Φουκουσίμα: Τελετές μνήμης και προβληματισμοί, τέσσερα χρόνια μετά τον σεισμό και το τσουνάμι
Ιάπωνες στέκονται σιωπηλοί σε μια ακτή κοντά στη Φουκουσίμα, ενθυμούμενοι τη μεγάλη καταστροφή της 11ης Μαρτίου 2011.
Ξεκίνησε ως φυσική καταστροφή, όμως τα «κύματα» που ακολούθησαν ήταν αποκλειστικά ανθρώπινο δημιούργημα. Ηταν Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011, ένας σεισμός 9 ρίχτερ, ο ισχυρότερος στην ιστορία της Ιαπωνίας, σήκωσε τεράστιο τσουνάμι στις βορειονανατολικές ακτές της χώρας παρασέρνοντας στον θάνατο 18.000 ανθρώπους και προκαλώντας μία από τις μεγαλύτερες πυρηνικές καταστροφές 25 χρόνια μετά το Τσερνόμπιλ: για να αποκατασταθεί η ζημιά στο πυρηνικό εργοστάσιο Φουκουσίμα Νταΐτσι εκτιμάται ότι θα χρειαστούν περίπου τέσσερις δεκαετίες και δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια.
Τέσσερα χρόνια μετά, η Ιαπωνία θυμάται τους ανθρώπους που έχασαν εκείνη την ημέρα τη ζωή τους, αλλά και εκείνους που εξακολουθούν να υποφέρουν. Ενός λεπτού σιγή τηρήθηκε σε όλη τη χώρα την Τετάρτη, στις 2.46 ακριβώς (τοπική ώρα), όταν ο καταστροφικός σεισμός χτύπησε την Ιαπωνία για να δώσει στη συνέχεια τη σειρά του στο φονικό τσουνάμι και τον τρόμο στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, 2.000 άνθρωποι παραμένουν αγνοούμενοι, ενώ δεκάδες χιλιάδες παραμένουν εκτοπισμένοι εξαιτίας της διπλής καταστροφής. Στην τεράστια προσπάθεια της ανοικοδόμησης, η κυβέρνηση της Ιαπωνίας έχει δαπανήσει δισεκατομμύρια δολάρια. Το μείζον ερώτημα ωστόσο είναι κατά πόσον η χώρα θα πρέπει να συνεχίσει στον δρόμο της πυρηνικής ενέργειας, πολύ δε περισσότερο όταν η μάχη για τον παροπλισμό των πυρηνικών αντιδραστήρων της Φουκουσίμα εξακολουθεί ακόμη, ενώ τεράστιες είναι οι αντιδράσεις των κατοίκων στο σχέδιο δημιουργίας μιας αχανούς ανοιχτής αποθήκης πυρηνικών αποβλήτων γύρω από το εργοστάσιο.
Ο Ιάπωνας πρωθυπουργός πάντως επιμένει στη θέση του. Η Ιαπωνία, υποστηρίζει,
είναι πλέον καλύτερα προετοιμασμένη και θα πρέπει να συνεχίσει να στηρίζεται στην ατομική ενέργεια.














