Οταν εμφανίστηκε το γραμμόφωνο στη Θεσσαλονίκη

Ο Αριστομένης Καλυβιώτης είναι γνωστός στο μουσικολογικό σινάφι για τη σχολαστικότητα και τη σοβαρή του προσέγγιση στα πράγματα και είναι εκείνος που μας παρέδωσε το 2002 τη θαυμάσια μουσική εργασία «Σμύρνη – Η μουσική ζωή 1900-1922». Τώρα, έπειτα από χρόνια έρευνας συνέγραψε (από χθες κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία ή σε δισκάδικα όπως το Music Corner στην Πανεπιστημίου) το νέο του πόνημα «Θεσσαλονίκη, η μουσική ζωή πριν το 1912». Εδώ με πλήθος τεκμηριωμένων στοιχείων επιχειρείται μια ματιά στο μουσικό παρελθόν της συμπρωτεύουσας, στους χώρους διασκέδασης, στην πρώτη εμφάνιση γραμμοφώνου στην πόλη και στην καταγραφή καταστημάτων που πουλούσαν δίσκους. Επίσης παρουσιάζονται ηχογραφήσεις επιτόπιες από εταιρείες και ανθολογούνται τραγούδια τούρκικα, σεφαραδίτικα και ελληνικά αφού ας μην ξεχνάμε πως στις αρχές του αιώνα η Θεσσαλονίκη ήταν πολυεθνική, σταυροδρόμι πολιτισμών και τόπος συνύπαρξης μουσουλμάνων, χριστιανών και Εβραίων (αριστερά, λαϊκός χορός στον Βαρδάρη το 1910). Εχει ενδιαφέρον ότι ο Καλυβιώτης θέτει ως καταληκτικό έτος της έρευνάς του το 1912 αφού τότε έχουμε την ενσωμάτωση της Θεσσαλονίκης στο ελληνικό κράτος και άρα τον μετασχηματισμό της από οθωμανική πόλη σε δυτικοευρωπαϊκή.