Είναι από τους λίγους ελληνικούς ομίλους που κατάφερε να κάνει την κρίση ευκαιρία. Με συνταγή την εξωστρέφεια, την έξοδο με αιχμή του δόρατος τη ΜΕΤΚΑ στις αγορές της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και της Τουρκίας και κινήσεις που προστάτεψαν τα νώτα του, όχι μόνο κρατήθηκε ζωντανός στην πιο δύσκολη στιγμή, αλλά και παρουσιάζει σημαντικά επίπεδα κερδοφορίας.
Αφού οι αριθμοί λένε την αλήθεια για την ευρωστία μιας εταιρείας, τα απολογιστικά στοιχεία της τελευταίας πενταετίας για τον Ομιλο Μυτιληναίος δεν απεικονίζουν δείκτες φόβου, ζημιές, πτώση τζίρου και γενικά την απογοητευτική εικόνα των περισσότερων ελληνικών επιχειρήσεων.
Αντίθετα, η αξία της μετοχής του στο ταμπλό από την έναρξη της κρίσης στις αρχές του 2009 μέχρι σήμερα έχει αυξηθεί κατά 76%, έναντι μείωσης 53% του Γενικού Δείκτη. Τα λειτουργικά κέρδη του αυξήθηκαν κατά 113% και ο τζίρος του κατά 52%. Και ενώ στην αρχή της κρίσης η μετοχική σύνθεση περιελάμβανε ξένους θεσμικούς σε ποσοστό 16%, πλέον το ποσοστό τους σχεδόν έχει διπλασιαστεί φτάνοντας το 31%, με πιο σημαντικό στρατηγικό επενδυτή το καναδικό fund Fairfax.

ΤΟ ΜΑΥΡΟ 2008. Δεν ήταν όμως τα πράγματα πάντοτε ρόδινα, καθώς το 2008 ο όμιλος ταρακουνήθηκε για τα καλά. Παρακολουθώντας τον ίδιο τον επιχειρηματία να περιγράφει πώς βίωσε το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης ως συνέχεια της διεθνούς, το θέμα αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον.
«Τη θυμάμαι σαν τώρα τη μαύρη Δευτέρα της 15ης Σεπτεμβρίου 2008. Ηταν απόγευμα και δούλευα στο γραφείο όταν είδα στο Reuters να περνά ως έκτακτη είδηση ότι η Lehman Brothers κατέθεσε αίτηση χρεοκοπίας. Επιασα το κεφάλι μου και είπα "Θεέ μου"» είναι τα λόγια με τα οποία περιέγραψε ο ίδιος την έναρξη του ντόμινο πτωχεύσεων, κατά τη διάρκεια της προ ημερών ετήσιας γενικής συνέλευσης του ομίλου.
Ακολούθησε το χάος. Τις επόμενες εβδομάδες και τους μήνες ο κ. Μυτιληναίος έβλεπε τη διεθνή τιμή του αλουμινίου να πέφτει από τα 3.300 δολάρια στα 300 δολάρια, τη χασούρα του ομίλου να φτάνει το ένα εκατ. δολάρια την ημέρα μαζί με τα Σαββατοκύριακα, «και δεν ξέραμε καν ακόμη ότι είχε αρχίσει η ελληνική κρίση».
Οι οιωνοί για τη χώρα ήταν κακοί, αλλά η ελληνική οικονομία τότε δεν είχε πάρει μυρωδιά ακόμη.

