Χρηματιστές – καρχαρίες που διψούν για αίμα

Με γλαφυρότητα και λογοτεχνικές αρετές ο Μαρκ Ρος σκιαγραφεί το προφίλ χρηματιστών που θυμίζουν καρχαρίες που διψούν για αίμα. Ενας μικρόκοσμος απομονωμένος με σκληρούς κώδικες και δεσποτικούς προέδρους – γενικούς διευθυντές που δεν σταματούν να εργάζονται ποτέ, τζογάρουν με χρυσό εις βάρος κρατών και χειρίζονται ένα αχανές δίκτυο οφσόρ ζωνών που το Σίτι διαθέτει. Παράδειγμα: θέλει ένας ρώσος ολιγάρχης να βγάλει από τη χώρα του χρήματα; «Ενας τραπεζίτης τού στήνει μια εταιρεία ή πολλές εγγεγραμμένες σε μια βρετανική υπερπόντια ζώνη για να μεταφέρει εκεί τα χρήματα με ηλεκτρονικό έμβασμα. Προκειμένου να εισαχθεί το χρήμα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα διαμετακομίζεται σε λογαριασμούς που είναι στο όνομα αχυράνθρωπων ή εταιρειών-φαντασμάτων σε αυτόν τον μικρό παράδεισο για να καταλήξει  στο υποκατάστημα μιας τράπεζας που έχει έδρα στο Σίτι. Στο Λονδίνο τα χρήματα ανακυκλώνονται σε συνηθισμένες εμπορικές δραστηριότητες, μπορούν να επενδυθούν, λ.χ. στον τομέα των ακινήτων, σε έργα τέχνης ή στο λιανικό εμπόριο» γράφει ο Ρος και καταλήγει: «Το δίκτυο φορολογικών παραδείσων επιτρέπει να έχεις στην κατοχή σου διαθέσιμο χρήμα και ταυτόχρονα να αποφεύγεις να εκτεθείς σε περίπτωση σκανδάλου». Ο Ρος μοιάζει με αφηγητή του χρηματοπιστωτικού παραμυθιού. Που για εκείνον θα έχει καλό τέλος μόνο με μια νέα χρηματοοικονομική ηθική. Είπαμε, ο συγγραφέας μας είναι ένας πιστός του καπιταλισμού που η πίστη του περνά κρίση. Πάντως πιστός.