Και Δημοκρατικός, και Ρεπουμπλικανός

Αντίο UMP, καλώς ήρθατε Les Républicains. Ο Νικολά Σαρκοζί το είχε πει από τον Σεπτέμβριο, όταν ανακοίνωσε και επισήμως την επιστροφή του στην πολιτική, ότι θέλει να αλλάξει όνομα στο κόμμα του, και αυτό φέρεται να είναι το όνομα που επέλεξε. Ο ίδιος επιμένει να διατηρεί το πέπλο του μυστηρίου, το «ιδρυτικό συνέδριο» άλλωστε έχει προγραμματιστεί για τις 30 Μαΐου. Σύμφωνα όμως με τη «Journal du Dimanche», η «μάρκα» Les Républicains καθώς και τρία σχετικά λογότυπα έχουν ήδη κατατεθεί από διαφημιστική εταιρεία στο αρμόδιο Εθνικό Ινστιτούτο Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (INPI). Οι Ρεπουμπλικανοί, λοιπόν. Ή μήπως Οι Δημοκρατικοί; Ωρα να χαθούμε στη μετάφραση.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει λόγος σύγχυσης. Η λέξη Républicains παραπέμπει ευθέως στη République Française, τη Γαλλική Δημοκρατία, μεταφράζεται λοιπόν ως Δημοκρατικοί. Ηχητικά, εντούτοις, παραπέμπει εξίσου ευθέως στους Ρεπουμπλικανούς, το κόμμα του Ρίγκαν και του Μπους, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Και αυτός είναι μόνο ένας από τους λόγους για τους οποίους προκαλεί γκρίνιες στην από εδώ πλευρά, στη Γαλλία, η επιλογή που (φέρεται, πάντα, να) έκανε ο Σαρκοζί – ένας πολιτικός που δεν έκρυψε ποτέ τη γοητεία που του ασκούν οι ΗΠΑ.    

Σύμφωνα με τη γαλλική «Libération», ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας που θέλει να γίνει και ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας είχε αρχικά σκεφτεί ως νέα ονομασία για το UMP το Rassemblement, Συναγερμός. Σύντομα όμως συνειδητοποίησε πως το όνομα αυτό έχει αρκετά ντεζαβαντάζ. Κατ’ αρχάς, υπάρχει ήδη ένας Συναγερμός Μπλε Μαρίν, η «πατριωτική συμμαχία» που ίδρυσε η Μαρίν Λεπέν, η ηγέτιδα του Εθνικού Μετώπου, τον Μάιο του 2012 – με αυτή τη σημαία είχαν κατεβεί οι ακροδεξιοί υποψήφιοι στις κοινοβουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους. Κι έπειτα, αυτός ο Συναγερμός θυμίζει πολύ τον Συναγερμό για τη Δημοκρατία (RPR), το κόμμα που ίδρυσε ο Ζακ Σιράκ το 1976, για να το μετονομάσει το 2002 σε Ενωση για ένα Λαϊκό Κίνημα (UMP).

Προκρίθηκε λοιπόν η ιδέα των Républicains, των Δημοκρατικών, ένα κόμμα που απευθύνεται «σε όλους τους Γάλλους, πέρα από κομματικές γραμμές» – όπως ακριβώς είχε υποσχεθεί ο Σαρκοζί τον Σεπτέμβριο. «Η λέξη αυτή εγγράφεται στη γαλλική Ιστορία. Τη μεγάλη οικογένεια των Δημοκρατικών τη μάθαμε στο σχολείο: είναι ο Γαμβέτας, ο Ζορές, ο Κλεμανσό, ο Φερί» επιχειρηματολόγησε ο συνιδρυτής της Aubert Storch, της διαφημιστικής εταιρείας που κατοχύρωσε την ονομασία και τα τρία λογότυπα, χωρίς πάντως να αποκαλύπτει το όνομα του εντολοδόχου της.

«Και τι είναι ένα όνομα;» αναρωτιόταν η Ιουλιέτα. Αλλά εδώ μιλάμε για πολιτική. Και για μια χώρα που πιθανόν να δώσει για μία ακόμη φορά την πρωτιά στο ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο στις επικείμενες νομαρχιακές εκλογές. Οπως επισημαίνει στον ιστότοπο Atlantico.fr o γάλλος πολιτολόγος Φιλίπ Μπροντ, επίτιμος καθηγητής της Sciences-Po στο Παρίσι, η ονομασία ενός κόμματος επιτελεί δύο λειτουργίες. Ενσωματώνει και αποκλείει. Η επιλογή του συγκεκριμένου ονόματος εκφράζει ταυτόχρονα μια θετική ταυτότητα για εκείνους που συνασπίζονται πίσω του, καθώς και ένα εικονικό στίγμα για εκείνους που μένουν απέξω. Η αλλαγή ονόματος έχει σκοπό να διευκολυνθεί μια άγρα ψήφων όσο το δυνατόν ευρύτερη. Αλλά και να ενοχοποιηθεί ο παραδοσιακά δεξιός ψηφοφόρος που προτιμά αντί των Δημοκρατικών να ψηφίσει Ακροδεξιά.

Αδιαφορία
Σύμφωνα με τη «Λιμπερασιόν» το ζήτημα της νέας ονομασίας του UMP απασχολεί ενδοκομματικά μόνο τον Νικολά Σαρκοζί και «αφήνει αδιάφορους, και ελαφρώς είρωνες, πολλούς ιθύνοντές του».