Γιάννης Τσεμπερλίδης: «Το μόνο που αλλάζεις στον Ιψεν είναι τα βιβλία με iPad»

Και με τους δύο ρόλους που υποδύεται φέτος – του δημοσιογράφου Πίκου Απίκου στη «Φρουτοπία» και του πανεπιστημιακού Γιέργκεν Τέσμαν στην «Εντα Γκάμπλερ» – ο Γιάννης Τσεμπερλίδης έχει συναντηθεί αρκετές φορές στο παρελθόν. Οταν, για παράδειγμα, διάβαζε μικρός στη Θεσσαλονίκη τα παραμύθια του Ευγένιου Τριβιζά ή αργότερα, ως φοιτητής πλέον στη Δραματική του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, τα αντικατέστησε με κλασικά και σύγχρονα θεατρικά έργα. Ανάμεσα σε αυτά και η «Εντα Γκάμπλερ» του Ερρίκου Ιψεν που σηκώνει αύριο αυλαία στο θέατρο Σημείο, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου, ύστερα από την ακύρωση της πρεμιέρας στο Rex.

Πρόκειται για έργο γραμμένο το 1890. Με κεντρική ηρωίδα την Εντα του τίτλου που επιλέγει αντί να χωρίσει τον άντρα της να αυτοκτονήσει. Και αυτό στην προσπάθειά της να μην «ακυρώσει» το κύρος και το κοινωνικό της στάτους. Να μη δημιουργήσει σκάνδαλα. «Το έργο βέβαια είναι απόλυτα σύγχρονο στους προβληματισμούς του. Αν γραφόταν σήμερα, ελάχιστα στοιχεία θα διαφοροποιούνταν» υποστηρίζει ο Γιάννης Τσεμπερλίδης, ο θεατρικός Τέσμαν – ταγμένος στη μελέτη και στην καριέρα του – που κάνει τη σύζυγό του Εντα να πλήττει θανάσιμα στη σχέση τους. «Το μόνο ίσως που θα άλλαζε θα ήταν τα τεχνικά μέσα. Αντί οι ήρωες να κουβαλούν σημειώσεις και βιβλία θα είχαν σίγουρα iPad και ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες».

Το είδος θεάματος που το κοινό έχει συνηθίσει από τον Κωνσταντίνο Ρήγο («Κόκκινα φανάρια», «Rocky Horror Show», «Καρυοθραύστης» κ.ά.) στη συγκεκριμένη παράσταση απουσιάζει. «Ξεφεύγει από την έννοια του θεάματος αυτή η παραγωγή. Είναι αμιγώς θεατρική η προσέγγιση» διευκρινίζει ο ηθοποιός και εξηγεί πώς μέσα από τον πειραματισμό οι συντελεστές έχτισαν την παράσταση. Με πρωτεργάτη φυσικά τον ίδιο τον σκηνοθέτη. «Ο Ρήγος σού δίνει χώρο να προτείνεις και να δοκιμαστείς. Πολλές φορές μάλιστα δεν σου λέει καν αν του αρέσει ή όχι. Για ώρες ολόκληρες μέχρι να σε ψήσει. Με την “Γκάμπλερ” δουλέψαμε ακριβώς έτσι. Και δεν επενδύσαμε στο νοσταλγικό στοιχείο, αλλά στην ωμότητα των σχέσεων».

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΑΘΗΝΑ. Σχεδόν οκτώ χρόνια μετά την αλλαγή έδρας -από τη Θεσσαλονίκη κατέβηκε στην Αθήνα μαζί με τη σύζυγό του Ζωή Καραβασίλη, «Ηρωίδα» του Mega – ξέρει πως πήρε τη σωστή απόφαση στη σωστή στιγμή. «Η Αθήνα είναι μονόδρομος. Ενας ηθοποιός στη Θεσσαλονίκη το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να παίξει στο Κρατικό. Σύντομα όμως θα καταλάβει ότι θα γίνει δημόσιος υπάλληλος. Ηρθαμε και οι δυο πολύ συνειδητά. Κακά τα ψέματα, οι Θεσσαλονικείς βλέπουν μόνο παραστάσεις με ονόματα που έρχονται από την Αθήνα. Το λέω και σε νέους ανθρώπους. Αν θέλετε να συνεχίσετε, κατεβείτε στην Αθήνα».

Σε κάθε περίπτωση, ο 33χρονος ηθοποιός θεωρεί πως το ελληνικό θέατρο δεν υστερεί σε τίποτα συγκριτικά με αυτό στο εξωτερικό. «Και σε παραγωγές, και σε είδη, και σε ποικιλία» εξηγεί. Υπάρχει όμως ένα «αλλά» που τριγυρνά στη σκέψη του. «Το μόνο που δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε είναι η οργάνωση. Ο έλληνας ηθοποιός είναι ήρωας με αυτά που περνάει». Δύσκολο να αποφύγω την ερώτηση: πώς καταφέρνει ένας ηθοποιός να μείνει προσηλωμένος στη δουλειά του όταν από τη μια μέρα στην άλλη φεύγει από το Rex,  όπου είχε προγραμματιστεί να ανέβει η παράσταση, χωρίς να ξέρει εάν και πού θα φιλοξενηθεί; «Την εβδομάδα που δεν ήξερα σε ποιο θέατρο θα πάμε, προσπαθούσα να διαβάσω – ήμασταν ακόμα στις πρόβες – και πετούσα το κείμενο. Είχα άρνηση. Ευτυχώς, όμως, από τότε που αποκτήσαμε παιδί έχω βρει σιγά σιγά τις ισορροπίες μου. Σκέφτομαι πως και άνεργος να μείνω, αν εξαιρέσεις το οικονομικό, θα έχω πάντα με κάτι να ασχοληθώ. Η κόρη μου δεν μου επιτρέπει να βουλιάξω σε αυτά που κάποτε βούλιαζα».

INFO
«Eντα Γκάμπλερ» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου στο θέατρο Σημείο (Χαριλάου Τρικούπη 4, Καλλιθέα, τηλ. 211-8000.080) από 6/3 κάθε Τετάρτη, Κυριακή στις 19.00, Πέμπτη, Παρασκευή στις 21.00, Σάββατο στις 18.00 και στις 21.00. Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Κατερίνα Διδασκάλου, Ακύλλας Καραζήσης, Δήμητρα Ματσούκα, Μαριέττα Σγουρδαίου, Γιάννης Στάνκογλου, Βασιλική Τρουφάκου, Γιάννης Τσεμπερλίδης.