«Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ θα αφανίσει τη μεσαία τάξη», τονίζει ο Αντ. Σαμαράς στα «ΝΕΑ»

Κατηγορηματικά αντίθετος σε μια ευρωπαϊκή συνδιάσκεψη για το χρέος δηλώνει ο Αντώνης  Σαμαράς εκτιμώντας ότι «θα μπερδέψει τα πράγματα» για την Ελλάδα, ενώ διακηρύσσει ότι στόχος του είναι η συγκρότηση μιας νέας κυβέρνησης με όλες τις φιλευρωπαϊκές δυνάμεις. Στη βάση αυτή, η πρόσκλησή του απευθύνεται και στον Γιώργο Παπανδρέου εφόσον βρίσκεται στην επόμενη Βουλή.

Ο Πρωθυπουργός σκιαγραφώντας τα επόμενα βήματα στο οικονομικό πεδίο αν επικρατήσει στις εκλογές η ΝΔ, προεξοφλεί ότι έως τα τέλη Φεβρουαρίου θα επιτευχθεί συμφωνία για το τέλος του Μνημονίου και τη γραμμή προληπτικής στήριξης της χώρας, ενώ καταγγέλλει σχέδιο «αφανισμού» της μεσαίας τάξης από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, απορρίπτει εκ νέου κάθε ενδεχόμενο μιας τηλεοπτικής αναμέτρησης με τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο κατηγορεί ότι «βυθίζεται σε ένα βούρκο αλαζονείας και μικρομεγαλισμού».

Διάλογος με την αξιωματική αντιπολίτευση, κύριε πρόεδρε, προεκλογικά δεν υπάρχει. Εφόσον στις 26 Ιανουαρίου έχετε τη διερευνητική εντολή στα χέρια σας, θα απευθυνθείτε στον κ. Τσίπρα; Ή θα περάσετε κατευθείαν στους επόμενους αρχηγούς για τη νέα κυβέρνηση; 

Προεκλογικός διάλογος υπήρξε και υπάρχει. Ακούσατε πλήρως τους αρχηγούς όλων των κομμάτων να λένε κάθε βράδυ τις απόψεις τους. Και εκπροσώπους όλων των κομμάτων. Εκείνο που δεν υπήρξε είναι απευθείας τηλεοπτικός διάλογος ανάμεσα σε εμένα και στον κ. Τσίπρα. Γιατί με τους υβριστές μου διάλογο δεν μπορώ να κάνω. Διότι αλλιώς δεν θα σεβόμουν και τη θέση μου ως Πρωθυπουργού. Επί δυόμισι χρόνια τώρα, θυμάστε πόσες φορές καθημερινά με καθύβριζε. Τα «μερκελιστές» και «πουλημένοι» και «άνθρωποι των Γερμανών» και «κυβέρνηση των τοκογλύφων» πάνε και έρχονται. Είναι αυτά τρόπος και ήθος πολιτικού διαλόγου; Και τους χυδαίους χαρακτηρισμούς δικών του στελεχών τους ακούσατε. Για τον Πρωθυπουργό της χώρας, έτσι; Και δεν βρήκε μια λέξη αποδοκιμασίας να πει.

Αλλά πώς να βρει λόγια να αποδοκιμάσει αφού και ο ίδιος χαρακτήρισε «ζόμπι» τους πολιτικούς του αντιπάλους. Μη μου πείτε ότι θέλει διάλογο με «ζόμπι». Και προχθές από τη Ρόδο καθύβρισε τον ελληνικό λαό σαν χούλιγκαν. Ο κ. Τσίπρας βυθίζεται σε ένα βούρκο αλαζονείας και μικρομεγαλισμού. Σε αυτό τον βούρκο εγώ δεν πρόκειται να μπω. Νομιμοποίηση στην αθλιότητά τους δεν δίνω!

