Χορεύοντας με τον Τολστόι
Με τη ματιά της Λιθουανής Ανζελίκα Χολίνα, η «Αννα Καρένινα» μετατράπηκε σε παράσταση - ποταμό. «Κάθε κίνηση εκπέμπει νόημα ακριβώς όπως μια λέξη» εξηγεί
Μια γυναίκα που αψήφησε τις συμβάσεις της εποχής της, ακολουθώντας το πάθος της ώς την αυτοκαταστροφή. Οσο στερεοτυπική κι αν μοιάζει η περιγραφή, δεν παύει να αναφέρεται σε μία από τις πιο γοητευτικές ηρωίδες στην ιστορία της λογοτεχνίας. Στην Αννα Καρένινα, η οποία στην προσπάθειά της να βρει την αλήθεια στη ζωή της γυρνά την πλάτη στα «πρέπει» της ρωσικής κοινωνίας και εγκαταλείπει τον σύζυγο και τον γιο της για να ζήσει με τον εραστή της. Η ομότιτλη παράσταση ανεβαίνει σε «χορογραφημένη» εκδοχή στη σκηνή του Badminton (16-18/1) από τον θίασο του ρωσικού θεάτρου Βαχτάνγκοφ.
Σκηνοθέτρια και χορογράφος είναι η Λιθουανή Ανζελίκα Χολίνα, απόφοιτη της Ρωσικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης. Μέσα σε μόλις 40 ήμερες, όπως εξηγεί στα «ΝΕΑ», έστησε μια παράσταση με κεντρική ηρωίδα «μια γυναίκα που δεν ήξερε ότι ο γάμος και το πάθος είναι μη συμβατές έννοιες». Ακολουθώντας πιστά τα χαρακτηριστικά που ο Τολστόι είχε προσδώσει στην προσωπικότητα της Αννας Καρένινα, η Χολίνα παραδέχεται πως δεν τόλμησε να πειραματιστεί με την εμβληματική ηρωίδα. «Σέβομαι απόλυτα τους συγγραφείς των έργων. Στο κάτω κάτω, γιατί να απορρίψουμε ή να εμπλουτίσουμε την παλέτα που μας έχει δώσει ο ίδιος ο συγγραφέας; Ολα όσα χαρακτηρίζουν τους ήρωες δεν είναι καθόλου τυχαία».
Με τη ματιά της Χολίνα, η «Αννα Καρένινα» γίνεται μια παράσταση-ποταμός, ένα έργο χειραφέτησης που ανατρέπει αισθητικές και κοινωνικές συμβάσεις. «Για μένα, το ηθικό δίδαγμα του μυθιστορήματος είναι ότι μια γυναίκα δεν υποχρεούται να παραμένει υποχείριο της αρσενικής ματαιοδοξίας» τονίζει η σκηνοθέτρια – χορογράφος. Γυναίκα και η ίδια, έδωσε μεγάλη βαρύτητα στα συναισθήματα που εκφράζονται μέσα από τον χορό. «Κάθε κίνηση άλλωστε εκπέμπει νόημα ακριβώς όπως μια λέξη» εξηγεί. «Στην παράσταση ο χορός είναι το βασικό εκφραστικό μέσο, όλοι οι ήρωες εκφράζονται μέσω της κίνησης, του χορού, της χειρονομίας, των αισθημάτων. Ο χορός επιτρέπει και να αφηγηθούμε την ιστορία και να εκφραστούν τα συναισθήματα των ανθρώπων. Γι’ αυτό και η παράστασή μου είναι για όσους εκτιμούν και κατανοούν τα αισθήματα».
Η Ανζελίκα Χολίνα ανήκει στο δυναμικό του θεάτρου Βαχτάνγκοφ από το 2008, με το οποίο συνεργάζεται ως σκηνοθέτρια και χορογράφος, αλλά και ως θεατρική συγγραφέας. Το έργο της «Η ακτή των γυναικών», μάλιστα, ανεβαίνει φέτος για τέταρτη χρονιά στην κεντρική σκηνή του Θεάτρου της Μόσχας. Το 2000 ίδρυσε τη δική της ομάδα, το Χοροθέατρο Angelica Cholinais, με βασική φιλοσοφία τη διεύρυνση της φαντασίας και τη χαρτογράφηση των δυνατοτήτων της χορευτικής τέχνης. Συνολικά, η Χολίνα έχει συνθέσει χορογραφίες για 15 παραστάσεις, δύο μπαλέτα και πάνω από 50 σύντομα έργα. Παράλληλα, διδάσκει στη Μουσική και Θεατρική Ακαδημία της Λιθουανίας. Για το έργο της έχει αποσπάσει πολλά βραβεία και διακρίσεις, ενώ το 2011 τιμήθηκε με τον Σταυρό του Ιππότη της Διακεκριμένης Τάξης της Λιθουανίας για τις υπηρεσίες της στον τομέα του πολιτισμού.