ΚΑΛΥΨΕ ΤΑ ΝΩΤΑ ΤΟΥ. «Εμείς όμως είχαμε καταλάβει τι έρχεται γιατί είναι η φύση της δουλειάς μας αυτή» λέει ο Ευάγγελος Μυτιληναίος. Λίγους μήνες πριν σκάσει η Lehman, ο όμιλος φρόντισε να προστατεύσει τα νώτα του: συνήψε με ευνοϊκούς όρους ομολογιακό δάνειο 465 εκατ. ευρώ, προχώρησε σε κινήσεις αντιστάθμισης κινδύνου προτιμώντας να θυσιάσει μελλοντικά υπερκέρδη και έκλεισε δεκαετές ντιλ πώλησης της αλουμίνας στην Glencore. Αφού κατοχύρωσε την ενεργητική διαχείριση, έδωσε βάρος στην εξωστρέφεια με αιχμή του δόρατος την κατασκευαστική ΜΕΤΚΑ, που μέχρι τότε είχε σχεδόν απόλυτη εξάρτηση από έργα της ΔΕΗ.
Τον Απρίλιο του 2010 από το Καστελλόριζο ο τότε πρωθυπουργός ανακοίνωσε το επίσημο αίτημα προσφυγής της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης. Οι αγορές για την Ελλάδα έκλεισαν. Ο κ. Μυτιληναίος θυμάται το τηλεφώνημα που δέχθηκε τότε από τον Χρ. Γαβαλά, γενικό διευθυντή χρηματοοικονομικών, που τον ενημέρωσε ότι όλες οι εγγυητικές που είχε δώσει εντός και εκτός Ελλάδας ο όμιλος παύουν να ισχύουν. «Ηταν 600 - 700 εκατ. ευρώ. Επρεπε να βρούμε νέες εγγυητικές τέτοιου ύψους από ξένες τράπεζες».

ΜΕΙΩΣΗ ΚΟΣΤΟΥΣ. Υπό αυτές τις συνθήκες η μείωση του κόστους για την Αλουμίνιον ήταν μονόδρομος. Στον όμιλο άρχισε η εφαρμογή του εκτενέστερου προγράμματος περιορισμού κόστους αλουμινίου που έχει γίνει σε εταιρεία του κλάδου διεθνώς. Η κίνηση αποτέλεσε σημείο αναφοράς διεθνώς για το πώς μια εταιρεία αλουμινίου κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να μειώσει κατά 25% το κόστος της.
Ωστόσο το θέμα της μη αποδοχής εγγυητικών επανήλθε δριμύτερο το 2010, ακριβώς τη στιγμή που η ΜΕΤΚΑ επιχειρούσε να βγει στο εξωτερικό. Τα κατάφεραν και αυτή τη φορά: η επιχείρηση μπόρεσε να κερδίσει επτά νέες αγορές εκτός Ελλάδας και να συμπεριληφθεί στις δέκα κορυφαίες εταιρείες κατασκευής ενεργειακών έργων διεθνώς.

ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΝΤΙΛ
Συμμαχία ρευστότητας με Fairfax
Το άλλο κεφάλαιο που κράτησε ζωντανό τον όμιλο Μυτιληναίος είναι τα ενεργειακά. Στις αρχές του 2010 ο όμιλος καταφέρνει να εισαγάγει στην Ελλάδα το πρώτο φορτίο υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG, σπάζοντας το μέχρι τότε μονοπώλιο της ΔΕΠΑ που έκανε ό,τι μπορούσε για να εμποδίσει το άνοιγμα της αγοράς. Εν συνεχεία εξαγοράζει το ποσοστό της ιταλικής Enel, που κατείχε στην κοινή εταιρεία Endesa Hellas και συνάπτει στρατηγική συνεργασία με τη Motor Oil για τη δημιουργία της μονάδας ηλεκτρισμού Korinthos Power.
Το ντιλ, ωστόσο, που θωράκισε με ρευστότητα τον όμιλο στα χρόνια της κρίσης ήταν η στρατηγική συνεργασία το 2013 με την καναδική Fairfax. Η συμμαχία με το fund του Πρεμ Γουάτσα, που εξαγόρασε το 4,25% της ελληνικής εταιρείας, ενίσχυσε καθοριστικά την παρουσία του ομίλου στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων. Σήμερα είναι ο τρίτος μεγαλύτερος επενδυτής στον όμιλο με 5,02%, μετά τα αδέλφια Γιάννη και Βαγγέλη Μυτιληναίο.

Ο ηγέτης του αλουμινίου
Ο Ομιλος Μυτιληναίος είναι ένας από τους μεγαλύτερους εργοδότες στη βιομηχανία με 2.600 εργαζομένους, ο leader του κλάδου παραγωγής αλουμίνας και αλουμινίου σε όλη την Ευρώπη, ενώ βρίσκεται μέσα στη χρυσή δεκάδα των μεγαλύτερων κατασκευαστών ενεργειακών έργων διεθνώς με έργα σε Ρουμανία, Τουρκία, Αλγερία, Ιορδανία, Συρία και Πακιστάν

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από