Παύλος Παυλίδης: «Πολιτικό τραγούδι είναι και το “Δεν κλαίω που φεύγεις”»

Οι ιστορίες των τραγουδιών του θα μπορούσε να είναι σκηνές από μια ταινία που δεν γυρίστηκε ποτέ. Και σε αυτό το τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στη φαντασία και στην πραγματικότητα ισορροπεί το μουσικό ιδίωμα του Παύλου Παυλίδη. «Δεν μπορείς να είσαι ξεκομμένος από την πραγματικότητα» λέει διεκδικώντας ένα ολόδικό του σύμπαν με απολύτως ρεαλιστικά υλικά: τα τραγούδια του. «Κηπουροί», «Δαίμονες» «Ηρωες» αλλά και «Οσοι τρώνε από τα σκουπίδια» πρωταγωνιστούν στις στιχουργικές του αφηγήσεις. Αυτός είναι ο δικός του τρόπος για να περιγράψει τη θέση του σε αυτόν τον κόσμο χωρίς άμεση καταγγελία και συνθηματική στιχουργική αλλά με διάθεση να αποτυπώσει την ένταση που μας περιβάλλει.

«Και ένα τραγούδι ερωτικό μπορεί να είναι πολιτικό και μάλιστα πολύ πιο ισχυρό από κάποια που θεωρητικά είναι πιο άμεσα ενταγμένα σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Ακουγα πρόσφατα το τραγούδι “Δεν κλαίω που φεύγεις”. Νομίζω ότι τοποθετεί με πολύ ευκρινή τρόπο το πώς προσεγγίζει τα πράγματα ο Ακης Πάνου και νομίζω ότι είναι βαθιά πολιτικοποιημένη σκέψη. Εχει τη σφραγίδα του σε κάθε περίπτωση.

Οπότε κρατάει αποστάσεις από τους εξωστρεφείς «πολιτικοποιημένους» στίχους; «Ενα τραγούδι που περιέχει λέξεις οι οποίες σχετίζονται με την κρίση ή με την οικονομία δεν με αφορά και σίγουρα δεν μπορώ να γράψω έτσι. Υπάρχουν τα ρεπορτάζ για να καλύψουν την επικαιρότητα με αυτόν τον τρόπο». Η άλλη μέθοδος του γνωστού τραγουδοποιού να σταθεί απέναντι στην επικαιρότητα είναι η ειρωνεία. Για παράδειγμα στο κομμάτι του «Η μικρή μας πολιτεία» γράφει: «Εχει σκύλους, έχει γάτες, συνεπείς επαναστάτες, να μου πούνε πότε κάνω λάθος/ πότε μ’ οδηγεί το πάθος στη διαστροφή, στην καταστροφή/ θα ‘ρθουν να με σώσουν την κατάλληλη στιγμή». Τι θέλει να πει εδώ ο «ποιητής»; «Μιλώ για τους επαγγελματίες επαναστάτες που αναδύονται κάθε φορά που συμβαίνει κάτι, φορώντας τον μανδύα της εξέγερσης. Εύκολα μπορείς να πέσεις στην παγίδα. Παγίδα είναι και το ότι συνδέουν την πολιτική με τα κόμματα. Είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα και κάποια στιγμή θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε. Ισως κάτι να βγει από αυτό».

ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΔΙΣΚΟΙ. Με αυτές τις σκέψεις μάς αποκαλύπτει τη δημιουργική διαδικασία πίσω από τον νεότερο δίσκο του που θα κυκλοφορήσει σε λίγες ημέρες και τιτλοφορείται «Στον διπλανό ουρανό». Ποια είναι η ατμόσφαιρά του; «Κινείται ίσως περισσότερο και από τους προηγούμενους δίσκους σε ήρεμους τόνους. Επιδιώκω σε όλες τις δουλειές να υπάρχει μια συνοχή. Οταν αυτό είναι εφικτό, θέλω να υπάρχει πρόλογος, κυρίως θέμα και επίλογος. Εχει μεγάλη σημασία ποιο τραγούδι θα πάει πρώτο, ποιο δεύτερο κ.λπ. Ακόμη και η τονικότητα έχει σημασία για το πώς θα ακουστούν τα κομμάτια. Είναι μια τέχνη αυτό! Εχει μείνει στην ιστορία πόσο επέμενε σε αυτό ο παραγωγός των Beatles».

Τα σχέδιά του πάντως για το μέλλον – τουλάχιστον το δισκογραφικό – δεν σταματούν εδώ. Σε μια μάλλον δημιουργική φάση της διαδρομής του πειραματίζεται ήδη για τον μεθεπόμενο δίσκο, ο οποίος «χωρίς να ξέρω ακόμη λεπτομέρειες θα είναι σε άλλο ύφος – έχω τη διάθεση να δοκιμάσω διαφορετικά πράγματα». Σ’ αυτό το σημείο ο ίδιος νιώθει την ανάγκη για μια μικρή εξομολόγηση: «Αν έκανα ποτέ ένα άλμπουμ πέρα από τα δικά μου θα επέλεγα σίγουρα Χατζιδάκι και δημοτικά τραγούδια. Και δεν θα μπορούσα ν’ αφήσω απέξω τη “Νεραντζούλα” που είναι το αγαπημένο μου».

Αυτή η προσπάθεια ανανέωσης σε στίχους και μελωδίες αντανακλά, σύμφωνα με τον ίδιο, και σε μια ανανέωση του συμβολαίου του με το κοινό. Ο ίδιος επιμένει ότι η συμμετοχή του κόσμου είναι το πιο ακριβό δώρο που πήρε στα χρόνια που πέρασαν. «Είμαστε τυχεροί που έχουμε συνεχώς καινούργιους ακροατές. Νομίζω ότι συμβαίνει αυτό όταν αντιλαμβάνονται ότι ο καλλιτέχνης δεν επαναπαύεται και ψάχνει συνεχώς για καινούργιο υλικό ή άλλους τρόπους για να προσεγγίσει το υπάρχον. Ακόμη και το πώς θα παίξεις ένα τραγούδι μπορεί να το κάνει διαφορετικό και φυσικά να δηλώσει την αγωνία και την αφοσίωσή σου στην τέχνη που έχεις επιλέξει να υπηρετήσεις». Με αυτόν τον τρόπο μάς προϊδεάζει και για την ατμόσφαιρα του προγράμματος που θα στήσει μεθαύριο στη σκηνή του Gagarin. Είναι η τρίτη συνάντηση με το αθηναϊκό κοινό μετά τις συνεχείς sold out παραστάσεις του πριν από λίγους μήνες στον Σταυρό του Νότου. «Το προηγούμενο πρόγραμμα ήταν στηριγμένο σε πιο ήσυχη ατμόσφαιρα. Ηταν πιο καθιστικό, σαν να λέμε. Τώρα θα ανεβάσουμε λίγο την ένταση. Λέμε να κάνουμε ένα πάρτι».

INFO
Παύλος Παυλίδης & B-Movies την Παρασκευή 3 Απριλίου στο Gagarin (Λιοσίων 205, τηλ. 215-5400.888), στις 21.00. Εισιτήρια: 12 ευρώ.