Πολιτισμός

Μια γενιά «καμένη»

Χοακίν Φίνιξ και Τζος Μπρόλιν, αμφότεροι εξαιρετικοί στο «Εμφυτο ελάττωμα»

Χοακίν Φίνιξ και Τζος Μπρόλιν, αμφότεροι εξαιρετικοί στο «Εμφυτο ελάττωμα»

Σχόλια
2 λεπτά
«Εμφυτο ελάττωμα»: Ο κινηματογράφος, ως μοναδικός συγκερασμός των τεχνών που προηγήθηκαν απ’ αυτόν, θα αποτελεί πάντα τη μία μόνο άκρη ενός αόρατου νήματος στο οποίο και (οφείλει να) ισορροπεί ο συνεπέστερος των σινεφίλ – μη σας πω δηλαδή πως ο ιδανικός θεατής διαγράφει ένα αδιάκοπο πηγαινέλα από το τέλος αυτής της πορείας προς την αρχή της. Με άλλα λόγια: γνωρίζεις μονάχα σινεμά; Ε, τότε δεν γνωρίζεις ούτε το Σινεμά. Οταν λοιπόν ο Πολ Τόμας Αντερσον παίρνει την απόφαση να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη αυτό το συγκεκριμένο βιβλίο του Τόμας Πίντσον, οφείλει να κινηθεί στο τερέν που επιτάσσει το επιμύθιό του, ή να το επαναπροσδιορίσει κατά το δοκούν, όπως θα έκανε για παράδειγμα ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Επειδή ο Αντερσον δεν είναι Στάνλεϊ Κιούμπρικ, επιλέγει το πρώτο.
Το «Εμφυτο ελάττωμα», έτσι όπως κινείται ανάμεσα στο νουάρ και τη λογοτεχνία του παραλόγου, μόνο και μόνο για να σκάψει τον λάκκο και των δυο, στήνοντας με χάχανα το μοιρολόι μιας χαμένης γενιάς, απαιτεί να κριθεί με τους δικούς του όρους. Και η ιστορία; Ας κάνουμε μια προσπάθεια: όταν η πρώην φιλενάδα του ιδιωτικού ντετέκτιβ Ντοκ Σπορτέλο (τον ενσαρκώνει ένας μονίμως «φτιαγμένος» Xοακίν Φίνιξ, στη δεύτερη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη – μετά το φιλμ «The Master») εξαφανίζεται μυστηριωδώς, ο αντιήρωάς μας αναλαμβάνει να διερευνήσει τις λίγες ενδείξεις, που διακλαδώνονται μάλλον εντυπωσιακά. Θα χρειαζόμασταν ένα ολόκληρο δισέλιδο για να παραθέσουμε όλους τους χαρακτήρες (και τις υποϊστορίες στις οποίες πρωταγωνιστούν – με τον Τζος Μπρόλιν να ξεχωρίζει) και να περιγράψουμε τι ακριβώς συμβαίνει σε επίπεδο πλοκής.
Η οποία είναι και αυτή που μας ενδιαφέρει λιγότερο (θυμηθείτε, για να μιλήσουμε κινηματογραφικά, τον «Μεγάλο Λεμπόφσκι», όπου το ζήτημα της απαγωγής παύει σύντομα να μας απασχολεί, αλλά το φιλμ εξακολουθεί να μας γοητεύει), καθώς η ταινία επαναφέρει διαρκώς όλα τα διλήμματα και τις ψευδαισθήσεις των 60s, εκθέτοντάς τα στις νεότερες γενιές, με μια μικρή ειρωνική πινελιά – το πικρό μειδίαμα αυτών που τα έζησαν. Το ότι ο Αντερσον αναπαράγει αυτήν ακριβώς την αίσθηση μετατρέποντάς την σε βίωμα, ενώ ο ίδιος είναι γεννημένος το 1970, είναι ένα διόλου ευκαταφρόνητο επίτευγμα.
Βαθμοί: 7

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. Nvidia: Το διοικητικό συμβούλιο εξετάζει την απομάκρυνση του CEO Jensen Huang
  2. Παρίσι: Φρουρός κατέρρευσε δίπλα στον Μακρόν στο Μέγαρο των Ηλυσίων (vid)
  3. Χέγκσεθ: Φρουρός τον επέπληξε για φασαρία στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη (vid)

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies