«Μακάρι να είχα σπουδάσει θέατρο»

Ξεκινάς για μια συνέντευξη Τύπου, όπου η υπόθεση της παράστασης μένει μυστική και οι συντελεστές είναι εκ των πραγμάτων ολιγόλογοι. Αλλά τουλάχιστον σκέφτεσαι ότι ο κράχτης Αννα Βίσση θα κάνει σούσουρο με κάποιον τρόπο, ο σκηνοθέτης Γιάννης Κακλέας θα χρησιμοποιήσει το χιούμορ του όπου πρέπει και ο δημιουργός Νίκος Καρβέλας όλο και κάποιον θόρυβο θα δημιουργήσει. Πλην όμως ο τελευταίος επέλεξε τη διαχρονική λάμψη διά της απουσίας του. Οπότε μείναμε αναγκαστικά στις εκμυστηρεύσεις, στις φιλοφρονήσεις και στο αιώνιο ηλικιακό ζήτημα της πρωταγωνίστριας.

Αυτές είναι οι υποσημειώσεις της χθεσινής συνέντευξης Τύπου για την παρουσίαση της νέας ροκ όπερας «Οι καμπάνες του Edelweiss» του Ν. Καρβέλα. Σε σχετική ερώτησή μας για την απουσία του δημιουργού ο Γιάννης Κακλέας απάντησε λακωνικά «δεν το συνηθίζει». Εξίσου λιγόλογος ήταν και στην ερώτηση για την περίφημη πλέον σκηνή του βιασμού μέσα στο έργο: «Δεν δικαιούμαι να μιλάω εκ μέρους του Νίκου, ο οποίος είναι και ο δημιουργός». Με το τσιγκέλι έβγαινε οποιαδήποτε πληροφορία γύρω από την υπόθεση, αφού φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού μέχρι τώρα. Πολλές φορές τονίστηκαν από το πάνελ οι σκοτεινές και οριακές στιγμές που αποτυπώνονται.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Αννα Βίσση ενσαρκώνει μια Γερμανίδα η οποία βιάζεται επανειλημμένως από ρώσο φαντάρο (Ιβαν Σμιτάιλο), εγκαταλείπει τον σύζυγο και το παιδί της και φεύγει στην Αμερική. Χρόνια αργότερα τη συναντάμε στην Αμερική, όπου γνωρίζει τον μάνατζερ ενός νεαρού ροκ τραγουδιστή, τον οποίο ερωτεύεται παράφορα. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, επειδή αυτός είναι ο γιος της (Αιμιλιανός Σταματάκης)! Αυτές είναι οι οριακές καταστάσεις για τις οποίες δεν αποκάλυψαν τίποτα οι συντελεστές. Προτίμησαν να πουν πόσο χαρούμενοι είναι που βρέθηκαν σε αυτή την υψηλών προδιαγραφών – όπως τη χαρακτήρισαν – παραγωγή.

Η ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ. Για την Αννα Βίσση η συμμετοχή της σε αυτή την όπερα είναι κάτι σαν σχολείο. «Μακάρι να είχα σπουδάσει θέατρο» είπε. «Θέλω να πω κάτι για την Λία Βίσση και όχι γιατί είναι αδελφή μου» δικαιολογήθηκε για την ειδική μνεία: «Η συμβολή της και η βοήθειά της μέσα από τη μουσική διδασκαλία ήταν καθοριστική και την ευχαριστούμε πολύ». Το μικρόφωνο όσο και αν γύριζε γύρω από τους συντελεστές κατέληγε στην – πλατινέ λόγω ρόλου – Αννα Βίσση, η οποία δεν έχασε το χιούμορ της ούτε στιγμή. «Ναι, Αννα μου, υπάρχουν και αυτές οι ηλικίες» ήταν η φράση που ακούστηκε όταν ρώτησε τον συμπρωταγωνιστή της Αιμιλιανό Σταματάκη «Είκοσι τέσσερα είσαι ή είκοσι πέντε; Το ξέρω – ήμουν κι εγώ είκοσι πέντε κάποτε. Κι αυτός θα έρθει στη δική μου ηλικία. Υπάρχει και η γνωστή παροιμία».

Πριν από λίγο ο ηθοποιός από μικροφώνου μακάριζε την τύχη του που μόλις τελείωσε το Ωδείο και άρχισε να σκέφτεται ότι «τώρα αρχίζουν τα δύσκολα».

«Οι καμπάνες του Edelweiss» στο Πάνθεον (Πειραιώς 166, τηλ.: 210-3471.111), από 12/2, στις 20.00. Εισιτήρια: 15-45 ευρώ