Πυρηνική τελετή, πυρηνικές αντιδράσεις
Ακτιβιστές της Greenpeace με στόλες που γράφουν «Οχι στα πυρηνικά» υποδύονται τους νεκρούς, σε παλαιότερη διαμαρτυρία για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού στο Ακουγιου. Χθες κλείδωσαν για λίγο μέσα στην αίθουσα τους συμμετέχοντες στην τελετή
Επειτα από προσπάθειες πολλών ετών, και παρά τις έντονες αντιδράσεις των οικολόγων, ξεκίνησε χθες στο νότιο τμήμα της Τουρκίας από ρωσική εταιρεία η κατασκευή του πρώτου της πυρηνικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2020. Ο αντιπολιτευόμενος Τύπος καταγγέλλει και σκάνδαλο κυβερνητικής διαφθοράς στην υλοποίηση του σχεδίου.
Ο τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ και ο επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας ατομικής ενέργειας Rosatom Σεργκέι Κιριένκο παρέστησαν στην τελετή για την τοποθέτηση του θεμελίου λίθου που πραγματοποιήθηκε στο Ακουγιου, στην επαρχία της Μερσίνας, απέναντι από την Κύπρο, σε μια ιδιαίτερα σεισμογενή περιοχή. Αφορούσε τον πρώτο από τους τέσσερις αντιδραστήρες ισχύος 1.200 μεγαβάτ που προβλέπεται να κατασκευαστούν στον σταθμό αυτόν, με το συνολικό κόστος να υπολογίζεται στα 20 δισεκατομμύρια ευρώ.
Οι οικολόγοι που συγκεντρώθηκαν χθες για να διαμαρτυρηθούν κλείδωσαν μέσα τους συμμετέχοντες στην τελετή για λίγη ώρα, καταγγέλλοντας ότι τα δικαστήρια στα οποία έχουν προσφύγει δεν έχουν λάβει ακόμη την τελική απόφαση για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού. Η αστυνομία επενέβη με αντλίες νερού για να τους απομακρύνει. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις καταγγέλλουν τις επιπτώσεις του σχεδίου στο περιβάλλον και την κατασκευή πυρηνικού σταθμού σε μια ζώνη με έντονη σεισμική δραστηριότητα. Ο υπουργός διαβεβαίωσε ότι ο σταθμός του Ακουγιου θα μπορεί να αντέξει σεισμό μεγέθους 9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.
«Δεν υπάρχει εξέλιξη σε μια χώρα χωρίς πυρηνική ενέργεια. Μια Τουρκία που αναπτύσσεται δεν μπορεί να απαρνηθεί την ενέργεια αυτήν» δήλωσε ο Γιλντίζ. «Αν αυτός ο σταθμός είχε κατασκευαστεί πριν από 10 χρόνια θα είχαμε εξοικονομήσει 13 δισεκατομμύρια ευρώ από την αγορά φυσικού αερίου» πρόσθεσε ο υπουργός Ενέργειας.
Εκτός από τον σταθμό στο Ακουγιου, το σχέδιο της τουρκικής κυβέρνησης προβλέπει την κατασκευή ενός δεύτερου πυρηνικού σταθμού στην επαρχία της Σινώπης, στο βόρειο τμήμα της χώρας, σε συνεργασία με γαλλοϊαπωνικές εταιρείες, ενώ στα τέλη της περασμένης χρονιάς ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου είχε αναφερθεί δημοσίως στο ενδεχόμενο να δρομολογηθεί η κατασκευή ενός τρίτου σταθμού έως το 2030.
Ομως και αυτό το σχέδιο της κυβέρνησης φαίνεται να ευνοεί ημέτερους επιχειρηματίες, όπως έχει συμβεί και σε πολλές άλλες περιπτώσεις μεγαλεπήβολων κατασκευών. Εμπλέκεται μάλιστα το όνομα γνωστού επιχειρηματία ο οποίος έχει πρωταγωνιστήσει και σε άλλες τέτοιου είδους περιπέτειες. Η τουρκική κατασκευαστική εταιρεία Cengiz Insaat – που είναι γνωστή για τις σχέσεις του ιδιοκτήτη της Μεχμέτ Τσενγκίζ με τον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν – κέρδισε πρόσφατα το συμβόλαιο για την κατασκευή της υδροτεχνικής δομής του εργοστασίου. Ανέλαβε επίσης την κατασκευή του νέου λιμανιού που προβλέπεται στο ευρύτερο σχέδιο. Ομως ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό το ποσό που θα λάβει η εταιρεία για τα συμβόλαια αυτά.
Η εφημερίδα «Ζαμάν» υπενθυμίζει ότι το όνομα του επιχειρηματία Μεχμέτ Τσενγκίζ είχε έρθει στη δημοσιότητα με τη διαρροή μιας τηλεφωνικής συνομιλίας το 2014, όπου ακουγόταν να βρίζει χυδαία, έπειτα από το ξέσπασμα του μεγάλου σκανδάλου για την κυβερνητική διαφθορά και τις έρευνες για δωροδοκία τον Δεκέμβριο του 2013. Ο τουρκικός Τύπος έχει γράψει πως ο Τσενγκίζ είναι μέλος μιας ομάδας τούρκων επιχειρηματιών που είχαν συμβάλει με πολλά εκατομμύρια προκειμένου να εξαγοραστεί ο δημοσιογραφικός όμιλος Turkuvaz, που έχει στην κατοχή του τις φιλοκυβερνητικές εφημερίδες «Σαμπάχ» και «Τακβίμ» καθώς και δύο φιλοκυβερνητικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Σε αντάλλαγμα η ομάδα των επιχειρηματιών ανέλαβε την κατασκευή του τρίτου αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης.
Τρεις σταθμοί έως το 2030
Για να διαφοροποίησει τις πηγές από τις οποίες προμηθεύεται ηλεκτρική ενέργεια και να μειώσει την ενεργειακή εξάρτησή της από τη Ρωσία και το Ιράν, η κυβέρνηση της Αγκυρας άρχισε να υλοποιεί ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, το οποίο προβλέπει την κατασκευή τριών πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας έως το 2030.