Φοβού τας ειδούς του Μαρτίου

ΟΣέρχιο Μαρκαριάν ευτυχώς δεν είναι ο Ιούλιος Καίσαρας, οι προπονητικές του ικανότητες ευτυχώς είναι αρκετές ώστε να μη χρειάζεται κάποιον σύγχρονο οιωνοσκόπο Σπουρίννα να τον προειδοποιήσει για την επικείμενη «δολοφονία» του και η Εθνική – ευτυχώς – δεν παίζει στις 15 Μαρτίου με την Ουγγαρία ώστε να φοβάται τους χρησμούς για το μοιραίο που ίσως έχει κιόλας έρθει.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο μοιάζει να έχει επιλέξει τη μοίρα του, αλλά ο ουρουγουανός φίλος Σέρχιο έχει μάθει να μη δειλιάζει στα δύσκολα, έστω και αν η συγκυρία φαίνεται να μηχανεύεται το προπονητικό Βατερλώ του στα εναπονείναντα ματς της Εθνικής για τα προκριματικά του Euro 2016.

Δεν είναι μόνο η αγωνιστική κατρακύλα και το αποτρόπαιο θέαμα της βαθμολογίας των ομίλων, με την Εθνική μας να φιγουράρει στην τελευταία θέση κάτω από τα Νησιά Φερόες με 1 βαθμό και 1-5 γκολ.

Δεν είναι μόνο ότι οι διεθνείς μοιάζουν να έχουν ξεχάσει κάθε στοιχείο ποδοσφαιρικού ορθολογισμού που είχε εδραιώσει μέχρι το περασμένο καλοκαίρι τη Γαλανόλευκη ανάμεσα στις δυνάμεις που μπορούσαν να κοιτάξουν στα μάτια οποιονδήποτε αντίπαλο – ισχυρή μεταξύ ισχυρών.

Είναι αυτή η μαύρη συννεφιά που έχει σκεπάσει τα γήπεδά μας και που εσχάτως η κυβερνητική απόφαση τα μετέτρεψε σε Πριπιάτ, εκείνη την πόλη – φάντασμα δίπλα στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ που εκκενώθηκε για πάντα μετά το ατύχημα.

Είναι αυτός ο ζόφος που έχει βαρύνει τα πόδια των ποδοσφαιριστών, θαρρείς και όλοι διανύουν ένα μόνιμο ντεφορμάρισμα. Ακόμα και εκείνοι που αγωνίζονται στο εξωτερικό φαίνεται να έχουν στο χέρι έναν ορό μιζέριας που τους συνδέει με τη γενέτειρα.

Τι είδε, αγωνιστικά, ο Μαρκαριάν αυτόν τον μήνα που βρίσκεται ξανά στην αγαπημένη του Ελλάδα; Από αυτούς που έπαιξαν για παράδειγμα στο ματς – ντροπή με τα Φερόες, είδε τον Μανιάτη να πλακώνεται με όποιον τον κοιτάει και να τραυματίζεται στο ματς Κυπέλλου με την ΑΕΚ,  (όπως και ο Μάνταλος), τον Γκέκα να επιστρέφει σε χαμηλές πτήσεις στην Τουρκία (σε σχέση με το εκρηκτικό του ξεκίνημα στην Ακχισάρ), τον Αθανασιάδη να βρίσκει δίχτυα αλλά να παίζει σε έναν ΠΑΟΚ με κακό κλίμα και χαμηλή ψυχολογία, τον Καρέλη να είναι ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο, τον Μαυρία σε ρηχά νερά.

Από τους υπόλοιπους «παλιούς», ο Σαμαράς κάνει χιουμοριστικά βιντεάκια με συμπαίκτες του στη Σαουδική Αραβία, ο Σαλπιγγίδης κρύβεται από τους παλαβούς κάθε φορα που χάνει ο ΠΑΟΚ, ο Μήτρογλου προσπαθεί με αργούς ρυθμούς να επανέλθει σε καλή κατάσταση. Από τους νέους, σχεδόν κανείς δεν είναι (σήμερα) σε θέση να βοηθήσει ουσιαστικά την Εθνική να αλλάξει τα δεδομένα, κακά τα ψέματα. Ουσιαστικά μόνο οι «Ιταλοί» Τοροσίδης, Μανωλάς, Μόρας, Χολέμπας και Κονέ δείχνουν να είναι σε υποφερτή κατάσταση, ενώ ο Παπασταθόπουλος στην Ντόρτμουντ και ο Σάμαρης στην Μπενφίκα το παλεύουν.

Τι θα καταφέρει με αυτούς και με αυτή την ψυχολογία ο Μαρκαριάν στις 29 Μαρτίου στην Ουγγαρία αλλά και στα υπόλοιπα ματς των προκριματικών; Μακάρι να υπήρχε ένας Σπουρίννας να μας το πει.