Οι «δεκα-εννιάρηδες» του ΣΥΡΙΖΑ

Για να κυβερνήσει ένα κόμμα χρειάζεται ορισμένες προϋποθέσεις, η σημαντικότερη των οποίων είναι να διαθέτει επαρκή αριθμό στελεχών για να τοποθετήσει στις κρίσιμες θέσεις του δημόσιου τομέα. Πρόκειται για κάμποσες εκατοντάδες ανθρώπων. Ο ΣΥΡΙΖΑ από τη μία πλευρά είναι τυχερός, αφού σε έξι χρόνια κατόρθωσε από ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς να γίνει κόμμα εξουσίας, αλλά η τύχη του είναι και η ατυχία του. Ο ατροφικός κομματικός του οργανισμός φαίνεται πως είναι αδύνατο να διαχειριστεί την κυβερνητική εξουσία, χωρίς δάνεια. Οχι τραπεζικά, αλλά ανθρώπων από άλλους πολιτικούς χώρους για να στελεχώσει τον δημόσιο τομέα και να κυβερνήσει. Η περίπτωση της ψεκασμένης υποψήφιας αντιπροέδρου του ΕΦΕΤ είναι ενδεικτική. Οι δύο ενδεικτικές περιπτώσεις που ακολουθούν απλώς μαρτυρούν τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται το κόμμα που κέρδισε τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.

Αριστεριστής – στα όρια της θεωρητικής εκτόνωσης και μόνο – ξάφνου ανακάλυψε το ζωφόρο φως της κυβερνητικής εξουσίας. Αφού άρχισε να απομακρύνεται ημέρα την ημέρα από τον παλιό κύκλο των θεωρητικών του αναζητήσεων, βρέθηκε έμπιστος κορυφαίου υπουργού. Το «σκάνδαλο» στην εκτός των τειχών Αριστερά προκάλεσε ευλόγως ένα μάλλον «μικρό» σοκ, λόγω βεβαίως του μικρού ειδικού βάρους του προσώπου.

Για λογαριασμό φιλόδοξου τέκνου, νομικός κατ’ επάγγελμα γονέας αναζήτησε τις κατάλληλες – αριστερές – επαφές στον επαγγελματικό του κύκλο. Τις βρήκε – δεν ήταν δύσκολο. Και ο βλαστός του βρέθηκε στον κύκλο άλλου κορυφαίου υπουργού και λίγο αργότερα με κυβερνητικό πόστο. Η έκπληξη του αθώου ενδιάμεσου ήταν προφανής όταν έμαθε όχι μόνο την ανέλιξη του φιλόδοξου νεαρού, αλλά και την πολιτική του προέλευση – την οποία αγνοούσε. Ανήκε στον κύκλο των ΑΝΕΛ!

Στην πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ αυτούς τους τύπους τους αποκαλούσαν «δεκαεννιάρηδες». Γιατί είχαν ανακαλύψει τον «σοσιαλισμό» μετά τις 18 Οκτωβρίου 1981…