«Η βράβευση είναι σαν μπράβο από δάσκαλο»

Η δεύτερη φορά που βρέθηκε υποψήφια για την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη ήταν και η πιο τυχερή για τη Λένα Δροσάκη, που χθες το βράδυ βραβεύθηκε για την περυσινή ερμηνεία της στις παραστάσεις «Ramona Travel – Η γη της καλοσύνης» και «Πολιτισμός: μια κοσμική τραγωδία», τις οποίες σκηνοθέτησε αμφότερες ο Γιάννης Σκουρλέτης (ομάδα Bijoux de Kant) στην Πειραιώς 260 και στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης αντίστοιχα.

Για την 30χρονη Λένα από την Πάτρα βέβαια το θέατρο – όπως αυτή έχει επιλέξει να το υπηρετεί – είναι μια σχέση ζωής που δεν στηρίζεται σε ανταποδόσεις, πιθανές υποψηφιότητες και βραβεύσεις. Αν βέβαια αυτές έρθουν, όπως συνέβη χθες, ως αποτέλεσμα μια αξιόλογης ερμηνευτικά προσπάθειας αλλά και ως «αντίδοτο» στην αμυγδαλίτιδα που τις τελευταίες ημέρες την ταλαιπωρούσε, η ίδια δεν θα πει όχι.

Στην πρόσφατη συνέντευξή της στο «Νσυν» είχε δηλώσει άλλωστε ότι η βράβευση στα μάτια της μοιάζει με τον δάσκαλο «που έρχεται και σου λέει μπράβο. Καλά πας, δούλευε».

Μεγαλωμένη «από γονείς αγνούς», όπως η ίδια λέει κάθε φορά που αναφέρεται σε αυτούς, το μοναδικό κορίτσι της οικογένειας με τρεις μεγαλύτερους αδελφούς (πρόσφατα μάλιστα έγινε για πρώτη φορά θεία) έμαθε από τη μητέρα της ότι «η αγάπη και η φιλία δεν αγοράζονται». Και ότι τον άνθρωπο «πρέπει να τον κρίνεις από τα μάτια του». Στην παράσταση «Η Λίλα λέει» που πρωταγωνιστεί αυτή την περίοδο στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης – σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη – υποδύεται μια έφηβη που ζει σε έναν κόσμο ερωτικών φαντασιώσεων και εκφράζεται με γλώσσα ακραία και τολμηρή.

Οι γύρω της, στο παρισινό γκέτο όπου ζει, την κρίνουν επιφανειακά, μόνο από την εικόνα και τα λόγια της. Κόντρα δηλαδή στις αξίες με τις οποίες μέχρι σήμερα πορεύεται. «Είμαστε της εικόνας, δεν γνωρίζουμε σε βάθος τους ανθρώπους. Μένουμε μονάχα στις λέξεις γι’ αυτό και υπάρχει μοναξιά».

Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις την οδήγησαν στα 18 της στο ΤΕΙ ηλεκτρολογίας. Η παράσταση «Αμλετ», όμως, με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον επώνυμο ρόλο, ήταν το έναυσμα για τις θεατρικές σπουδές που ακολούθησαν στο θέατρο Λιθογραφείο, στην Πάτρα. «Μέχρι τότε» όπως πολλές φορές έχει πει «δεν είχα καμία σχέση με το θέατρο».

Στην Αθήνα ήρθε για περαιτέρω σπουδές πριν από οκτώ χρόνια. Και μέσα στις πολλές δυσκολίες που αντιμετώπισε προέκυψε η στενή επαγγελματική συνεργασία της με την ομάδα Bijoux de Kant («Στέλλα travel: η γη της απαγγελίας», «Αχ», «Είσαι σκοπός και γύρω σου χορεύουν τσοπανόσκυλα», αυτό το τελευταίο βασισμένο σε κείμενα του Γιώργου Ιωάννου).

Η παράσταση «Η Λίλα λέει» είναι η δεύτερη θεατρική δουλειά της μακριά από την αγαπημένη της ομάδα, αμέσως μετά το «Γυναίκα και λύκος» της Ελενας Πέγκα που φιλοξενήθηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά τον περασμένο Νοέμβριο. Τα μελλοντικά της σχέδια περιλαμβάνουν πρόβες για το «Αχ» και προετοιμασία για την καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης.