Ο τελικός πέρασε, το όνειρο συνεχίζεται

Οχι δάκρυα για αυτόν τον Ολυμπιακό. Το όνειρο για ένα 4ο Κύπελλο Πρωταθλητριών, που παράλληλα θα ήταν το 3ο την τελευταία τετραετία, μπορεί να έσβησε στο Παλάθιος ντε λος Ντεπόρτες αλλά το όνειρο που ξεκίνησε ουσιαστικά δειλά δειλά από τους αδελφούς Αγγελόπουλους το 2009 συνεχίζεται και γιγαντώνεται.

Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος του επιτεύγματος του Γιάννη Σφαιρόπουλου και των παικτών του, θα αναφέρουμε το εξής: ο Ολυμπιακός του 2015 είχε στη δωδεκάδα του μόλις τέσσερις παίκτες από τους θριάμβους στην Πόλη και στο Λονδίνο. Τον Βασίλη Σπανούλη, τον Γιώργο Πρίντεζη, τον Κώστα Σλούκα και τον Βαγγέλη Μάντζαρη!

Δηλαδή η ομάδα άλλαξε κατά τα 2/3 και έφτασε και πάλι στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών χάνοντας από μια καλύτερη ομάδα, η οποία είχε επτά παίκτες που είχαν παίξει και στον τελικό του Λονδίνου.

Αυτό δείχνει το πόσο σωστή δουλειά γίνεται στην ομάδα του Πειραιά, με τους παλαιότερους να μεταλαμπαδεύουν το πνεύμα του νικητή στους νεότερους και να περνάει αυτό σε Ελληνες και ξένους.

Δείτε τον Ιωάννη Παπαπέτρου, ήρθε ως ρούκι σε ένα φάιναλ φορ και μπήκε κατευθείαν στα βαθιά παίζοντας άμυνα πάνω στον Κιριλένκο και κάνοντας μια μεγαλειώδη εμφάνιση στον ημιτελικό με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Μπήκε ο Αγραβάνης και έπαιξε στα λεπτά που αγωνίστηκε λες και ήταν στην ομάδα χρόνια. Το ίδιο και οι ξένοι, που μπορεί να είναι οι περισσότεροι ρολίστες γύρω από έναν ελληνικό κορμό, αλλά έχει ταιριάξει απόλυτα η χημεία τους και δεν είναι τυχαίο ότι ο Μπράιαν Ντάνστον (που είχε το δύσκολο ρόλο να «μπει» στα παπούτσια του Κάιλ Χάινς) αναδείχθηκε για δεύτερη χρονιά κορυφαίος αμυντικός στην Ευρώπη.

Το πλάνο της ελληνοποίησης καλά κρατεί και θα συνεχιστεί, ενώ ήδη οι τρεις από τους τέσσερις έλληνες σωματοφύλακες (Σπανούλης – Πρίντεζης – Μάντζαρης) έχουν συνέχεια στην ομάδα και δεν πιστεύουμε να χαλάσει η ανανέωση του συμβολαίου και του τέταρτου (Σλούκα).

Παράλληλα, ίσως το επόμενο βήμα των προέδρων, εφόσον δουν ότι υπάρχει το πρόσφορο έδαφος, θα είναι να διεκδικήσουν τη διοργάνωση ενός φάιναλ φορ και πάλι στην Ελλάδα, αν και είναι δύσκολο αυτό να φιλοξενηθεί στο ΣΕΦ, όπου είχε γίνει η διοργάνωση του 1993.

Ο ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος ήταν ο κρίκος που προσέθεσαν στην αλυσίδα της ομάδας οι δύο πρόεδροι και δικαιώθηκαν, αφού προχώρησε και τελειοποίησε μια ομάδα που είχε χτίσει ο Γιώργος Μπαρτζώκας, αποδεικνύοντας ότι ένας καλός προπονητής δεν χρειάζεται με το που θα έρθει σε μια ομάδα να αλλάξει δύο και τρεις παίκτες. Το έμψυχο υλικό τού άρεσε, το στήριξε και δικαιώθηκε, με τον επόμενο πλέον – επιβεβλημένο – στόχο να είναι το πρωτάθλημα.