Στα ξένα φτιάχνουν το μέλλον τους

Το ψωμί στα ξένα όχι μόνο είναι γλυκό αλλά μπορεί να εξελιχθεί και σε παντεσπάνι. Μάλιστα, συνήθως είναι καλύτερες και οι συνθήκες εργασίας.

Ο πρωταθλητής μας του πινγκ πονγκ (3ος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012 και 2ος στο ομαδικό) Παναγιώτης Γκιώνης είναι από τους λίγους έλληνες αθλητές που έχει ξενιτευτεί τόσα χρόνια, επιστρέφοντας μόνο για τις υποχρεώσεις της εθνικής ομάδας (της οποίας και τα υπόλοιπα μέλη, ο Κρεάνγκα και ο Παπαγεωργίου, αγωνίζονται στο εξωτερικό). Οι συμπαίκτες του της Μπορούσια Ντύσελντορφ, μάλιστα, πανηγύρισαν τη μεγάλη πρόκριση στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ χορεύοντας συρτάκι προς τιμήν του.

Αν και από το 2001 παίζει στο εξωτερικό, κυρίως στη Γαλλία, οι εμπειρίες είναι πρωτόγνωρες για τον Παναγιώτη Γκιώνη στη Γερμανία φέτος όπου σήκωσε το πρώτο του τρόπαιο (Κύπελλο).

Τα συμβόλαια που υπογράφει ο διεθνής άσος στο εξωτερικό αγγίζουν κάποιες φορές και τις 45.000-50.000 ευρώ ετησίως και του επιτρέπουν να ζει από το άθλημα που λατρεύει.

Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, δεν θα συγκέντρωνε σε όλη την καριέρα του συνολικά το ποσό ενός ετήσιου συμβολαίου σε Γερμανία ή Γαλλία! Δεν είναι τυχαίο που στο ίδιο άθλημα έπαιζαν ή παίζουν ακόμα ο Καλλίνικος Κρεάνγκα (Ενεμπόν), ο Τάσος Ρηνιώτης (Μετς), ο Κώστας Παπαγεωργίου (Φοντενέι) στη Γαλλία, η Αγγελίνα Παπαδάκη στην Ιταλία (Νορμπέλο), η Φιλαρέτη Εξάρχου στη Σουηδία (Στόρφορς), ο Κυριακόπουλος στην Τουρκία (Φενέρμπαχτσε).

ΒΟΛΕΪ. Το κύμα φυγής τα τελευταία χρόνια είναι μεγάλο και στο βόλεϊ, όπου πλέον στο ελληνικό πρωτάθλημα αξιόλογα συμβόλαια ουσιαστικά μπορούν να προσφέρουν περισσότερο ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ.

Και όμως, ο Δημήτρης Τζούριτς που δίνει ρεσιτάλ (πρόσφατα είχε πετύχει 42 πόντους σε ένα παιχνίδι) στην Κορέα και είναι ο ηγέτης της Κέπκο 45, ήταν αδύνατον να βρει στα Βαλκάνια και ίσως και σε όλη την Ευρώπη το ετήσιο συμβόλαιο του 1.000.000 ευρώ που του έδωσαν στην Ασία!

Ο Δημήτρης (Ντίμα) Φιλίποφ απολαμβάνει το βόλεϊ στη χώρα της πρωταθλήτριας κόσμου Πολωνίας και στη Γιαστρέμπσκι. Εκεί παίζουν βόλεϊ ακόμα και σε γήπεδο ποδοσφαίρου και το επίπεδο (οικονομικά και τεχνικά) έχει απογειωθεί.

Ο Ανδρέας Φράγκος μετά την εμπειρία του στην Ιταλία με τη Λατίνα έγινε ο πρώτος Ελληνας που παίζει στο Ιράν (στη Ματίμ Βάρνα), σε μια χώρα με τρομερή ανάπτυξη στο βόλεϊ, η οποία πρόσφατα αποτέλεσε τη μεγάλη έκπληξη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κατακτώντας την 6η θέση!

Στο περίφημο (ακόμα και αν έχει πέσει λίγο) «Σπαγκέτι Σιρκουί», όπως λένε το ιταλικό πρωτάθλημα, ο Ραφαήλ Κουμεντάκης (Ραβέννα) και ο Γιώργος Τζιουμάκας (Περούτζια) απολαμβάνουν το βόλεϊ και αμείβονται τουλάχιστον 10 φορές καλύτερα από ό,τι θα γινόταν επί ελληνικού εδάφους, ο Αχιλλέας Παπαδημητρίου έχοντας γνωρίσει την απίστευτη εμπειρία του γαλλικού πρωταθλήματος (Μποβέ) προτίμησε να συνεχίσει φέτος ακόμα και στην Α2 (Καμπρέιγ), ενώ ο Γιώργος Πετρέας οδηγεί την Αζαξιό στην τετράδα της Α1 Γαλλίας.

Πρόσφατα δε, ο Ζένια Γκόρτσιανουκ πήγε στο Κατάρ και τη Σαντ, αφήνοντας πίσω του τη ΜΕΝΤ και το ελληνικό πρωτάθλημα.

ΧΑΝΤΜΠΟΛ. To χάντμπολ είχε βρει πριν από το 2004 τη γη της επαγγελίας στο εξωτερικό και συνεχίζουν σε αυτόν τον ρυθμό ακόμα και σήμερα οι έλληνες αθλητές με κύριο προορισμό τη Γερμανία (ο Αλέξανδρος Βασιλάκης στην Μπέλιγκεν, ο Βύρωνας Παπαδόπουλος στην Εμπορ Ροστόκ, ο Χάρης Μάλιος στη Στράτζουλντερ και ο Θοδωρής Ευαγγελίδης στη Σβέριν) και τη Γαλλία (όπου παίζουν στην Εμσγκο οι Τσάτσος και Μαραγκός).

Αξέχαστη η πορεία των Βασιλάκη, Καρυπίδη και Σανίκη που έπαιζαν παλαιότερα (και ήταν οι κορυφαίοι της ομάδας τους) στη Μέλσουγκεν της Γερμανίας. Ενώ στα ντουζένια τους ο Καρυπίδης ή ο Αλβανός υπέγραφαν ετήσια συμβόλαια τουλάχιστον 90.000-130.000 ευρώ, όταν στην Ελλάδα το καλύτερο που μπορούσαν αντίστοιχα να βρουν δύσκολα ξεπερνούσε τις 35.000-40.000 ευρώ. Τέλος, στο πόλο οι περισσότεροι αθλητές και αθλήτριες που φεύγουν στο εξωτερικό είναι με αθλητικές υποτροφίες.