Μικροαθλητικά

Η απλή μέθοδος των πωλήσεων

Με την πώληση του Ντανίλο της Πόρτο στη Ρεάλ έρχεται πάλι στην επιφάνεια το μείζον θέμα της ανακάλυψης ταλέντων από τις ελληνικές ομάδες και τη μεταγραφική πολιτική τους σε βάθος χρόνου. Το περασμένο καλοκαίρι ή και μετέπειτα πολλοί έψεξαν τον Ολυμπιακό για τη σπουδή που επέδειξε προκειμένου να παραχωρήσει περιουσιακά του (Μανωλάς, Σάμαρης, Χολέμπας) στοιχεία. Ισως τα αυστηρά σχόλια δεν αφορούσαν κυρίως τις πωλήσεις αλλά το γεγονός ότι τα χρήματα θα μπορούσαν να επενδυθούν σωστότερα. Το θέμα είναι ότι, όπως συμβαίνει σε πολλές εκφάνσεις της ζωής μας, ήμασταν υπερβολικοί και στο «δώσε». Η Πόρτο, για να μείνουμε στο παράδειγμα των Πορτογάλων, δεν σπεύδει να δώσει όλα τα αστέρια της μαζεμένα και φροντίζει να μην αποδυναμώνεται η ομάδα της. Ο Ολυμπιακός, ίσως επειδή έφθασαν μαζεμένες οι εντυπωσιακές προτάσεις ή γιατί έτσι βγήκε στην πορεία, προτίμησε να μπει στη διαδικασία να χτίσει εξαρχής την ομάδα του. Ως φιλοσοφία για μια ΠΑΕ από τη Σούπερ Λίγκα δεν είναι παράλογο να αποκτά παίκτες με τη λογική να δημιουργήσει υπεραξία και εν συνεχεία να τους πουλήσει. Η Ξάνθη το κάνει εδώ και δεκαετίες, μοιάζει με εργοστάσιο και τροφοδοτεί τους εν Ελλάδι ισχυρούς. Οι δικοί μας δυνατοί όταν αποκτούν ποδοσφαιριστές από μικρομεσαίες ομάδες πρέπει να έχουν ως στόχο να τους διοχετεύουν στην αγορά της Ευρώπης ή αλλού. Οχι σε τοπ ομάδες, αν και νομοτελειακά θα έρθει και αυτή η αγοραπωλησία. Οσο παραπάνω προοδεύουν τόσο θα χτυπούν πιο βαριές πόρτες.

Πού είναι τα ταλέντα;

Και φθάνουμε στο προκείμενο. Οπως οι Πορτογάλοι έχουν δημιουργήσει ένα ολόκληρο κύκλωμα και αμέσως διεκδικούν το καλύτερο που υπάρχει σε Βραζιλία (κυρίως) ή Αργεντινή, έτσι χρειάζεται να κινηθούν και οι δικοί μας. Δίκτυο, άκρες, είναι το ζητούμενο. Ο Αστέρας Τρίπολης το κάνει με θαυμαστά αποτελέσματα εδώ και λίγα χρόνια και όντως προκαλεί θαυμασμό το πώς αντικαθιστά τα αστέρια του χωρίς να υπάρχουν τριβές στην ενδεκάδα. Ποιος ο στόχος των δικών μας οδηγών του πρωταθλήματος; Να φθάνουν μακριά, πριν από τους άλλους. Δύσκολο, όχι όμως ανέφικτο. Ο Μιλοβάνοβιτς της ΑΕΚ, για παράδειγμα, έκανε καλή προεργασία στη Βραζιλία με το ταξίδι του, ενώ τα διαπιστευτήρια που έδωσε με την επιλογή του Γιόχανσον κρίνονται επιτυχή. Πριν από χρόνια, ωστόσο, τα πράγματα ήταν ολότελα διαφορετικά. Ο Ολυμπιακός είχε φέρει τον περιλάλητο Μπόρχα από τον Ισημερινό, ενώ η ΑΕΚ την εποχή της οικονομικής της ευμάρειας, με το πορτοφόλι να ξεχειλίζει από τα χιλιάρικα, επέλεξε αργεντινούς παίκτες τύπου Ρουίς και Νάβας. Δεν βοήθησαν, κόστισαν και πολύ περισσότερο από την αληθινή τους αξία. Ηταν μια πρώτη προσπάθεια να εισχωρήσει η ΑΕΚ στην αγορά της Λατινικής Αμερικής.

Αυτό είναι το κυρίαρχο πλάνο για τους δυνατούς. Ενα άλλο αφορά την αξιοποίηση των ακαδημιών τους, την προώθηση ποδοσφαιριστών από τις μικρότερες ομάδες. Το πράττει ο Παναθηναϊκός (Τριανταφυλλόπουλος, Χουχούμης δύο καλά παραδείγματα) και εικάζεται ότι θα το επιχειρήσει ο Ολυμπιακός το ερχόμενο καλοκαίρι. Ηδη οι πιτσιρικάδες του έχουν γεμίσει παραστάσεις από τις διεθνείς συμμετοχές της ομάδας εδώ και μια διετία. Στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν παρήλασαν από τον Ρέντη αρκετοί νεαροί που δυστυχώς στην πορεία χάθηκαν δίχως να κάνουν καριέρα. Ιδού, συνεπώς, μια νέα ευκαιρία. Γιατί κάποτε πρέπει να φανούν οι καρποί της δουλειάς που γίνεται στο κόκκινο προπονητήριο. Και όντως αξίζει τον κόπο.

Αγγελος
Τίτλοι τέλους σε μια σχέση που πέρασε από μύρια κύματα. Ο Αναστασιάδης υπέγραψε τη λύση της συνεργασίας του με τον ΠΑΟΚ αφήνοντας την ομάδα μακριά από κάθε στόχο. Εστω κι αν στην αρχή είχαν όλοι δημιουργήσει ψευδαισθήσεις με αρκετές επιτυχίες.

Πόλο
Τώρα που φθάνουμε στο φινάλε της σεζόν, οι παίκτες του Νηρέα Λαμίας που παλεύουν μόνοι τους με τα κύματα τα έριξαν στον Χατζηθεοδώρου (πρώην προπονητή τους) και στη διοίκηση. Στήριξη από κανέναν, ομάδα που χάνει συνέχεια, αλλά αγωνίζεται με αξιοπρέπεια. Χωρίς να αλλοιώνεται το πρωτάθλημα.