Ραντεβού με τον παραλογισμό

Η σκηνή είναι πραγματική. Μεσούσης της προεκλογικής εκστρατείας για τις γαλλικές νομαρχιακές εκλογές, που διεξάγονται σε δύο γύρους αύριο και την ερχόμενη Κυριακή, ένας πολίτης στον νομό Ταρν-ε-Γκαρόν εγκαλεί μια νομαρχιακή σύμβουλο διότι θέλει να χτίσει έναν περιστερώνα και δεν του το επιτρέπουν επειδή η περιοχή είναι ευάλωτη σε πλημμύρες. «Τι θα κάνετε για μένα;» τη ρωτάει. Η σύμβουλος του απαντά ότι, δυστυχώς, το ζήτημα αυτό δεν άπτεται των αρμοδιοτήτων του νομαρχιακού συμβουλίου. «Εντάξει, είναι σαφές, μόνο η Μαρίν νοιάζεται για μας» της απαντάει εκείνος. Οπου Μαρίν, φυσικά, η Μαρίν Λεπέν, η ηγέτιδα του Εθνικού Μετώπου.

Είναι μόνο μία από τις προεκλογικές σκηνές που συνέλεξε η «Μοντ» ως πειστήριο της ροπής της Γαλλίας προς τον παραλογισμό. Αλλά η εφημερίδα δεν συνέλεξε στο πλαίσιο αυτό μόνο μικρές τοπικές σκηνές, συνέλεξε και μεγάλες πανεθνικές δηλώσεις. Οπως εκείνη που έκανε ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς στην τηλεόραση στις 8 Μαρτίου, εκφράζοντας τον «φόβο» του ότι θα δει τη Γαλλία να «τσακίζεται πάνω στο Εθνικό Μέτωπο». Εχουν προκαλέσει μεγάλη συζήτηση στη Γαλλία, ακόμη και εντός του Σοσιαλιστικού Κόμματος, οι απανωτές προειδοποιήσεις και οι σκληρές επιθέσεις του Βαλς στην Ακροδεξιά και στην ηγέτιδά της.

Πολλά στελέχη των Σοσιαλιστών, όπως ο Ζαν-Μαρκ Ερό και η Μαρτίν Ομπρί, έχουν διαμαρτυρηθεί για τον κεντρικό προεκλογικό ρόλο που προσφέρθηκε έτσι στη Λεπέν. Αλλα στελέχη προτιμούν να χλευάζουν ανωνύμως τους ρόλους του κακού μπάτσου – καλού μπάτσου που έχουν αναλάβει ο Βαλς και ο Φρανσουά Ολάντ αντίστοιχα, με τον πρώτο να δραματοποιεί την κατάσταση και τον δεύτερο να επιχειρεί να εμπνεύσει στους πολίτες μια κάποια πίστη στο καλύτερο «αύριο», οικονομικά και κοινωνικά, που έρχεται. «Αυτό το δίδυμο τύπου Μπαντ Σπένσερ – Τέρενς Χιλ που υποδύονται δυσκολεύομαι να το καταλάβω» δήλωσε ένας σοσιαλιστής βουλευτής. «Ο Βαλς τρομοκρατεί όλο τον κόσμο εξηγώντας ότι το Εθνικό Μέτωπο θα αναλάβει την εξουσία ενώ ο Ολάντ εξηγεί, αντίθετα, ότι όλα πάνε καλύτερα. Δύσκολο να τους παρακολουθήσεις».

Η πραγματικότητα έχει ως εξής: το Εθνικό Μέτωπο πιθανόν να βγει αύριο πρώτο κόμμα σε ψήφους, μπροστά από το δεξιό UMP και πολύ πιο μπροστά από τους Σοσιαλιστές. Στον δεύτερο γύρο όμως πιθανόν να μη καταφέρει να κατακτήσει κανέναν νομό. Το βέβαιο είναι ότι οι Σοσιαλιστές, που έχουν σήμερα τον έλεγχο των 61 από τους 101 νομούς, θα υποστούν δεινή ήττα. Και ότι το UMP, που ελέγχει σήμερα τους υπόλοιπους 40 νομούς, θα καταγάγει σημαντική νίκη. Προεκλογικά όμως η Δεξιά δεν κατάφερε ούτε στιγμή να προβάλει αυτή την προαναγγελθείσα νίκη. Το μόνο που έκανε ο Νικολά Σαρκοζί, ήταν να παίξει το χαρτί του Εθνικού Μετώπου τασσόμενος αιφνιδίως εναντίον της ισλαμικής μαντίλας στα πανεπιστήμια και της δυνατότητας επιλογής γεύματος χωρίς χοιρινό για τους μουσουλμάνους μαθητές στις σχολικές καντίνες.

Οσο για την Αριστερά, αυτή δεν έπαψε να προβάλλει την προαναγγελθείσα ήττα της. Και στο μεταξύ, το Εθνικό Μέτωπο συνέχισε να είναι πανταχού παρόν στις δημοσκοπήσεις και στα ΜΜΕ, παρότι οι υποψήφιοί του ήταν κατά γενική ομολογία απόντες από τους νομούς που διεκδικούν. «Δεν είναι εδώ, δεν είναι ποτέ εδώ» δήλωνε μια ακτιβίστρια του Σοσιαλιστικού Κόμματος στο Βαλ-ντε-Μαρν. «Δεν χρειάζεται να έρθουν, αρκεί να ανοίξεις την τηλεόραση κάθε πρωί για να ακούσεις τον αντιπρόεδρο του Εθνικού Μετώπου, τον Φλοριάν Φιλιπό». Ή τις τελευταίες θριαμβολογικές δηλώσεις της Μαρίν Λεπέν από κάποιον σταθμό της περιοδείας της.

Η Λεπέν κοιτά ήδη μακριά
Το Εθνικό Μέτωπο, σημειώνει η «Μοντ», ξέρει πως έχει λίγες ελπίδες να κατακτήσει κάποιον νομό. Η νίκη του είναι αλλού. Κατάφερε να πολώσει τη συζήτηση γύρω από την άνοδό του και επιβλήθηκε ως κύριος αντίπαλος όχι μόνο της κυβερνητικής πλειοψηφίας αλλά και της δεξιάς αντιπολίτευσης. Η Μαρίν Λεπέν κοιτά ήδη μακριά, προς τις προεδρικές εκλογές του 2017.