Μίκης Θεοδωράκης: «Είμαι από τη γενιά των ορθίων»

Για περισσότερο από δύο ώρες ανακαλούσε εικόνες από τη ζωή του και αστεία περιστατικά. Αφορμή για τη μακρά εξομολόγηση του Μίκη Θεοδωράκη χθες στο θέατρο Badminton ήταν η επερχόμενη παράσταση «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού» (18/3 έως 5/4). «Σε αυτή την παράσταση εργάζονται 60 άτομα. Σας παρακαλώ κάντε ό,τι είναι δυνατόν για να προβληθεί» είπε εξαρχής σαν να ζητούσε μια ελάχιστη χάρη. Κι ύστερα μίλησε για τις φυλακές και τα βασανιστήριά του και αποκάλυψε πώς κατάφερε να διασωθεί: «Εφτασα πολλές φορές κοντά στον θάνατο κι εκείνο που με κράτησε στη ζωή ήταν η μουσική, το μπόι μου και η κρητική γενιά μου». Ο σπουδαίος συνθέτης μας δεν θα μπορούσε να αποφύγει τον σχολιασμό των πολιτικών εξελίξεων: «Είμαστε ατίθασος λαός και αυτό φάνηκε από τη στάση του Βαρουφάκη προς τον Ντεϊσελμπλούμ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε στον ελληνικό λαό περηφάνια». Απέφυγε να πάρει θέση για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, αλλά τόνισε πως «είμαστε μια γενιά ορθίων, είμαι από τη γενιά των ορθίων». Μόνο μία φορά δάκρυσε και δεν ήταν για τη δική του ζωή: όταν περιέγραψε τη σκηνή στο νεκροτομείο του Ευαγγελισμού μετά τον θάνατο του Χατζιδάκι: «Παρακάλεσα τη νοσοκόμα να του βάλει μια κορδέλα στο στόμα. Ο Μάνος ησύχασε, γαλήνεψε, ομόρφυνε. Τα μάτια του ήταν τόσο ζωντανά. Κοιταζόμαστε για αρκετή ώρα. Κάποια στιγμή του τα έκλεισα και του είπα “καλή αντάμωση”».           Ζ.Λ.