Οι παίκτες πλένουν τις φανέλες

Η όμορφη πόλη της Πάρμα θα μπορούσε να θεωρηθεί η Χώρα των Λωτοφάγων του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Για τρίτη φορά τον τελευταίο μισό αιώνα η ομώνυμη ομάδα βιώνει την οικονομική της κατάρρευση που πιθανόν να αποβεί μοιραία για το μέλλον της.

«Κλειστό λόγω ληστείας» γράφει το πανό που έχουν κρεμάσει οι οπαδοί των Ντουκάλι στην κεντρική είσοδο του σταδίου Ενιο Ταρντίνι. Το σύνθημα δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Με χρέη 196 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 104 εκατ. είναι άμεσα απαιτητά, με κομμένο το ρεύμα στο γήπεδο και στο προπονητικό κέντρο, χωρίς όργανα γυμναστικής, πάγκους και ερμάρια στα αποδυτήρια λόγω κατασχέσεων, με απλήρωτους τους ποδοσφαιριστές από τον Ιούλιο, οι οποίοι αναγκάζονται να πλένουν οι ίδιοι τις φανέλες τους και έναν πρόεδρο – μαριονέτα, τον Τζιανπέτρο Μανέντι, η θηλιά στον σύλλογο είναι πιο σφιχτή από ποτέ.

Αλλάζοντας από Parma AC σε Parma FC το 2004 και πουλώντας τα ασημικά της, η Πάρμα κατάφερε να μην παρασυρθεί στον γκρεμό στον οποίο οδηγήθηκε η κύρια χορηγός της, η Parmalat, λόγω ενός τεράστιου οικονομικού σκανδάλου.   Τη χρυσή περίοδο 1991-2003 η Πάρμα κατέκτησε οκτώ τίτλους, μεταξύ των οποίων δύο Κύπελλα UEFA, ένα Κύπελλο Κυπελλούχων και ένα ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ. Μετά τις Μίλαν, Ιντερ και Γιουβέντους έγινε η ομάδα με τα περισσότερα ευρωπαϊκά τρόπαια στην Ιταλία και μπήκε στο κλαμπ των Sette Sorrelle (Επτά Αδελφών). Το 2007 γύρισε σελίδα όταν την απέκτησε ο Τομάζο Γκιράρντι, ο οποίος θεωρείται υπεύθυνος για όλα τα σημερινά δεινά. Ο Γκιράρντι προσπάθησε να μετατρέψει τον σύλλογο σε σουπερμάρκετ ποδοσφαιριστών. Μόνο στα δύο τελευταία μεταγραφικά παράθυρα η Πάρμα αγόρασε 205 παίκτες και πούλησε 181.  Παρά το γεγονός ότι η τακτική της Πάρμα ήταν γνωστή σε όλους, η ομοσπονδία και η λίγκα παρέμειναν αμέτοχες, ενώ δεν επενέβησαν ούτε όταν η UEFA διαπίστωσε το καλοκαίρι υπέρογκα χρέη και δεν της επέτρεψε να συμμετάσχει στο Γιουρόπα Λιγκ. Η κατάσταση είναι τόσο δραματική ώστε οι ίδιοι οι παίκτες της ζητούν την «ευθανασία» της.