Υπόκλιση στους έλληνες βασιλιάδες των ασίστ
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης και πίσω του ο Θοδωρής Παπαλουκάς που μαζί με τους Διαμαντίδη και Σπανούλη κατέχουν τις τρεις πρώτες θέσεις στον πίνακα των ασίστ στην ιστορία της Ευρωλίγκας. Διακρίνονται ακόμη (από κάτω) οι Λινάρδος, Κακιούσης, Μπουρούσης και Ζήσης
Οταν ο Παναγιώτης Γιαννάκης διατύπωνε τη φαινομενικά απλοϊκή αλλά εξόχως φιλοσοφημένη άποψη ότι «μια πάσα κάνει δύο ανθρώπους ευτυχισμένους», υποσυνείδητα εξυμνούσε τη δική του «θυσία» – από σκόρερ ολκής σε δημιουργό για να σκοράρει ο Νίκος Γκάλης – στα χρόνια της αυτοκρατορίας του Αρη. Ενσυνείδητα επαινούσε το μεγαλείο τριών παικτών, οι οποίοι μερικά χρόνια αργότερα έμελλε να ανακηρυχθούν σε βασιλιάδες των ασίστ!
ΠΡΩΤΙΑ. Μιλώντας στα «ΝΕΑ», ο ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Ανδρών κατά τη χρυσή τετραετία 2004-2008 αναλύει το επίτευγμα των τριών σύγχρονων σουπερστάρ Δημήτρη Διαμαντίδη, Θοδωρή Παπαλουκά και Βασίλη Σπανούλη, οι οποίοι κατέχουν τις τρεις πρώτες θέσεις στον πίνακα των ασίστ στην ιστορία της Ευρωλίγκας (από τη σεζόν 2000-2001 και εντεύθεν) και εξηγεί για ποιους λόγους η κορυφή έχει ελληνικό χρώμα και το πώς οι τρεις ηγέτες ανέπτυξαν τη συγκεκριμένη ικανότητα.
«Χαίρομαι πάρα πολύ για το επίτευγμα των παιδιών, γιατί θεωρώ ότι το μεγαλύτερο προσόν στο μπάσκετ είναι η πάσα. Με αυτό τον τρόπο γνωρίζεις περισσότερα πράγματα για το παιχνίδι, σε κάνει πολύ συνεργάσιμο και βοηθάει τους συμπαίκτες σου να αποκτήσουν υψηλή αποτελεσματικότητα και σταθερότητα», σχολίασε ο Δράκος, ο οποίος από τις πρώτες ημέρες της δεύτερης θητείας του στην Εθνική, στο ολυμπιακό τουρνουά της Αθήνας το 2004, ώς την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Βελιγράδι το 2005 και της δεύτερης θέσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας το 2006, χρησιμοποιούσε και τους τρεις γκαρντ στην ίδια πεντάδα αξιοποιώντας τα οφέλη της συνεργασίας τους.
«Με τον Δημήτρη, τον Βασίλη και τον Θοδωρή, είχαμε στο παρκέ τρεις δημιουργούς με σπουδαία ικανότητα στην επίθεση, ενώ στην άμυνα λόγω του ύψους τους μπορούσαν να περιορίσουν τη δράση των αντιπάλων τους. Βέβαια, οι εποχές στο μπάσκετ συνδέονται και θα χρειαστεί να εστιάσουμε στα πρώτα χρόνια της καριέρας τους για να κατανοήσουμε την εξέλιξή τους», εξήγησε ο Παναγιώτης Γιαννάκης και ανέλυσε τη σκέψη του: «Οταν ήταν ακόμη πιτσιρικάδες, ο Διαμαντίδης και ο Παπαλουκάς δεν σκόραραν εύκολα. Αντιθέτως, μετείχαν στο παιχνίδι με στόχο να κάνουν πιο αποτελεσματικούς τους συμπαίκτες τους. Μη έχοντας εύκολο το σκορ, ανέπτυξαν την ικανότητα στο διάβασμα του αντιπάλου και στην πάσα. Ο Σπανούλης, από την άλλη, είχε την τάση να διεισδύει στις αντίπαλες άμυνες. Από τη στιγμή, λοιπόν, που οι αντίπαλοι άρχισαν να κλείνουν στη ρακέτα, αυτομάτως άρχισε να αισθάνεται την ανάγκη της δημιουργίας για τους συμπαίκτες του».
Με αυτόν τον τρόπο, από τις δέκα επιθέσεις που αναλάμβαναν αρχικά έφτασαν να καθορίζουν τετραπλάσιο αριθμό επιθέσεων και φυσιολογικά, έχοντας την μπάλα στα χέρια τους, αποκτούσαν την ευκαιρία για περισσότερες ασίστ.
ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ. «Είναι αποδεδειγμένο ότι εμείς οι Ελληνες, ούτε τρέχουμε γρηγορότερα από τους αντιπάλους μας ούτε πηδάμε πιο ψηλά. Μάθαμε, όμως, να διαβάζουμε τις αδυναμίες του αντιπάλου και να τις κτυπάμε. Το παιχνίδι έγινε πιο πνευματικό και αυτό επιβεβαιώθηκε στην Ιαπωνία, όπου έπρεπε να βρούμε έναν διαφορετικό τρόπο για να κερδίσουμε στον ημιτελικό την Αμερική. Χάρη σε αυτά τα παιδιά, που έχουν την ικανότητα, και την ανέπτυξαν με τα χρόνια, καθώς και με το ομαδικό πνεύμα, πετύχαμε το ακατόρθωτο» θυμάται με υπερηφάνεια ο 56χρονος προπονητής.
Αν θέλουμε, πάντως, να είμαστε δίκαιοι, θα πρέπει να σημειώσουμε μια ακόμη παράμετρο. Οι τρεις σταρ επέλεξαν να αγωνίζονται στην Ευρωλίγκα (μόνο ο Σπανούλης δοκίμασε μια σεζόν στο ΝΒΑ), με αποτέλεσμα να έχουν πολύ περισσότερες συμμετοχές π.χ. από τον Χοσέ Καλδερόν (10η σεζόν στο ΝΒΑ), τον Πάμπλο Πριτζιόνι (3η σεζόν) ή τον Ρίκι Ρούμπιο (4η σεζόν).