Μικροαθλητικά

Το λάθος του ΠΑΟΚ

Ουδείς λογικός αντιλαμβάνεται τι πετυχαίνει ο Ιβάν Σαββίδης με την τακτική του να αλλάζει προπονητές στο δεύτερο μισό της σεζόν σε ετήσια βάση. Λες και πρόκειται για έθιμο, μόλις μπαίνει η άνοιξη προχωρά σε τομές. Κάπως έτσι τελείωσαν την καριέρα τους στην Τούμπα οι Δώνης, Στέφενς και τώρα ο Αγγελος Αναστασιάδης. Με τη διαφορά πως τούτη τη σεζόν όλα έγιναν πολύ αργά, καθόσον για ορισμένους οποιαδήποτε απόφαση έμοιαζε με ρίσκο. Το βέβαιο είναι πως η σχέση ΠΑΟΚ-  Αγγελου είχε κακοφορμίσει εδώ και μπόλικους μήνες, με την ομάδα από κει που ήταν πρώτη και έδειχνε υγιέστατη, να βρίσκεται τώρα στο σημείο να βλέπει την κορυφή με το κιάλι και έχοντας απόσταση δέκα βαθμών. Ποιος ο λόγος να αφήσουν οι διοικητικοί τον ΠΑΟΚ να οδηγηθεί σε αυτό το αδιέξοδο; Τίποτα δεν έκαναν όταν ήρθε ο αποκλεισμός στο διοργάνωση του Κυπέλλου. Το παραμικρό δεν έπραξαν όταν παραιτήθηκε ο Αναστασιάδης, φοβούμενοι προφανώς να αναλάβουν οποιαδήποτε ευθύνη. Μια ομάδα σε βαθιά κρίση την άφησαν στο έλεος του Θεού, θέλοντας να χρεώσουν τα πάντα στον έλληνα προπονητή. Φυσικά, όπως δεν ήταν σούπερ προπονητής ο Αναστασιάδης μετά τον θρίαμβο στο Νέο Φάληρο, έτσι και μόνο άσχετοι θα τον χαρακτηρίσουν κακό στη δουλειά επειδή πήρε την κάτω βόλτα ο ΠΑΟΚ. Απλώς έχει εμμονές, έκοψε τους Τσανδάρη, Κατσικά λόγω μεταγραφικών φημών, μίκρυνε το ρόστερ βάζοντας στην άκρη τους Τζαβέλλα, Σπυρόπουλο και κυρίως πίστεψε ότι χωρίς μεταγραφές θα κάνει την υπέρβαση. Το μεγάλο του λάθος. Και εδώ κρύφτηκε στις πλάτες του κόουτς μια διοίκηση που δεν ήθελε να κάνει μεταγραφές, επιλέγοντας περικοπές στο μπάτζετ. Οι ευθύνες συνεπώς ανήκουν και στα δύο μέρη. Και τώρα, το φίδι από την τρύπα ας το βγάλει ο Γεωργιάδης. Στέλεχος που πασχίζει να πείσει ότι έγινε προπονητής.

Τα καθίσματα περιμένουν οπαδούς

Δεν είναι ακριβές ότι θα γεμίσουν τα καθίσματα των γηπέδων την Τετάρτη, καθώς αποφασίστηκε να επιτραπεί η είσοδος οπαδών στα γήπεδα. Και αυτό γιατί ελάχιστοι συγκινούνται από ένα πρωτάθλημα με περιορισμένο ενδιαφέρον και με ανούσιες πινελιές στον τομέα του θεάματος. Είναι όμως μια απόφαση λογική, με την έννοια πως δεν υφίσταται η ερμαφρόδιτη κατάσταση που υπήρχε μέχρι πρότινος. Με τον διαχωρισμό κατηγοριών (η ΑΕΚ με κόσμο στον Ταύρο), αθλημάτων (ΠΑΟ στο πόλο, μετακίνηση στον Πειραιά) και όλα τα παράξενα. Ολοι στο εξής αναλαμβάνουν ευθύνες. Και είναι έτοιμοι να δεχθούν τις συνέπειες.

Ο πασέρ στο βόλεϊ

Για τους γνωρίζοντες, η θέση του πασέρ στο βόλεϊ ισοδυναμεί με το ελιξίριο της νεότητας. Και ο Κουρνέτας, μπορεί να μην πηδά ψηλά, αλλά κατέχει την τέχνη της πάσας, ενώ ανανεώνεται με τις μεταγραφές που κάνει τα τελευταία χρόνια. Στα 39 του έμελλε να ζήσει την αποθέωση-αναγνώριση και στη Θεσσαλονίκη, ενώ στους παλαιότερους θυμίζει τον Νίκο Ηλιόπουλο. Από τον ΠΑΟ πήγε στα 37 του στον Ολυμπιακό και αγωνίστηκε μέχρι τα 40, φτάνοντας σε κατάκτηση τίτλων. Φυσικά, ως πασαδόρος.

ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ
Λέμε, λέμε για τα νιάτα που ξεπηδούν και ετοιμάζονται να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Αλήθεια, έχουν τα φόντα; Γιατί βλέπουμε τον Διαμαντίδη να παίζει πάνω από 30’ στη Δράμα, τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό να έχουν καλύτερους στο βόλεϊ τους πολύπειρους παίκτες τους, ενώ στο πόλο οι σχεδόν 40άρηδες έχουν την τιμητική τους. Αυτό σημαίνει πως είτε το συνολικό επίπεδο έχει κατέβει είτε οι νεαροί έχουν πέσει σε τοίχο!