Τα ψίχουλα οδηγούν στο ικρίωμα

Ε, λοιπόν, δεν είναι τόσο η σκληρότητα και οι χαώδεις ταξικές και οικονομικές διαφορές της εξουσίας με τον λαό που οδήγησαν στις λαϊκές εξεγέρσεις· όλα τα προαναφερθέντα ήταν πάντα στοιβαγμένα στην πυριτιδαποθήκη του μυαλού των επαναστατών και μια σπίθα αρκούσε για να πυρακτώσει τη θρυαλλίδα και να οδηγήσει στο αναπόφευκτο παρανάλωμα.

Μια αλαζονική κουβέντα, μια φράση ανάλγητη που αποδίδεται στη Μαρία Αντουανέτα (αν και προσφάτως κι αυτό η Ιστορία το διαψεύδει), ήταν η φωτιά που έκαψε τη Βαστίλλη! Ποια ήταν αυτή; «Αν δεν έχει ο λαός ψωμί, ας φάει παντεσπάνι».

Το Παρίσι παραδόθηκε στις φλόγες, η μοναρχία παραδόθηκε στον δήμιο και η εξουσία στον Μεγάλο Ναπολέοντα, κι όλα αυτά για ένα κομμάτι παντεσπάνι.

Αυτά είναι τα μικρά απόκρημνα μονοπάτια της Ιστορίας που όποιος δεν τα πρόσεξε ή υπερεκτίμησε τις ικανότητές του κατακρημνίστηκε.

Η νέα συμφωνία της Πρέμιερ Λιγκ για τα τηλεοπτικά δικαιώματα θα αποφέρει στις ομάδες, ακόμα και στην πιο μικρή σε δύναμη και μπάτζετ, εκατομμύρια στερλίνες. Σύντομα θα υπάρξει ποδοσφαιριστής που θα αμείβεται με το αστρονομικό ποσό των 650.000 ευρώ την εβδομάδα. Οι Αγγλοι έχουν ένα διάσημο προϊόν και το πουλούν πανάκριβα, τόσο εντός όσο και εκτός νήσου, όμως…

Ομως κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του ποδοσφαίρου: οι μισθωτοί που υποστηρίζουν αυτό το προϊόν αμείβονται με ψίχουλα! Δίχως υπερβολή, ο μισθός ενός από τους υπαλλήλους γηπέδου της Πρέμιερ Λιγκ δεν ξεπερνάει τις 6,5 στερλίνες την ώρα, που μεταφράζεται σε 70,4 ευρώ το οκτάωρο!

Οι φωνές διαμαρτυρίας που ακούστηκαν από πολιτικούς ήταν πολλές και έντονες. Επισήμαναν πως δεν είναι δυνατόν οι υπάλληλοι να πεινούν και οι ποδοσφαιριστές να ζουν προκλητικό βίο.

Ο βετεράνος Γκάρι Λίνεκερ επίσης διερωτήθηκε: «Γιατί τα εισιτήρια να είναι τόσο ακριβά αφού τα τηλεοπτικά δικαιώματα μας παρέχουν τη δυνατότητα να ρίξουμε τις τιμές ώστε να προσελκύσουμε περισσότερους φιλάθλους;».

Την απάντηση στον Λίνεκερ και στους πολιτικούς που τόλμησαν να καταθέσουν απόψεις για το υπέρογκο ποσό των τηλεοπτικών και τις λύσεις που θα έδινε σε προβλήματα που ταλανίζουν το αγγλικό ποδόσφαιρο, έδωσε ο Ρίτσαρντ Σκάνταμορ, ο διευθυντής της Πρέμιερ Λιγκ.

«Δεν είμαστε φιλανθρωπικό ίδρυμα», είπε ο φλεγματικός Βρετανός, «αλλά success story. H Πρέμιερ Λιγκ είναι τόσο διάσημη στο εξωτερικό όσο το BBC και η βασιλική οικογένεια»!

Αυτά είπε η Μαρία Αντουανέτα της Αγγλίας και σίγουρα χαμογέλασε στον καθρέφτη του πονηρά, κλείνοντας το μάτι, υπερήφανος για το ευφυολόγημά του.

Η αλαζονεία ήταν πάντα ο μεγαλύτερος εχθρός των ισχυρών. Ο πετεινός, ας πούμε, πίστευε πως ο ήλιος ανατέλλει για να ακούσουν οι άνθρωποι τη φωνή του. Κάποιοι παράγοντες στην κορυφή του βουνού τους νιώθουν τίγρεις. Ομως, συνήθως, η Ιστορία βάζει τα πράγματα στη θέση τους: τη Μαρία Αντουανέτα στο ικρίωμα, τον πετεινό να κάνει συντροφιά στις χυλοπίτες και τις «τίγρεις» τρόπαια στα τζάκια των κυνηγών. Αλαζόνες, προσοχή λοιπόν, η Ιστορία σάς ακούει!