Μόνικα: «Δεν πιστεύω ότι γράφω καλούς στίχους»

Στοχοπροσηλωμένη, μεθοδική και clean cut; Αν αυτή είναι η κυρίαρχη εικόνα για τη Μόνικα, η ίδια νιώθει ότι μπορεί να τσαλακώσει όσα οι άλλοι φαντάζονται γι’ αυτήν. Το λέει καθαρά στη συζήτηση που είχαμε μαζί της: ο φόβος της είναι μήπως ξυπνήσει μια μέρα και δεν ικανοποιείται από τίποτα! Εχει πιάσει μάλιστα τον εαυτό της να υποκύπτει ήδη στις εμμονές της πλεονεξίας. Ευτυχώς γι’ αυτήν, όπως λέει, την επανέφερε στα ίσα της το ναυάγιο που είχε το 2012 έξω από τη Σέριφο, όταν το φουσκωτό στο οποίο επέβαινε πήρε φωτιά: «Το γεγονός ότι κολύμπησα επτά ώρες μέχρι την Τζια μού υπενθύμισε να χαίρομαι με τα απλά πράγματα».

Μήπως νιώθει πλέον την ανάγκη να πάρει αποστάσεις από την εικόνα μιας νεαρής γυναίκας με οικονομική άνεση που γεύτηκε την επιτυχία άμα τη εμφανίσει; «Οταν θες κάτι πραγματικά, θα κάνεις τα πάντα για να φτάσεις κοντά του, ακόμη και αν έχεις στη διάθεσή σου ελάχιστα μέσα. Είμαι τυχερή, αλλά το κυνήγησα και βρέθηκα εκεί όπου έπρεπε τη σωστή στιγμή». Είναι κάτι που εξηγεί και τη δημιουργία του τελευταίου της δίσκου «Secret in the dark», ο οποίος ηχογραφήθηκε υπό την καθοδήγηση του Χόμερ Στάινβαϊς – από τους βασικούς αρχιτέκτονες του άλμπουμ της Εϊμι Γουάινχαουζ «Back to black» – και μουσικών από τους Dap Kings, με τους οποίους εμφανίστηκε πρόσφατα στη συναυλία της στη Νέα Υόρκη στο Box, την οποία παρακολούθησαν 1.500 άτομα (αν και το κλαμπ χωράει επισήμως 300).

Πώς πιστεύει ότι η συνεργασία με τα ροκ ή ποπ είδωλα θα βοηθήσει τη δική της πορεία; «Ηταν λίγο αμοιβαίο, επειδή βρέθηκαν στη φάση της ζωής μου που ήθελα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό. Το προετοίμαζα τρία χρόνια. Συνέβη δηλαδή στο πλαίσιο του ενθουσιασμού και όχι βάσει κάποιου σχεδίου. Δεν αντιμετωπίζω τη μουσική σαν επιχείρηση. Για μένα πηγάζει μέσα από συναισθήματα και εμπειρίες της καθημερινότητας. Δεν είναι κρίμα να μπαίνει σε καλούπια επιτυχίας;».

ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ. Σε αυτό το σημείο ανακαλεί τα πρώτα βήματα στη δισκογραφία. Οταν κυκλοφόρησε το «Over the hill», λέει, κανείς δεν πίστευε σε αυτό εξαιτίας του αγγλόφωνου στίχου: «Ολοι μου έλεγαν “και τι, θα πηγαίνεις ανά την Ελλάδα και θα τραγουδάς αγγλικά;”. Η απάντησή μου είναι πως αν κάτι το κάνεις με ειλικρίνεια, ο κόσμος θα επικοινωνήσει ακόμη και αν είναι στα κινεζικά. Κάποιος που γράφει ένα ρέγκε κομμάτι με ελληνικούς στίχους δεν σημαίνει ότι δημιουργεί ένα απόλυτα ελληνικό κομμάτι. Εχω ελληνικότητα στη μουσική μου και ας είναι οι στίχοι στα αγγλικά».

Η μελωδία άλλωστε είναι αυτή που «κατεβαίνει» πρώτα: «Δεν πιστεύω ότι γράφω καλούς στίχους. Στον τελευταίο δίσκο δούλεψα κάποια κομμάτια με τον Χόμερ. Ομως όταν είναι δικά σου βιώματα, είναι πιο δύσκολο να τα μοιραστείς». Τι είναι αυτό που έχει ανάγκη περισσότερο σε αυτήν τη δημιουργική φάση της ζωής της; «Οσο μεγαλώνω γίνομαι πιο ακριβής και απαιτητική. Από μένα και από τους συνεργάτες μου. Εχω ανάγκη να πάρω από τους άλλους. Στην Αμερική το βίωσα αυτό. Ξεκίνησα από το μηδέν».

ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ. Με αυτά τα υλικά έχτισε το πρόγραμμα που θα παρουσιάσει αύριο και μεθαύριο στο Fuzz. Μέσα στον πυρετό της προετοιμασίας όμως βρίσκει χρόνο για να δουλέψει έναν δίσκο που όχι μόνο θα έχει ελληνικό στίχο αλλά και ρεμπέτικες μελωδίες. «Θα παίξουν ρεμπέτες οργανοπαίκτες. Εχω έτοιμα ήδη δέκα τραγούδια και μου λείπουν δύο. Το υλικό αυτό το μαζεύω οκτώ χρόνια». Της ζητήσαμε ένα αγαπημένο της. «Το “Σε ποιον έρωτα ζω” είναι το ένα και το άλλο η “Στάλα”». Εμπνευσμένη από τη μητέρα της την οποία λένε Ηλιοστάλαχτη και μικρή τη φωνάζανε Στάλα: «Φεύγεις, όλο φεύγεις / μ’ αποφεύγεις / τα ναζάκια σου κάνεις / και πας να μου φύγεις ξανά / στις γαλανές ακρογιαλιές / εκεί που ανθίζουν οι πορτοκαλιές / εκεί θα ψάξω να σ’ το πω / όλο και πιο πολύ θα σ’ αγαπώ».

INFO
Η Μόνικα στο Fuzz Live Music Club (Π. Ιωακείμ 1 και Πειραιώς 209, Ταύρος, τηλ. 210-3450.817) την Παρασκευή και το Σάββατο στις 20.00. Εισιτήριο 12 ευρώ