Μετεκλογικά, όμως, δεν θα υπάρχει ανάγκη για ένα εθνικό μέτωπο στο οποίο θα έχει θέση και η αντιπολίτευση;

Οταν χρειάζεται πανεθνικό μέτωπο συμμετέχουν και έχουν θέση όσοι θέλουν να το υπηρετήσουν. Αν η αντιπολίτευση νιώθει ότι μπορεί και θέλει να το υπηρετήσει, ποιος θα την εμποδίσει; Αν, πάλι, πιστεύει πως όσοι υπηρετούν το εθνικό μέτωπο είναι «πουλημένοι», τότε πώς να συνεργαστείς μαζί τους;

Ποιο είναι το πλάνο για τον σχηματισμό κυβέρνησης αν επικρατήσετε στις κάλπες; Το πρότυπο του 2012, ΠΑΣΟΚ και στη θέση της ΔΗΜΑΡ Το Ποτάμι;

Εφόσον βγούμε πρώτο κόμμα, εμείς θα συνεργαστούμε με κάθε φιλευρωπαϊκό κόμμα. Αλλωστε συνεργαστήκαμε ήδη στην προσπάθεια να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πρόβλημα που δεν μπορεί να συνεργαστεί με κανέναν! Δεν μπόρεσε να συνεργαστεί προεκλογικά ούτε με τον κ. Κουβέλη που μαζί καταψήφισαν την εκλογή Προέδρου. Πρότεινε συνεργασία στο ΚΚΕ, που την απέρριψε αμέσως. Και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ που δεν βρίσκεται καν στη Βουλή. Και που επίσης την απέρριψε. Σέβομαι τις απόψεις όλων, αλλά αυτά τα δύο κόμματα έχουν διακηρυγμένα αντιευρωπαϊκές απόψεις. Δεν το κρύβουν. Και ύστερα, αφού απέρριψε τον Κουβέλη και τον απέρριψαν οι άλλοι δύο, θυμήθηκε την αυτοδυναμία. Που αποκαλύπτει την αδυναμία του να βρει οποιονδήποτε κυβερνητικό σύμμαχο.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, αν μετέχει στη νέα Βουλή, θα προσκληθεί στις συζητήσεις; Τον βλέπετε ως εταίρο σας;

Αφήστε να μπει πρώτα. Πάντως, οποιοσδήποτε έχει φιλευρωπαϊκό προσανατολισμό και δείχνει πολιτική υπευθυνότητα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Από τον ίδιο εξαρτάται λοιπόν.

Η κυβερνητική ομάδα; Το ολιγομελές σχήμα που προαναγγείλατε και το 2012 βρίσκεται στον σχεδιασμό ή το δίλημμα θα είναι ξανά ποιος βουλευτής της Θεσσαλονίκης θα αναλάβει το υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης; 

Το μικρό κυβερνητικό σχήμα είναι πάντα η απώτατη φιλοδοξία μου. Οπως και οι φορολογικές μειώσεις. Αλλά ενώ οι φορολογικές μειώσεις μπορούν να αρχίσουν αμέσως, ήδη έχουν αρχίσει άλλωστε καθώς μπαίνουμε στην ανάπτυξη και βγαίνουμε από το Μνημόνιο, το μικρό κυβερνητικό σχήμα προϋποθέτει μεγάλες τομές στο κράτος, που ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί. Συγχωνεύσεις υπουργείων και υπηρεσιών, αλλαγή διάρθρωσης του κυβερνητικού έργου κ.λπ.

Υπολογίζω ότι το μικρό κυβερνητικό σχήμα θα είναι έτοιμο στην επόμενη τετραετία. Θα φτάσουμε εκεί, αλλά δεν θα ξεκινήσουμε από εκεί. Μπορώ να σας υποσχεθώ, όμως, ότι σταδιακά θα μειώνεται ο αριθμός των μελών της κυβέρνησης.

Εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης θα συγκροτηθεί και από ποιους;

Σε ποια «διαπραγμάτευση»; Το Μνημόνιο τελειώνει. Η τρόικα, όπως την ξέραμε, δεν θα υπάρχει πια. Η παρουσία τους εδώ θα είναι πολύ πιο αραιή και πολύ πιο διακριτική. Δόσεις δεν θα υπάρχουν. Αυτά όλα θα ανήκουν πια στο παρελθόν. Ασφαλώς, ακόμα κι έτσι, στις επαφές μαζί τους θέλουμε να μιλάμε για λογαριασμό όλων των πολιτικών δυνάμεων. Και αυτό άρχισε και προχώρησε τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Και ασφαλώς μπορεί να πάει πολύ μακρύτερα. Και το θέλουμε. Μόνο που σε τέτοια κοινή εκπροσώπηση της χώρας μας μπορούν να συμμετέχουν όσοι συμμετέχουν και στις ευθύνες. Οχι όσοι υπονομεύουν κάθε βήμα μεταρρυθμίσεων.

Θα επιδιώξω, λοιπόν, κυβέρνηση συνεργασίας με όλους όσοι συμμερίζονται τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και τις μεταρρυθμίσεις. Γιατί η τωρινή μάχη δεν είναι ανάμεσα στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μάχη ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Και όσοι έχουμε τις ίδιες φιλοδοξίες για το μέλλον της Ελλάδας, πρέπει να συνεργαστούμε αμέσως μετά.

Βλέπετε εφικτή μια ευρωπαϊκή συνδιάσκεψη για το χρέος; Αυτή θα την επιδιώξετε;

Πριν απ’ όλα, να σας πω ότι αυτό που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, εκείνο δηλαδή που έγινε με τη Γερμανία το 1953, είναι εξωφρενικό και να το λέμε. Η Γερμανία ήταν τότε μια χώρα που είχε χάσει δύο πολέμους, μια χώρα βομβαρδισμένη που κείτονταν σε ερείπια, κατεχόμενη από τέσσερις ξένους στρατούς και χωρισμένη σε δύο κράτη για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες. Τι κοινό έχουμε εμείς με αυτό το «μοναδικό ιστορικό προηγούμενο»;

Εκείνο που προέχει σε εμάς, τώρα, είναι να αποκατασταθεί πλήρως η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται καμία συνδιάσκεψη. Ηδη έχει γίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Εχουμε κόψει το συνολικό μας ονομαστικό χρέος κατά 40% από το 2012. Εχουμε κόψει κάτω από το μισό τα επιτόκια που πληρώναμε: ήταν πάνω από 5% και το κατεβάσαμε κάτω από 2%! Εχουμε επεκτείνει την αποπληρωμή σχεδόν στο τριπλάσιο: ο ευρωπαϊκός μέσος όρος έχει λήξεις σε εξίμισι χρόνια κι εμείς έχουμε λήξεις σε δεκαεξίμισι χρόνια! Αυτά που ήδη έχουν γίνει, όλα μαζί είναι η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση χρέους στην Ιστορία!

Μένει τώρα να κάνουμε και το τελευταίο βήμα: να επεκτείνουμε την περίοδο των χαμηλών τόκων για μερικά χρόνια ακόμα στο μέλλον. Και να επεκτείνουμε την εξόφληση, για αρκετά χρόνια επίσης στο μέλλον. Αυτό το δικαίωμα το έχουμε κατοχυρώσει με τη Συμφωνία του Νοεμβρίου του 2012. Και είμαστε κοντά στο να το πετύχουμε τους επόμενους μήνες. Δεν χρειάζεται καμία συνδιάσκεψη γι’ αυτό. Δεν κάνεις πανευρωπαϊκές συνδιασκέψεις για όσα ήδη έχεις πετύχει ή είσαι πολύ κοντά στο να τα πετύχεις!

Δεν μπερδεύεις τα πράγματα περισσότερο όταν είσαι τόσο κοντά στους στόχους σου. Από εκεί και ύστερα, με την Ελλάδα να έχει λήξει το πρόβλημα, πάμε σε όσες συνδιασκέψεις θέλετε. Αλλά εμείς θα το έχουμε λύσει πριν. Δεν θα μένουμε στην αβεβαιότητα για χρόνια μέχρι να συμφωνήσουν όλοι με όλους σε όλα σε μια πανευρωπαϊκή συνδιάσκεψη, που ακόμα δεν την έχει δεχθεί κανείς.