«Είναι ο άνθρωπος της νομιμότητας»

^«Ο Σέρτζιο είναι ο άνθρωπος της νομιμότητας. Είναι πάνω από όλα ένας άνθρωπος της νομιμότητας, ένας άνθρωπος της μάχης εναντίον της Μαφίας. Είναι ένας από τους ελάχιστους Χριστιανοδημοκράτες που είχαν το θάρρος να παραιτηθούν. Είναι ένας άνθρωπος ικανός να διασφαλίσει στην Ιταλία επτά χρόνια εξαιρετικής ηγεσίας. Είναι ο υποψήφιος πάνω στον οποίο ποντάρουμε την αξιοπιστία μας. Δεν θα υπάρξει άλλος υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος». Με αυτά τα λόγια ανακοίνωσε χθες ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι στους εκλέκτορες του κόμματός του την πρότασή του για τον προεδρικό θώκο της Ιταλίας, στη θέση του Τζόρτζιο Ναπολιτάνο που αποσύρθηκε επικαλούμενος τα 89 του χρόνια στις 14 Ιανουαρίου: είναι ο Σέρτζιο Ματαρέλα, ένας ακέραιος άνθρωπος, όπως επισημαίνουν πολλοί, άγνωστος όμως στο ευρύ κοινό, που ανέλαβε δικαστής του Συνταγματικού Δικαστηρίου το 2011, έχοντας ήδη εγκαταλείψει τρία χρόνια νωρίτερα την πολιτική.

Το αποτέλεσμα της πρώτης ψηφοφορίας που πραγματοποιήθηκε χθες, με τη συμμετοχή 1.009 εκλεκτόρων, βουλευτών, γερουσιαστών και τοπικών αρχόντων, ήταν το αναμενόμενο: κανένας υποψήφιος δεν συγκέντρωσε τα απαραίτητα δύο τρίτα των ψήφων. Ο Ρέντσι ευελπιστεί πως ο Ματαρέλα θα εκλεγεί το Σάββατο στον τέταρτο γύρο, όπου απαιτείται πλέον απλή πλειοψηφία. Αποφάσισε όμως τελικά να μην προτείνει για πρόεδρο ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Και η κίνηση αυτή θα δοκιμάσει τη συμμαχία της κυβέρνησής του με τη Φόρτσα Ιτάλια όσον αφορά τη μεταρρυθμιστική ατζέντα. Αλλά νωρίτερα θα δοκιμάσει τον έλεγχο που ασκεί ο Ρέντσι στο κόμμα του – τμήματα του οποίου έχουν βγει σχεδόν ανοιχτά πια στο αντάρτικο.

ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΚΕΛΙΑ. Γεννημένος στο Παλέρμο πριν από 73 χρόνια, γιος ενός ιστορικού ηγέτη των Χριστιανοδημοκρατών και αδελφός ενός περιφερειάρχη της Σικελίας που δολοφονήθηκε από τη Μαφία το 1980, ο Σέρτζιο Ματαρέλα διατέλεσε βουλευτής επί 25 χρόνια, από το 1993 έως το 2008, και υπουργός συνολικά πέντε φορές. Ξεκίνησε ως βουλευτής της Χριστιανικής Δημοκρατίας, που κατέρρευσε υπό τις έρευνες για διαφθορά της δεκαετίας του 1990, κατόπιν πέρασε στο κεντροδεξιό Ιταλικό Λαϊκό Κόμμα και κατέληξε στο κεντρώο κόμμα της Μαργαρίτας.

Συγκρούστηκε πολλές φορές με τον Μπερλουσκόνι: το 1990 παραιτήθηκε από υπουργός Παιδείας διαμαρτυρόμενος για έναν νόμο γύρω από τα οπτικοακουστικά μέσα που ευνοούσε υπερβολικά, κατά την πεποίθησή του, τον μεγιστάνα που δεν είχε ακόμα ριχτεί στην πολιτική αρένα. Κατόπιν εντάχθηκε στην Αριστερά, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις φιλομπερλουσκονικές τάσεις του Ιταλικού Λαϊκού Κόμματος, του σχηματισμού που δημιουργήθηκε από τα ερείπια της Χριστιανικής Δημοκρατίας.

Το όνομα του Ματαρέλα είναι συνδεδεμένο με μία εκλογική μεταρρύθμιση που αναμείγνυε πλειοψηφικό και αναλογικό σύστημα και εφαρμόστηκε στις κοινοβουλευτικές εκλογές από το 1994 έως το 2001 χωρίς να καταφέρει ωστόσο να εξασφαλίσει σταθερή πλειοψηφία στη χώρα. Απομένει να φανεί αν μπορεί να συνδεθεί εφεξής με την πολυπόθητη σταθερότητα ή αν θα συμπεριληφθεί στους τίτλους αρχής μιας μεγάλης κρίσης.