Ενα τετραετές ημερολόγιο καταστρώματος

Οσο κι αν οι μαθήτριές του έχουν τη μερίδα του λέοντος στην επικοινωνία του, δεν παύουν να υπάρχουν επίσης το φιλικό ζεύγος Καλογερά που άλλοτε αναμένεται και άλλοτε συγκατοικεί μαζί του για είκοσι το λιγότερο μέρες, οι χοροεσπερίδες με κρασοκατάνυξη ή οι αθλητικοί αγώνες και οι απαγγελίες ποιημάτων στις Ράχες της Ικαρίας, το μπάνιο και η κουβέντα τέλος στην αμμουδιά του Ναγού με τον εφοπλιστή Λιβανό. Αν κάτι όμως παραμένει αδιαμφισβήτητο, είναι η σχέση του με τις μαθήτριές του που, για να τους εκφράζει – ουσιαστικά για να τους εξομολογείται – σε τέτοιο βαθμό όσα πραγματικά τον βασανίζουν, σημαίνει πως τους αναγνωρίζει μια τέτοια ποιότητα όση δεν διαθέτει κανείς άλλος από τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του. Ωστε ακόμα κι αν απουσίαζε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία για τον Συκουτρή, οι επιστολές αυτές, καθώς θα μπορούσαν να λογαριάζονται και ένα «ημερολόγιο καταστρώματος» – αν και η χρονική του διάρκεια είναι τεσσάρων μόνο χρόνων -, να συνιστούν ένα εσωτερικό πορτρέτο που, ενώ το έχει επιμεληθεί ο ίδιος ο αυτοβιογραφούμενος, είναι τελικά ένας άλλος που το υπογράφει (στη συγκεκριμένη περίπτωση οι μαθήτριές του).