Δημήτρης Γιαννακόπουλος: Ο ανήσυχος φίλαθλος

Η συμπεριφορά του είναι γενόσημη. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν είναι ο πρώτος παράγοντας του αθλητισμού που αδυνατεί να συγκρατήσει το οπαδικό του πάθος. Ούτε είναι δική του πατέντα ο ευφημισμός του «απλού φιλάθλου» που εμφανίζεται παντού, από τις κερκίδες και τα ΜΜΕ μέχρι τα αποδυτήρια, έχοντας όμως φροντίσει να εξαφανιστεί από τη διοίκηση της ομάδας.

Ο Γιαννακόπουλος είναι αντιπροσωπευτικός του είδος των παραγόντων και για έναν επιπλέον λόγο: γιατί το αποτύπωμά του στη δημόσια ζωή δεν περιορίζεται στη φίλαθλη σχέση του με τον Παναθηναϊκό. Είναι κληρονόμος της μεγαλύτερης εγχώριας δυναστείας στον τομέα του φαρμάκου, ενώ η επιρροή του είναι κάτι παραπάνω από εμφανής σε ορισμένες ιστοσελίδες και σε μέρος του αθλητικού Τύπου.

Το εύρος αυτού του αποτυπώματος φάνηκε όταν ο Γιαννακόπουλος επιχείρησε να επηρεάσει την πολιτική του φαρμάκου. Είχε ανοιχτά πολεμήσει την απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης να μειώσει τη φαρμακευτική δαπάνη. Εκτός από τις δημόσιες δηλώσεις, η αντίθεσή του αποτυπώθηκε σε πολεμικά πρωτοσέλιδα του αθλητικού Τύπου αλλά και σε πανό που είχαν αναρτηθεί από την πράσινη κερκίδα κατά του τότε υπουργού Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη. Ο Γεωργιάδης ακόμη θυμάται τις επιθέσεις και δεν έχασε την ευκαιρία να τις θυμίσει με αφορμή το επεισόδιο με τον Σπανούλη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε βρεθεί να καταψηφίζει το νομοσχέδιο για την τιμολόγηση των φαρμάκων, γεγονός που φαίνεται ότι αποτέλεσε το έναυσμα για να εκδηλώσει ο Γιαννακόπουλος την υποστήριξή του στο κόμμα της Αριστεράς – προτίμηση όχι αυτονόητη για το μέλος μιας οικογένειας που έχει επί χρόνια συνυπάρξει στο Διοικητικό Συμβούλιο του Παναθηναϊκού με τον Τάκη Μπαλτάκο.

Ο φαρμακοβιομήχανος είχε αφήσει να διαρρεύσει προεκλογικά η υποστήριξή του προς τον ΣΥΡΙΖΑ – τον οποίο έβλεπε ως «μοναδική λύση για τη σωτηρία της Ελλάδας» – ενώ μετά τις εκλογές εκδήλωσε ανοιχτά την ικανοποίησή του για την «ιστορική νίκη» της Αριστεράς.

Οπως και αν ορίζει ο ίδιος τη δημόσια παρουσία του, ο Γιαννακόπουλος είναι de facto πρόσωπο-βαρόμετρο. Είναι ένα από τα πρόσωπα στα οποία αντικατοπτρίζεται η πρόκληση για το πώς η νέα κυβέρνηση θα τοποθετηθεί απέναντι στο σύμπλεγμα αθλητικών και επιχειρηματικών συμφερόντων.