«Παράσταση για γερά αίματα και νεύρα»
Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, σκηνοθετώντας την «Αυτοκρατορία» του Γιώργου Βέλτσου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Τώρα που μιλάμε, βλέπω έξω έναν βιβλικό ήλιο, ζηλευτό» ακούγεται να λέει από την άλλη άκρη της γραμμής ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. Την ώρα που ο Γιώργος Βέλτσος μου στέλνει μια φράση του Φάουστ με SMS: «Εζησα για να πάθω και να οικοδομώ». Ολα για την «Αυτοκρατορία» τους που ο Γιάννης Βούρος επέλεξε για τη σύμπραξη του ΚΘΒΕ με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης – και μάλιστα στο νέο κτίριό του Μ2.
Εκεί, στο φουαγέ του Μεγάρου, αποζητά το «βιβλικό» φως του ήλιου κάθε απόγευμα ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. Εξού και πρωτοτύπησε, βάζοντας ώρα έναρξης για τη – θεατρική πλέον – «Αυτοκρατορία» του Βέλτσου τη 16η απογευματινή. Ηταν προϋπόθεση, μου λέει ο σκηνοθέτης, η διαφάνεια του κτιρίου. Αυτό το βιβλικό άνοιγμα προς τον ήλιο, που προς το τέλος της παράστασης βουτά στο σκοτάδι. «Είναι ένα δραματουργικό τόξο» προσθέτει.
«Η περφόρμανς μιας άτσαλης γοητείας» είναι ο χαρακτηρισμός του για το έργο. Ενα παλίμψηστο σκέψεων και διάσημων ή λιγότερο διάσημων φράσεων και διαλόγων από τα χρόνια που υπήρχαν αυτοκρατορίες ώς την «Αυτοκρατορία» του Τόνι Νέγκρι, όπως το θέλησε ο συγγραφέας Βέλτσος. Ο οποίος, κατά τον Μαρμαρινό, «πετώντας ένα δίχτυ στα διακείμενα, όπως η έννοια του χρόνου και του χώρου, συνέλαβε έναν διαφορετικό δραματουργικό κόσμο».
Τι είναι όμως η αυτοκρατορία σήμερα; «Το Διαδίκτυο είναι πλέον ο μεγάλος ιστός της αυτοκρατορίας» αποκρίνεται εξηγώντας.
Δεν αντιστέκομαι και του θέτω το ερώτημα: Και Βέλτσος και Μαρμαρινός δεν είναι πολύ ή βαρύ για μία παράσταση; Ακούγεται να γελάει. «Οχι αν πετύχει ο συνδυασμός». Δεν προκύπτει πολύ λόγιο το αποτέλεσμα; «Η λογιότητα είναι το επιχείρημά μου στην τέχνη» επιμένει. Αλλωστε, όπως μου τονίζει λίγο πριν να κλείσουμε, «αυτή η παράσταση, έτσι όπως έχει στηθεί, είναι για γερά αίματα και για γερά νεύρα». Και ο νοών νοείτω (και ουαί τω ανοήτω).
Google news
