Η Χρύσα Καψούλη σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στον «Ευαγγελισμό της Κασσάνδρας»

Σε έναν κόσμο παρακμής, κατάρρευσης, απώλειας, προδοσίας η Κασσάνδρα είναι το πρόσωπο που έρχεται απ’ το βαθύ παρελθόν κοιτάζοντας το τώρα. Αρνούμενη όλη την υποκρισία του παρελθόντος. «Έχει το θάρρος να δει πώς το παρελθόν στον άνθρωπο, αν και τον καθορίζει και χάριν αυτού υπάρχει, τον αφανίζει. Και αν για το άτομο το παρελθόν είναι όσα έζησε, για την κοινωνία το παρελθόν, είναι ο πολιτισμός της» εξηγεί η Χρύσα Καψούλη, πρωταγωνίστρια και σκηνοθέτρια της παράστασης «Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

«Η Κασσάνδρα μέσω του ατομικού μιλάει για το κοινωνικό και το πολιτισμικό. Και οι άνθρωποι μπορεί βιολογικά να γεννιόμαστε από ανθρώπους, αλλά ο πραγματικός γονιός μας είναι ο πολιτισμός. Πράττει δια του λόγου η Κασσάνδρα. Και αντιστρέφει τις “αλήθειες” του παρελθόντος, για να φανερώσει με πόθο και πάθος αυτό που η ίδια έχει κατακτήσει ως απόλυτη αλήθεια : ήρθε η ώρα να ξεφύγουμε από τον γυάλινο κόσμο που έχουμε εγκλωβιστεί. Φέρει μια προσωπική επανάσταση. Και κατά βάθος, η επανάσταση, αν δεν είναι προσωπική, δεν είναι επανάσταση».

Η Κασσάνδρα είναι ένας μύθος εύφορος στον χρόνο. Όπως όλοι οι μύθοι. Η Κασσάνδρα του Δημητριάδη, συγκεκριμένα, έρχεται να μιλήσει για το τέλος των μύθων και των παραμυθιών. «Γαλουχηθήκαμε με τα «όχι» και καταναλώσαμε όλη την παγκόσμια φιλοσοφία και στο τέλος έμεινε το “τίποτε”» διευκρινίζει η ηθοποιός. «Με αυτή την έννοια η Κασσάνδρα ως απελπισμένη οδοιπόρος – μετανάστης διεισδύει στα αισθήματα μας στις σκέψεις μας, ανοίγει τρύπες στο εσωτερικό μας και από προφήτης “Δεινών” μετατρέπεται σε Απόστολος Παύλος του Έρωτα».

Η Χρύσα Καψούλη αντιμετώπισε το έργο ως ένα σόλο για γυναίκα ηθοποιό. Εξηγεί μάλιστα ότι έτσι όπως η Κασσάνδρα ψάχνει και βρίσκει τον εαυτό της στο τώρα, έτσι και η ίδια είχε στο δικό της τώρα αναβολές, αρνήσεις ματαιώσεις, αντιρρήσεις, μεταθέσεις. «Ξεκινούσα το έργο και δεν το ολοκλήρωνα, ήμουν “δεν” και “όχι”. Είναι η πρώτη φορά που το έργο παρουσιάζεται στην πλήρη του μορφή αφήνοντας πίσω την μέχρι τώρα εκδοχή του. Ήταν φαίνεται για μένα ένα έργο που χρειαζόμουν χρόνο για να το ολοκληρώσω, δεν είχα ξεφύγει απ την αναλογιακή, κειμενική του μορφή».

Η Κασσάνδρα, για πολλούς, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. «Οι ερωτικές περιπτύξεις της δεν είναι της κρεβατοκάμαρας. Είναι της δημόσιας κάμαρας, που ούτως ή άλλως είναι ο βίος του ανθρώπου, κι ας μας έμαθαν το αντίθετο. Μέσω της ερωτικής συνεύρεσης της, θίγονται θέματα για την υπόσταση της δημοκρατίας, της ευτέλειας των ψευδαισθήσεων, των κοινωνικών διαμαρτυριών. Η Κασσάνδρα απ την αρχή ως το τέλος είναι μια διαμαρτυρία. Μια κοινωνική διαμαρτυρία».

Ηθοποιός και σκηνοθέτης στο ίδιο έργο, είναι μάλλον δύσκολο εγχείρημα. Η Χρύσα Καψούλη δεν το κρύβει. Τονίζει όμως πως επέλεξε να κοιτάξει το έργο τόσο απ’ έξω όσο και από μέσα. «Εμπλέκομαι με το έργο, παλεύω μαζί του με επηρεάζει και το επηρεάζω. Ένας ατελείωτος δημιουργικός διάλογος ένας συγκλονισμός των αισθήσεων που ξεκινάει από τη σωματική και ψυχική υπερδιέγερση για να καταλήξει σε έναν πνευματικό οργασμό που κρατάει τόσα χρόνια από το 2009-2015. Είναι – για να το πω χαριτολογώντας – το σκηνικό μου outdoor – sex».

Info
Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας μέχρι τις 8 Μαρτίου 2015 κάθε Σάββατο και Κυριακή στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων (Κύπρου 91Α & Σικίνου 35Α, Κυψέλη, τηλ: 213-0040.496) στις 21:00

Συντελεστές
κείμενο: Δημήτρης Δημητριάδης | σκηνοθεσία, ερμηνεία: Χρύσα Καψούλη | μουσική σύνθεση: Μιχάλης Δέλτα | κοστούμι, visual design: Αντώνης Βολανάκης | σχεδιασμός φωτισμών: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη | βίντεο: Μύρνα Τσάπα | θεατρολόγος, βοηθός σκηνοθέτη: Ζωή Μαντά | διεύθυνση παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας | παραγωγή:DameBlanche|