Δημήτρης Σκύλλας: Κλασική μουσική και μοιρολόγια

Εννέα όργανα με το κλαρινέτο στο επίκεντρο συνθέτουν το σύγχρονο έργο κλασικής μουσικής που στηρίζεται στα ηπειρώτικα μοιρολόγια, υπό τον τίτλο «Grief Gestures». Η αντίστιξη αυτή είναι χαρακτηριστικό του συνθέτη Δημήτρη Σκύλλα, που θα δώσει τον καλύτερό του εαυτό στη συναυλία υπό τον τίτλο «Mediterranea» του Kyklos Ensemble, στο κλείσιμο του συνεδρίου Νεωτερικότητα και Μουσική Σύνθεση στη Μεσόγειο. Λέει ο 28χρονος μουσικός: «Εγραψα το έργο το 2012, προς το τέλος των ακαδημαϊκών μου σπουδών, όταν είχα αρχίσει να νιώθω ένα είδος έκστασης για το γεγονός ότι θα είμαι επιτέλους αυτό που μπορούμε να ονομάσουμε “νέος επαγγελματίας συνθέτης”. Υπάρχουν πολλές αντιθέσεις, όπως η χρήση υλικού από την παραδοσιακή μουσική, η κορύφωση και ένα είδος κάθαρσης, όλα υπό τη σκιά μιας τελετουργίας. Ολα αυτά με βοήθησαν να ορίσω νέους άξονες ως προς το πού κινούμαι συνθετικά μέσα στα επόμενα χρόνια».

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟ. Ο Δ. Σκύλλας ζει και εργάζεται στο Λονδίνο την τελευταία δεκαετία και είναι σε θέση να εντοπίσει πόσο διαφορετικά υποδέχεται το κοινό της Ευρώπης την κλασική μουσική. «Η παρουσίαση της σύνθεσής μου εδώ (σ.σ.: στο Λονδίνο) θα προβάλει ελληνικά ή έστω μεσογειακά χαρακτηριστικά, ίσως επίσης να δημιουργήσει μια περιέργεια για το ποιόν της δουλειάς μου επειδή θα θεωρηθεί κάτι “εξωτικό”. Το ελληνικό κοινό όμως έχει κάτι διαφορετικό, που με ενδιαφέρει». Ο νεαρός δημιουργός παρατηρεί ότι οι Ελληνες ως ακροατές είμαστε περισσότερο διαδραστικοί (ίσως κάποιες φορές και πιο θορυβώδεις!) και αυτό δημιουργεί μια περισσότερο ενδιαφέρουσα ενέργεια την ώρα της συναυλίας. Οπως εξηγεί, «μπορεί να υπάρχει λιγότερη εκπαίδευση στην κλασική μουσική, όμως ο μέσος όρος των ανθρώπων στην Ελλάδα έχει, κατά την άποψή μου, σημαντικότερη και πιο σφαιρική γενική καλλιέργεια από πολλά άλλα ακροατήρια που έχω γνωρίσει».

Ο νεαρός συνθέτης έχει σπουδάσει φιλοσοφία και αισθητική της μουσικής κοντά σε έναν πολύ σπουδαίο άνθρωπο του χώρου, όπως τον χαρακτηρίζει, τον Simon Frith. «Με βοήθησε στο να μπορώ να δημιουργήσω καινούργιες απορίες μέσα μου για το ποιόν της τέχνης μας. Ο κάθε δημιουργός αναπτύσσει κατά κάποιον τρόπο τη δική του φιλοσοφία σε σχέση με αυτό που κάνει, όμως τα ερεθίσματα και οι γνώμες άλλων ανθρώπων μόνο καλό μπορεί να φέρουν στην αναζήτησή του».

Χάος και όνειρα του προκαλεί η ερώτηση «πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας ύστερα από 20 χρόνια;».

«Θα είναι ευλογία εάν συνυπάρχω ακόμη με αυτούς τους ανθρώπους και χωρίς να χρειάζεται να μου εξηγούν πολλά, να μπορώ να καταλάβω σε βάθος τις ανάγκες τους. Οι συνεργασίες πάντα φέρνουν ουσιαστικότερα αποτελέσματα από το να είσαι μόνος».