Ο Αμερικάνος, τα κρύσταλλα και το ρεσιτάλ στα μπουζούκια

Με τους Αμερικάνο, Τρόντζο, Ζούπα, Βασιλειάδη, Λαρεντζάκη, Χρηστέα, Τσάβα αλλά και τους τρεις που δεν αγωνίστηκαν (Νεσιάδης, Πετράκης και Δημητριάδης) η ΑΕΚ έγραψε ιστορία στις 4 Απριλίου του 1968, κατακτώντας μπροστά σε 80.000 θεατές στο Καλλιμάρμαρο το Κύπελλο Κυπελλούχων επί της μεγάλης Σλάβια Πράγας με 89-82. Οι φίλοι της σήκωσαν στα χέρια το αυτοκίνητο του Γιώργου Αμερικάνου και το πήγαν μέχρι το σπίτι του στην Πλατεία Βικτωρίας!

Ολοι οι άσοι του Νίκου Μήλα είχαν τηρήσει την υπόσχεση προς τον αδικοχαμένο (από καρκίνο δύο χρόνια νωρίτερα) συμπαίκτη τους Γιώργο Μόσχο και του αφιέρωσαν το Κύπελλο.

Ο εμβληματικός αρχηγός Γιώργος Αμερικάνος ηγήθηκε του τρικούβερτου γλεντιού που ακολούθησε στα Δειλινά, δίνοντας και εκεί ένα ξεχωριστό ρεσιτάλ στο αγαπημένο του ζεϊμπέκικο «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι», ενώ ο επίσης αείμνηστος Χρηστάκης είχε λογικά παραφράσει εκείνο το βράδυ της 4ης Απριλίου ένα από τα κλασικά του άσματα, τραγουδώντας: «Εμαθα πως είσαι μάγκας, είσαι και… αεκτζής».

Σε μια εποχή κατά την οποία η Ελλάδα ήταν στον γύψο, μια παρέα ανθρώπων την είχε σηκώσει στα ουράνια χωρίς να μπορεί να φανταστεί τη συνέχεια.

Ποια ήταν αυτή; Να κληθεί σε απολογία ο Γιώργος Αμερικάνος για να εξηγήσει γιατί είχαν πάρει το Κύπελλο στα μπουζούκια!

ΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ. Στο χαρακτηριστικό απόσπασμα που παρουσιάζουν «ΤΑ ΝΕΑ» από αποφάσεις του ΔΣ της Ενωσης εκείνη την εποχή αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Αποφασίζεται όπως κληθή ο αθλητής Γ. Αμερικάνος ενώπιον του Γεν. Αρχηγού και Αρχηγού Μπάσκετ και εξηγήση διά ποίον λόγον περιέφεραν το Κύπελλον εις κέντρα διασκεδάσεως, γίνη δε απάντησις εις απάντησιν του αποσταλλέντος υπό της ΓΔΑ εγγράφου».

«Είναι απίστευτη η νοοτροπία που επικρατούσε εκείνη την εποχή και κάλεσαν έναν άνθρωπο που είχε δώσει και την ψυχή του, όπως και όλοι μας, έχοντας πετύχει το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή του. Ο Γιώργος είχε τέτοια χαρά τότε, που ο μπαγάσας πήρε το Κύπελλο σπίτι του και κοιμόταν τρεις μέρες μαζί του» λέει στα «ΝΕΑ» ο διακεκριμένος διαβητολόγος και χαρισματικός πλέι μέικερ τότε Χρήστος Ζούπας και αποκαλύπτει επίσης ότι αυτό το Κύπελλο δεν ήταν το αυθεντικό!

«Η FIBA, επειδή ήταν μόλις η δεύτερη διοργάνωση του Κυπελλούχων, είχε φτιάξει ένα εξαιρετικό Κύπελλο, πραγματικό έργο τέχνης, από ατόφιο κρύσταλλο Βοημίας, όπου είχαν χαραχτεί με το χέρι αργότερα στοιχεία του τελικού. Ηταν αδύνατον να μας το δώσει αμέσως λοιπόν, αλλά και για λόγους ασφαλείας, αφού θα το είχαμε σπάσει! Ετσι μας έδωσε τότε στην απονομή αυτό το μεταλλικό που πήγαμε και στα μπουζούκια. Αποτελεί άθλο μιας αμιγώς ελληνικής ομάδας με παιδιά από φτωχογειτονιές. Αμερικάνος (Νίκαια), Τρόντζος (Βέροια), Τσάβας, Λαρεντζάκης (Καλαμαριά), Νεσιάδης (Νέα Ιωνία) και εγώ από τον Υμηττό» θυμάται ο Χρήστος Ζούπας.

Οσοι δεν χώρεσαν στο στάδιο εκείνο το βράδυ συντονίστηκαν στην εμβληματική φωνή του συναδέλφου – εκ των τελευταίων ρομαντικών – Βασίλη Γεωργίου από το ραδιόφωνο των Ενόπλων Δυνάμεων τότε.

«Με φιλεί ο Αμερικάνος, τον φιλώ και εγώ», «ΑΕΚ – Ελλάς – Ευρώπη» και ο «Θεός της Ελλάδας, ο θεός της ΑΕΚ» μερικές από τις ευρηματικές ατάκες του, χωρίς σενάριο ή σημειώσεις, αλλά με αυτοσχεδιασμό, βγάζοντας το συναίσθημα από την καρδιά του.

«Ηταν κάτι μαγικό και είχαμε την ευλογία να το ζήσουμε. Μια ελληνική ομάδα με έναν μόνο Αμερικάνο γίγαντα αλλά από τη Νίκαια» μας θυμίζει ο Βασίλης Γεωργίου που έχει 3/3 τρόπαια σε τελικούς που έχει περιγράψει (ΑΕΚ 1968, ΠΑΟΚ 1991, ΑΕΚ 2000). Αναγκάστηκε να μπει με τον Παττακό (!) από τα επίσημα λόγω του όγκου του κόσμου εκείνη τη βραδιά για να κάνει την ιστορική μετάδοση.

«Γίναμε μια οικογένεια και ο Γιώργος Αμερικάνος μάς ένωνε, είτε στην Πλατεία Βικτωρίας στο σπίτι του είτε στο Καλλιμάρμαρο, κάθε χρόνο με ένα κόκκινο τριαντάφυλλο που αφήναμε στη μνήμη όσων είχαν φύγει από τη ζωή» θυμάται η «Βέμπο του μπάσκετ».

O “ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ”
Ραντεβού κάθε χρόνο στο Καλλιμάρμαρο
Ο Γιώργος Αμερικάνος ήταν ο σύνδεσμος των παικτών αυτής της ομάδας και κάθε χρόνο, στις 4 Απριλίου στις 8.30 το βράδυ, τους μάζευε στο Παναθηναϊκό Στάδιο όπου ξαναζούσαν νοητά εκείνο τον θρίαμβο.