Συμβουλές κατά της αναβλητικότητας

Κάποια ερωτήματα αξίζουν περισσότερο για το συναίσθημα που προκαλούν παρά για την απάντηση. «Πού θα μπορούσε να ήταν τώρα η ζωή σας αν δεν είχατε αναβλητικότητα; Τι θα εύχεστε σε έναν μήνα να είχατε κάνει σήμερα; Πόσο πιο κοντά είστε σε αυτό που βάλατε στόχο πριν από έναν χρόνο;».

Μερικές φορές η απάντηση είναι αναπάντεχα αποκαρδιωτική. Συλλαμβάνουμε τον εαυτό μας να είναι αναβλητικός. Και, ναι, υπάρχουν πολλές αιτίες ή δικαιολογίες γι’ αυτό. Αλλά μπορούμε άραγε να κάνουμε κάτι ώστε η απάντηση στα προηγούμενα ερωτήματα να μην προκαλεί σφίξιμο στο στομάχι;

Πρώτη κίνηση, να πάμε στην αντίθετη κατεύθυνση: «Πώς θα είναι άραγε όταν τα έχουμε ήδη καταφέρει;». Το κίνητρο για δράση δυναμώνει αν αναλογιστούμε τα οφέλη όταν έχουμε φέρει εις πέρας τη δουλειά. Το ίδιο και όταν κοινοποιήσουμε τον στόχο μας σε άλλους και ξέρουμε ότι κάποια στιγμή θα μας ρωτήσουν αν προχωράμε.

Πώς θα ξέρουμε όμως ότι όντως προχωράμε; Τι καλύτερο από ένα ημερολόγιο δράσεων με όσα έχουμε να κάνουμε και δίπλα τις ημερομηνίες που προγραμματίζουμε να τα κάνουμε. Εκεί μπορούμε μάλιστα να σπάσουμε τις ενέργειες μας σε μικρά κομμάτια (ειδικά όταν ο στόχος φαίνεται βουνό). Οσο για τη σειρά; Μια καλή ιδέα είναι να ξεκινάμε με τα δύσκολα ή τα πιο δυσάρεστα. Οι εκκρεμότητες δεν γίνονται βραχνάς και ο δρόμος μπροστά μας απελευθερώνεται.

Αλλά ο δρόμος ανοίγει και όταν βάζουμε προτεραιότητες. Κάποια πράγματα πρέπει να πάνε πίσω για να υπάρξει χώρος για τον στόχο μας. Το ίδιο και κάποιες συνήθειες στην καθημερινότητα: Αυτές που όταν ξεκινάμε πάει περίπατο η συνέπεια. Ο υπολογιστής ή το κινητό; Ξύπνημα αργά; Πολλά τηλεφωνήματα; Ή μήπως συνηθίζουμε να περιμένουμε απλά την κατάλληλη στιγμή; Κι αν δεν υπάρχει; Μήπως να δούμε καλύτερα τι χρειάζεται ν’ αλλάξει για να γίνει η στιγμή κατάλληλη;

Το σίγουρο πάντως είναι ότι δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι. Μια ατελής δράση είναι καλύτερη από μια τέλεια αδράνεια. Ποιο είναι λοιπόν το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή;

Η Δέσποινα Δασενάκη είναι life coach