Παρίσι: Υπό την επήρεια του Instagram

Το Παρίσι ευθυγραμμίστηκε με την οικονομική αβεβαιότητα της Γαλλίας και αποθάρρυνε την πρωτοπορία. Και η πρωτεύουσα εάλω. Η πολιορκία της πόλης της μόδας, που άντεξε πολλές σεζόν την επίθεση των celebrities, την εισβολή των bloggers, τις στιγμιαίες φωτογραφίες των επιδραστικών κοριτσιών του Instagram, σήμανε μια νέα εποχή. Το Παρίσι έπεσε στις ξανθές ανταύγειες της φρεσκοβαμμένης περσόνας Κιμ Καρντάσιαν και του μεγκα-ράπερ συντρόφου της Κανάι Γουέστ, οι οποίοι κατέφθασαν στα σόου των hype σχεδιαστών τριγυρισμένοι από ογκώδεις σωματοφύλακες και φωτογράφους που έριχναν καταιγίδα από φλας πάνω στις παραλλαγές ντεκολτέ της γυναίκας που κλέβει τη δόξα από τη Lady Gaga για τους δικούς της λόγους. Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, η σχέση των ανθρώπων με τη μόδα δεν απαιτεί ικανότητες ραπτικής από τον σχεδιαστή. Αλλά μεγάλο βαθμό επιρροής και αναγνωρισιμότητας του ονόματός του ανάμεσα στις νέες γυναίκες που ανακαλύπτουν το γκλάμορ από την οθόνη των τάμπλετ και των κινητών τους. Λέγε με Hedi Slimane δηλαδή. Οπου Slimane: «κάνω ρούχα γύρω από το rock glam chic ή rebel chic για τον οίκο Saint Laurent που κάποτε είχε και την προσθήκη Yves».

Η επινοητικότητα στο ντιζάιν των 50s από τον Κριστομπάλ Μπαλενσιαγκά, η  επαναστατικότητα των 60s, από την οποία ξεπετάχτηκε το street style τροφοδοτώντας δημιουργούς όπως ο Ιβ Σεν Λοράν και ο Πάκο Ραμπάν, σήμερα έχουν ξεθωριάσει. Η έμφαση στην ιστορικότητα ενός παλιού οίκου έχει προκαλέσει την τακτική τής παραγωγής επαναλαμβανόμενων μοτίβων και μπεστ σέλερ κομματιών. Και φέρνει συχνά στις πασαρέλες συλλογές αποκομμένες από την πραγματικότητα και από αυτό που ενδιαφέρει αληθινά να φορέσουν οι γυναίκες.   

Το ανθρώπινο άγγιγμα… «Τα υφάσματα έχουν γίνει λεία σαν την επιδερμίδα των γυναικών που κάνουν μπότοξ και ενέσεις υαλουρονικού οξέος. Προσωπικά υποστηρίζω τις ρυτίδες. Γιατί έχουν να κάνουν με το ανθρώπινο άγγιγμα» είπε ο Αλμπέρ Ελμπάζ μετά το σόου της συλλογής Lanvin  εξηγώντας την επιλογή του να χρησιμοποιήσει μαροκινές τεχνικές, όπως τα κορδόνια μακραμέ και τα ανάγλυφα υφαντά. Είναι από τους λίγους σχεδιαστές που επικρίνει την αλλαγή κατεύθυνσης της μόδας προς την παραγωγή επίπεδων ρούχων που τα ακριβά κεντήματά τους προσελκύουν το βλέμμα εκείνων που τα παρακολουθούν από τις οθόνες των τάμπλετ και τα αγοράζουν ιντερνετικά. Σήμερα το σύστημα της μόδας δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια ελευθερίας στη σχεδιαστική πρωτοπορία. Οι μεγάλοι οίκοι σκέφτονται σαν τους κολοσσούς των μίντια συγκεντρώνοντας δεδομένα για την παραγωγή ρούχων που έχουν απήχηση στους χρήστες των κοινωνικών μέσων δικτύωσης. Γι’ αυτό και το γκλάμορ που εμφανίστηκε στις νέες συλλογές Balmain, Givenchy, Balenciaga είναι υπολογισμένο και όχι αυθόρμητο.

…και η αυθεντικότητα. Η κομψότητα είναι αδύνατο να υπάρξει, επειδή απαιτούνται τελετουργίες περιστάσεων. Και αφού στις πρώτες σειρές των παριζιάνικων σόου τα άνετα αθλητικά παπούτσια υπερτερούσαν απέναντι στα ψηλά λεπτά τακούνια, φαίνεται ότι δεν υπάρχει πια ενδιαφέρον για εξαιρετικές στιγμές. Εκτός κι αν ένας συνδυασμός του επίσημου ντυσίματος με κομμάτια του σπορ σικ δώσει ερεθίσματα για την ανάπτυξη της σύγχρονης κομψότητας. Ο Ντρις βαν Νότεν κράτησε τις ξεθωριασμένες βαρύτιμες αποχρώσεις και τα σχέδια από παλιές ταπισερί για μπλούζες και φούστες και τα γείωσε με ένα χαρακτηριστικό κομμάτι της μόδας των δρόμων, όπως τα χακί παντελόνια αγγαρείας και οι μπεζ γκαμπαρντίνες.

Σε μια κατεύθυνση λύσης αυτού του σύγχρονου γρίφου της μόδας κινήθηκαν και οι συλλογές Chloe, Stella McCartney, Hermes, Celine. Επιστρώσεις πλεκτών πουλόβερ και παντελόνια καμπάνα, ίσια μάλλινα φορέματα συνδυασμένα με αθλητικά παπούτσια, ένα απλό στενό δερμάτινο παλτό, ένα κομψό τζάκετ, η παλέτα του κόκκινου, πορτοκαλί, μπλε, γκρι και μαύρου, η καθησυχαστική τετράγωνη όψη στις γραμμές των τακουνιών και στις τσάντες ώμου δείχνουν το αυθεντικά κομψό και σέξι ύφος. Αυτό δηλαδή που για μία σεζόν θα μοιάζει με τη μοντέρνα επιδίωξη των γυναικών να εκφράζουν με το ντύσιμό τους τις αντιλήψεις και τις επιθυμίες τους.