Στο μυαλό της Ντόρας: Το μπακογιάννειο σκεπτικό για την καταψήφιση ή μη των μέτρων στη Βουλή
«Δεν θα μας συγχωρεθεί ποτέ μια τέτοια απόφαση» φέρεται να υποστηρίζει η Ντόρα Μπακογιάννη για το ενδεχόμενο καταψήφισης των μέτρων που θα συνοδεύσουν μία συμφωνία με τους εταίρους
Τον Απρίλιο δήλωνε στο Bloomberg τη στήριξή του στην κυβέρνηση – αν, φυσικά, στόχος της είναι η παραμονή στο ευρώ. Εναν μήνα μετά όμως, από το βήμα του συνεδρίου της ΚΕΔΕ, ο Αντώνης Σαμαράς απεφάνθη ότι «η νέα συμφωνία που έρχεται είναι 14 φορές το e-mail Χαρδούβελη». Πίσω από τη συγκεκριμένη φράση πολλοί διάβασαν την πρόθεσή του να καταψηφίσει η ΝΔ την όποια συμφωνία φέρει στη Βουλή το Μαξίμου. Αν όντως αυτό σχεδιάζει, θα τον ακολουθήσει σύσσωμη η Κοινοβουλευτική του Ομάδα; Αμφίβολο. Ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη μια ατάκα που επαναλαμβάνει συχνά αυτόν τον καιρό η Ντόρα Μπακογιάννη: «Μη συμφωνία ισούται με χρεοκοπία».
Οι νεοδημοκράτες βουλευτές φαίνονται αντιμέτωποι με ένα δίλημμα. Οι μεν σκέφτονται να καταψηφίσουν, οι δε υποστηρίζουν ότι δεν μπορεί τώρα η ΝΔ να σηκώσει ξανά αντιμνημονιακή παντιέρα. Στις δημόσιες τοποθετήσεις τους οι περισσότεροι υπεκφεύγουν με κλισέ «δεν γνωρίζουμε ακόμη το ακριβές περιεχόμενο». Κι έτσι αποφεύγουν την απάντηση. Η Ντόρα δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία.
«Από την ώρα που θα υπάρξει μια συμφωνία με τους εταίρους την οποία θα φέρει η κυβέρνηση, μια συμφωνία, ξεκάθαρα, είναι καλύτερη από τη μη συμφωνία» είπε στα ερτζιανά την Πέμπτη. Κι αργότερα έσπευσε να προκαταλάβει την κομματική γραμμή, εκτιμώντας ότι η ΝΔ θα ψηφίσει τη συμφωνία. Οσοι μιλούν μαζί της σημειώνουν ότι πεποίθησή της είναι πως το κόμμα της δεν θα άντεχε να μην ψηφίσει μια συμφωνία με τους εταίρους. Υπενθυμίζει δε στους συνομιλητές της – όχι τυχαία μια και στηρίζει το αφήγημά της περί σταθερών απόψεων – ότι πέντε χρόνια πριν διεγράφη επειδή είχε ψηφίσει «ναι» στο πρώτο Μνημόνιο. Το υπενθυμίζει και για να επισημάνει πως τώρα δεν είναι μόνη.
Κοινώς, οι περισσότεροι από την εσωκομματική αντιπολίτευση, οιονεί δελφίνοι αλλά κι απλοί αμφισβητούντες, τάσσονται υπέρ της ψήφισης της συμφωνίας. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημάνει για τις ισορροπίες εντός του κόμματος και κυρίως για τον χρόνο και το ύφος του δεύτερου γύρου της γαλάζιας αντιπαράθεσης. Τι κι αν όλοι – της Ντόρας συμπεριλαμβανομένης – υποστηρίζουν ότι δεν προτίθενται να κάνουν κάποια κίνηση στα εσωκομματικά πριν ξεκαθαρίσει η διαπραγμάτευση; Η κοινοβουλευτική δοκιμασία μπορεί να αποδειχθεί το σημείο τήξης, το σημείο δηλαδή όπου όλα γίνονται ρευστά, όχι μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για το κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης.
Οπως λένε άλλωστε οικείοι της Μπακογιάννη, είναι μια από τις λίγες φορές που – παρά το ψυχρό αίμα των Μητσοτάκηδων – η ίδια χρησιμοποιεί δραματικούς τόνους. «Δεν θα μας συγχωρεθεί ποτέ μια τέτοια απόφαση» φέρεται να υποστηρίζει. «Δεν θα μείνει νεοδημοκρατικό κύτταρο». Η ανάγνωσή της στηρίζεται από τη μια στις έρευνες που έχει στα χέρια της κι από την άλλη στην προσωπική της επαφή με τη βάση του κόμματος. Σύμφωνα λοιπόν με τις προαναφερθείσες δημοσκοπήσεις, το 78% των νεοδημοκρατών ψηφοφόρων επιθυμεί συμβιβασμό με τους εταίρους. Οσο για τις διαθέσεις της βάσης; Η ακαριαία αντίδραση όταν ερωτάται είναι κάτι σε στυλ «εδώ ήδη μας κατηγορούν ότι φέραμε τον Τσίπρα, σκέψου τι θα λένε αν καταψηφίσουμε». Κι αμέσως προσθέτει, ελαφρώς πιο γλαφυρά, πως ένας νεοδημοκράτης εθνοπατέρας τής είπε: «Ρε Ντόρα! Πήγα στο Βιομηχανικό Επιμελητήριο και παραλίγο να με δείρουν όταν είπα ότι δεν ξέρω αν θα ψηφίσουμε τη συμφωνία».
Το μπακογιάννειο σκεπτικό είναι ότι η καταψήφιση θα εκλαμβανόταν ως μια ακόμη «κωλοτούμπα» της ΝΔ στα χρόνια του Μνημονίου, η οποία θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για την εκλογική απήχηση του κόμματος. «Οι λαϊκιστές έφυγαν» δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει. «Οσοι μας έχουν απομείνει είναι κεντροδεξιοί». Πάει μάλιστα την ανάλυσή της κι ένα βήμα παραπέρα. Η δεξαμενή είναι το Κέντρο. Κι άρα επανερχόμαστε στο υπαρξιακό δίλημμα που χωρίζει τον Σαμαρά από τους αμφισβητίες του: Προς τα πού πρέπει να πάει το κόμμα για να επιβιώσει. Το μέλλον άλλωστε – των χαμηλών ποσοστών – είναι ήδη εδώ.