Από τα νηπιαγωγεία της Κίνας στο χάος της Υεμένης

Την τελευταία εβδομάδα βρισκόμουν στην Κίνα. Είναι πάντα ενδιαφέρον να βλέπω πώς φαντάζει ο κόσμος από εκεί. Οι τοπικές εφημερίδες είναι θησαυρός. Στις 25 Μαρτίου, η «China Daily» περιέγραψε πώς «οι Αρχές του Πεκίνου» ξεκίνησαν «επιθεωρήσεις σε νηπιαγωγεία για να εξασφαλίσουν ότι τα παιδιά δεν επιβαρύνονται με πολλά μαθήματα. Παρότι τα κινεζικά, τα μαθηματικά και τα αγγλικά υποτίθεται ότι διδάσκονται σε παιδιά δημοτικού, πολλές φορές αυτό ξεκινά από τα νήπια». Διαβάζοντάς το, φαντάστηκα την εικόνα μιας ομάδας των ειδικών δυνάμεων από το υπουργείο Παιδείας της Κίνας να σπάει τις πόρτες ενός νηπιαγωγείου και να φωνάζει: «Κάτω τα βιβλία και τα μολύβια αμέσως! Απομακρυνθείτε από τα θρανία σας και δεν θα τραυματισθεί κανείς!». Τι πρόβλημα! Τα μαθηματικά και τα αγγλικά διδάσκονται νωρίς. Στην ίδια εφημερίδα διάβασα τα τελευταία νέα για το χάος στην Υεμένη. Ετσι είναι, σκέφτηκα. Η είδηση στην Κίνα είναι η αυστηρή επίβλεψη των νηπιαγωγείων, ενώ στον αραβικό κόσμο είναι οι συγκρούσεις μεταξύ σουνιτών και σιιτών.

Η σύγκριση Ασίας και αραβικού κόσμου είναι ενδιαφέρουσα. Μετα τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ασία εμφανίσθηκαν αυταρχικά καθεστώτατα που ουσιαστικά είπαν: «Θα σας στερήσουμε την ελευθερία σας, αλλά θα σας δώσουμε καλύτερη μόρφωση, υποδομές και χρήματα. Σταδιακά θα φτιαχτεί μια μεσαία τάξη και θα κερδίσετε την ελευθερία σας». Την ίδια περίοδο, τα αραβικά καθεστώτα είπαν: «Θα σας στερήσουμε την ελευθερία σας και θα σας δώσουμε την αραβο-ισραηλινή διένεξη».

Οι αυταρχικοί ηγέτες στην Ασία είναι εκσυγχρονιστές, όπως ο Λιου Κουάν Γιου της Σιγκαπούρης που πέθανε την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 91 ετών. Οι πολίτες της χώρας του περίμεναν 10 ώρες στην ουρά για να τον αποχαιρετήσουν. Οι αυταρχικοί ηγέτες στις αραβικές χώρες ήταν αρπακτικά που χρησιμοποίησαν τη σύγκρουση με το Ισραήλ για να αποσπάσουν το ενδιαφέρον των λαών τους από τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο κυβερνούσαν. Αποτέλεσμα: Λιβύη, Υεμένη, Συρία και Ιράκ.

Κάποιοι το είχαν προβλέψει. Το 2002, μια ομάδα αράβων κοινωνικών επιστημόνων συνέταξαν την Αραβική Εκθεση Ανθρώπινης Ανάπτυξης για τον ΟΗΕ. Ανέφερε ότι στον αραβικό κόσμο υπάρχει έλλειμμα ελευθερίας, γνώσης και αναγνώρισης των γυναικών και ότι εάν δεν γινόταν προσπάθεια βελτίωσης θα υπήρχαν προβλήματα. Αγνοήθηκε από τον Αραβικό Σύνδεσμο. Το 2011 οι μορφωμένες αραβικές μάζες ξεσηκώθηκαν, όμως εκτός από την Τυνησία στις υπόλοιπες χώρες δεν σημειώθηκε καμία πρόοδος – κράτη διαλύθηκαν και ξέσπασαν αιματηροί εμφύλιοι πόλεμοι. Οποιοδήποτε παιδί που πηγαίνει στο νηπιαγωγείο στην Κίνα μπορεί να διαπιστώσει πως πίσω από όλα αυτά δεν κρύβεται καμία επιτυχία.

Αναλφαβητισμός
Το 25% των Αιγυπτίων είναι αναλφάβητοι παρά τα 50 δισ. δολάρια αμερικανικής βοήθειας από το 1979. Στην Κίνα ο αναλφαβητισμός είναι στο 5% και στο Ιράν στο 15%. Συμπονώ τους πολίτες του αραβικού κόσμου. Ομως όταν οι ηγέτες σας χαραμίζουν 70 χρόνια το κενό είναι πραγματικά μεγάλο