωρούν ότι στο Συνέδριο μπορεί να προκύψουν θέματα από το παράθυρο. Ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ Λεωνίδας Γρηγοράκος ζητεί εκλογή του προέδρου από το Συνέδριο και όχι από τη βάση.

«Δεν θα ψηφίσουν περαστικοί για πρόεδρο κι όχι τα μέλη του ΠΑΣΟΚ» υποστηρίζει στους συνομιλητές του. Απέναντι σε μια τέτοια πρόταση, που θα δημιουργήσει εκ των πραγμάτων πολεμικό κλίμα στις συνεδριακές διαδικασίες, αναμένεται να βγουν όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι. Εκτός κι αν υπάρχουν ακόμη κρυφές υποψηφιότητες οι οποίες δεν έχουν εκδηλωθεί. Για παράδειγμα, κάποιοι πιστεύουν ότι οι προθέσεις του Κώστα Σκανδαλίδη παραμένουν απροσδιόριστες, καθώς ο ίδιος ο πρώην υπουργός μόλις προχθές στο Συντονιστικό της Βουλής είπε ότι θέλει να έχει διακριτό ρόλο, χωρίς ωστόσο να διασαφηνίσει τι εννοεί.

Από την άλλη, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι μπορεί ακόμη και στο παρά πέντε να «σκάσει» υποψηφιότητα της Εύας Καϊλή με τη σιωπηρή στήριξη του Βαγγέλη Βενιζέλου, η οποία θα ενοποιήσει τις δυνάμεις της με τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο. Οι έως τώρα εξελίξεις δεν επιβεβαιώνουν αυτό το σενάριο.

Την ίδια ώρα όσοι ασχολούνται στενά με τα πασοκικά εκτιμούν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν θα είναι υποψήφιος πρόεδρος. Θεωρούν μάλιστα ότι θα επιδιώξει να εκλεγεί στο Συνέδριο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Την αντίληψη αυτή ενισχύει η πρόσφατη πρόταση του Ανδρέα Λοβέρδου για εκλογή του γραμματέα του κόμματος όχι από την Κεντρική Επιτροπή αλλά από το ίδιο το Συνέδριο. Ο ίδιος ο Λοβέρδος αρνείται ότι έχει συμμαχήσει με τον Ανδρουλάκη και επισημαίνει ότι εκ παραλλήλου θα προτείνει την εκλογή αντιπροέδρου ή αναπληρωτή γραμματέα του κόμματος. Επομένως το κόμμα θα διοικείται από μία ομάδα πολιτικών στελεχών και δεν θα είναι καθαρά αρχηγικό.

Η ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ. Για να γίνουν όλα αυτά θα πρέπει το Συνέδριο να αποφασίσει την αλλαγή καταστατικού. Και εκεί κάποιοι φοβούνται ότι μπορεί να προωθηθεί και πρόταση για εκλογή του προέδρου από το Συνέδριο και όχι από τη βάση. Ο δε Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος συμφωνεί με την ανάδειξη προέδρου από τις ανοιχτές διαδικασίες, βάσει ενός μητρώου όμως που θα διασφαλίζει την εγκυρότητά τους.

Μέσα σε όλα αυτά ουδείς πρέπει να υποτιμά τον ρόλο των στελεχών που ανήκουν στην ευρύτερη Δημοκρατική Παράταξη όπως τους Γιώργο Φλωρίδη, Παντελή Καψή και Νίκο Μπίστη που θα επιθυμούσαν να προχωρήσει άμεσα η διάλυση του ΠΑΣΟΚ ούτως ώστε χωρίς χρονοτριβή να εκκινήσουν οι διαδικασίες για τη συγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης. Κάτι που έμεινε στη μέση τον χειμώνα λόγω των έκτακτων πολιτικών εξελίξεων και τη διενέργεια εκλογών.

Σε γενικές γραμμές πάντως όλοι οι διεκδικητές της αρχηγίας κινούνται πάνω στην ίδια πλατφόρμα με διακυμάνσεις αναγνωρίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί παρά να αλλάξει. Οπως επίσης δείχνουν να υποστηρίζουν την άποψη πως σε αυτή τη φάση ό,τι προκύψει από το Συνέδριο δεν μπορεί να συνεργαστεί ούτε με τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε με τη Νέα Δημοκρατία.

Και με Το Ποτάμι; Το ερώτημα προβάλλει καίριο καθώς, όπως επισημαίνει στέλεχος της Χαριλάου Τρικούπη, πώς μπορείς να απευθύνεσαι σε κάποιον που κάνει ότι δεν σε βλέπει; Και εκεί αρχίζουν οι αμείλικτες σκέψεις με ποιους μπορεί να συμμαχήσει το ΠΑΣΟΚ για να φτιάξει τη μεγάλη Κεντροαριστερά. Σημειώνεται δε ότι το Συνέδριο και η αλλαγή ηγεσίας θα τεθούν υπό αίρεση, εφόσον υπάρχουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα.